Een verhoogd aantal witte bloedcellen komt vaak voor wanneer uw lichaam reageert op ontstekingen, infecties of andere prikkels die het afweersysteem activeren. Wanneer dit samengaat met buikpijn, wijst het meestal op een aandoening in de buikholte die een ontstekingsreactie veroorzaakt.
Belangrijkste oorzaken van een verhoogd aantal witte bloedcellen in combinatie met buikpijn
1. Acute blindedarmontsteking
Acute blindedarmontsteking is een van de meest voorkomende oorzaken van acute buikklachten. De aandoening komt voor bij ongeveer zeven tot tien van elke honderd mensen gedurende hun leven, vooral bij jongeren en volwassenen tot ongeveer veertig jaar.
De blindedarm raakt ontstoken wanneer de opening naar dit orgaan verstopt raakt door bijvoorbeeld verdikt slijm, een stukje ontlasting of zwelling van het lymfeweefsel. Deze verstopping veroorzaakt ophoping van bacteriën en druk in het orgaan. Uw lichaam reageert met een ontsteking, waardoor het aantal witte bloedcellen stijgt. De typische buikpijn begint meestal rond de navel en verplaatst zich later naar de rechteronderbuik.
2. Galblaasontsteking
Galblaasontsteking komt vaker voor bij volwassenen, vooral bij vrouwen en mensen ouder dan veertig jaar. Naar schatting krijgt ongeveer één tot twee procent van de bevolking ooit een ontstoken galblaas.
In de meeste gevallen ontstaat galblaasontsteking doordat galstenen de uitgang van de galblaas blokkeren. Hierdoor raakt het orgaan geïrriteerd en kunnen bacteriën zich snel vermenigvuldigen. Dit activeert uw afweersysteem, waardoor het aantal witte bloedcellen stijgt. Buikpijn zit meestal rechts boven in de buik en kan uitstralen naar de rug of rechter schouder.
3. Diverticulitis
Diverticulitis komt vaak voor bij volwassenen ouder dan vijftig jaar. Ongeveer dertig tot vijftig procent van deze leeftijdsgroep heeft divertikels, en een klein deel daarvan ontwikkelt diverticulitis. Bij oudere volwassenen is dit een van de meest voorkomende oorzaken van buikpijn met verhoogde witte bloedcellen.
Divertikels zijn kleine uitstulpingen van de darmwand. Wanneer een divertikel ontstoken raakt door verstopping of bacteriegroei, ontstaat diverticulitis. Het lichaam reageert met ontsteking en de aanmaak van extra witte bloedcellen. De pijn bevindt zich meestal links onder in de buik.
4. Maag- en darmontstekingen door bacteriën
Bacteriële maag- en darmontstekingen komen wereldwijd veel voor. Jaarlijks krijgt tussen de vijf en vijftien procent van de bevolking een bacteriële infectie zoals salmonella of campylobacter.
Bacteriën die zich in de maag of darmen nestelen produceren toxines en veroorzaken ontsteking van het darmslijmvlies. Het afweersysteem maakt extra witte bloedcellen aan om de bacteriën te bestrijden. Buikpijn gaat vaak samen met diarree, misselijkheid en koorts.
5. Infecties van de urinewegen of nieren
Urineweginfecties komen vooral voor bij vrouwen. Ongeveer de helft van alle vrouwen krijgt minstens één keer in het leven een urineweginfectie. Een opstijgende infectie die de nieren bereikt komt minder vaak voor, maar is wel ernstiger.
Wanneer bacteriën vanuit de blaas opstijgen naar de nieren, ontstaat een ontsteking van het nierweefsel. Deze ontsteking veroorzaakt flank- of buikpijn en een duidelijke stijging van witte bloedcellen. Koorts en pijn bij het plassen zijn hierbij veelvoorkomende klachten.
6. Pancreatitis
Pancreatitis komt minder vaak voor dan andere oorzaken, maar is wel een belangrijke aandoening. Jaarlijks krijgen ongeveer twintig tot veertig op de honderdduizend mensen pancreatitis.
Pancreatitis ontstaat wanneer enzymen in de alvleesklier voortijdig geactiveerd raken en het eigen weefsel beginnen af te breken. Dit veroorzaakt hevige ontsteking, waardoor het aantal witte bloedcellen stijgt. De pijn bevindt zich meestal boven in de buik en kan uitstralen naar de rug.
7. Darmobstructie
Een verstopping in de darmen komt vaker voor bij oudere volwassenen of mensen die eerder buikoperaties hebben ondergaan. Ongeveer twee op de duizend volwassenen krijgen jaarlijks een darmafsluiting.
Bij een obstructie kan voedsel en gas niet goed door de darmen bewegen. De druk bouwt op, waardoor het slijmvlies beschadigt en ontstoken raakt. Deze ontsteking veroorzaakt een stijging van witte bloedcellen. Buikpijn gaat vaak samen met een opgezwollen buik, misselijkheid en geen ontlasting of winden.
Diagnose van een verhoogd aantal witte bloedcellen met buikpijn
Gesprek en lichamelijk onderzoek
Uw arts vraagt naar de aard van de pijn, de duur van de klachten, koorts, veranderingen in ontlasting of plassen, eerdere operaties en risicofactoren. Lichamelijk onderzoek helpt bepalen waar in de buik de pijn het sterkst is en of er drukpijn, spierverzet of andere alarmsignalen aanwezig zijn.
Bloedonderzoek
Een bloedtest toont het aantal witte bloedcellen en markers van ontsteking. Een duidelijk verhoogd aantal ondersteunt het vermoeden van een infectie of ontsteking, maar zegt niets over de exacte oorzaak. Daarom zijn aanvullende onderzoeken meestal nodig.
Urineonderzoek
Wanneer een infectie van de blaas of nieren wordt vermoed, onderzoekt uw arts uw urine op bacteriën, ontstekingscellen en nitrieten.
Beeldvorming
Afhankelijk van de vermoedelijke oorzaak kan een echo van de buik, een CT-scan of soms een MRI-scan nodig zijn om te bepalen welk orgaan ontstoken of beschadigd is. Deze onderzoeken zijn vooral nuttig bij blindedarmontsteking, galblaasontsteking, diverticulitis, pancreatitis en darmafsluiting.
Ontlastingstesten
Bij vermoeden van een bacteriële maag- of darminfectie kan de ontlasting worden onderzocht op ziekteverwekkers.
Behandeling van een verhoogd aantal witte bloedcellen met buikpijn
Behandeling gericht op de oorzaak
De behandeling hangt altijd af van de onderliggende aandoening:
- Blindedarmontsteking: Meestal is een operatie nodig om de ontstoken appendix te verwijderen.
- Galblaasontsteking: Vaak is opname in het ziekenhuis nodig met pijnstilling, vocht via een infuus en verwijdering van de galblaas.
- Diverticulitis: De milde vorm wordt behandeld met rust, dieetmaatregelen en soms medicijnen die bacteriën bestrijden. Ernstige gevallen vereisen opname.
- Bacteriële darminfecties: Afhankelijk van de verwekker bestaat de behandeling uit vocht, zouten en soms medicijnen die bacteriën doden.
- Urineweginfecties of nierinfecties: Deze worden behandeld met medicijnen die bacteriën bestrijden. Ernstige gevallen vereisen infuusbehandeling.
- Pancreatitis: De behandeling bestaat uit opname, pijnstilling, vochttoediening en het behandelen van de oorzaak (zoals galstenen).
- Darmobstructie: Dit kan een operatie vereisen, afhankelijk van de ernst en oorzaak.
Ondersteunende zorg
Ongeacht de oorzaak kunnen de volgende maatregelen helpen:
- voldoende vocht innemen (soms via een infuus)
- pijnstilling volgens advies van uw arts
- rust en geleidelijke hervatting van voeding
- ziekenhuisopname bij ernstige klachten of risico op complicaties
Wanneer u direct medische hulp moet zoeken
Zoek onmiddellijk medische hulp wanneer u:
- hevige buikpijn heeft die verergert
- koorts en aanhoudend braken heeft
- bloed in uw ontlasting of braken ziet
- geen ontlasting of winden kwijt kunt
- suf wordt of flauwvalt
- pijn voelt die zich plots verplaatst, bijvoorbeeld naar de rechteronderbuik
Een verhoogd aantal witte bloedcellen in combinatie met buikpijn wijst meestal op een onderliggende ontsteking of infectie. De oorzaken variëren van relatief mild tot zeer ernstig en moeten daarom zorgvuldig worden onderzocht. Een tijdige diagnose en behandeling helpen complicaties voorkomen en verbeteren uw herstel aanzienlijk.
Discussion about this post