Aanhoudende buikpijn na de bevalling is een veelvoorkomend probleem waar veel nieuwe moeders mee te maken krijgen. Na de geboorte van je baby ondergaat je lichaam een intensief herstelproces, en buikpijn kan daarbij horen. Maar wanneer is deze pijn normaal, en wanneer wijst het op iets ernstigers?
Wat is aanhoudende buikpijn na de bevalling?
Direct na de bevalling ervaren de meeste vrouwen enige vorm van buikpijn. Dit is vaak tijdelijk en deel van het natuurlijke herstel. De baarmoeder, die tijdens de zwangerschap enorm is gegroeid, moet terugkrimpen tot haar oorspronkelijke grootte, wat krampen kan veroorzaken. Normale buikpijn duurt meestal een paar dagen tot weken en neemt geleidelijk af. Aanhoudende buikpijn na de bevalling verwijst echter naar pijn die langer dan twee weken aanhoudt, intenser wordt of gepaard gaat met andere symptomen zoals koorts, overmatig bloedverlies of een stinkende afscheiding. Dit kan variëren van milde krampen tot scherpe, stekende pijn in de onderbuik, zijkanten of rondom de navel.
Het is belangrijk om te onderscheiden tussen normale postpartum pijn en mogelijke complicaties. Normale pijn is vaak beheersbaar met rust en eenvoudige maatregelen, terwijl aanhoudende pijn een teken kan zijn van een onderliggend probleem. Factoren zoals de manier van bevallen (vaginaal of via keizersnede), borstvoeding en je algemene gezondheid spelen een rol.
Mogelijke oorzaken van aanhoudende buikpijn na de bevalling
Er zijn verschillende oorzaken voor aanhoudende buikpijn na de bevalling, variërend van normale fysiologische processen tot ernstigere complicaties. Hieronder bespreken we de meest voorkomende, met een uitleg waarom ze optreden. We verdelen ze in normale en abnormale oorzaken voor duidelijkheid.
Normale oorzaken
Deze oorzaken zijn vaak onschuldig en verdwijnen met tijd en zelfzorg.
- Naweeën (afterpains of uteruskrampen)
Waarom dit optreedt: Na de bevalling krimpt de baarmoeder terug van de grootte van een watermeloen naar die van een peer. Dit proces, involutie genaamd, veroorzaakt krampen omdat de spieren samentrekken om bloedvaten te sluiten en de baarmoeder te herstellen. Hormonen zoals oxytocine, die vrijkomen tijdens borstvoeding, versterken deze contracties, wat de pijn intenser maakt bij vrouwen die borstvoeding geven of bij een meerlingzwangerschap. De pijn is vergelijkbaar met menstruatiekrampen en duurt meestal 3-7 dagen, maar kan aanhouden tot 6 weken. - Constipatie en verstopping
Waarom dit optreedt: Tijdens de bevalling en erna kunnen hormonen (zoals progesteron) de darmwerking vertragen. Daarnaast spelen factoren als pijnmedicatie (bijv. na een keizersnede), uitdroging, minder beweging en ijzersupplementen een rol, waardoor ontlasting harder wordt en moeilijker passeert. Dit leidt tot druk en krampen in de buik. Na een bevalling is de buikwand ook verzwakt, wat de darmperistaltiek bemoeilijkt. - Gas en opgeblazen gevoel
Waarom dit optreedt: De spijsvertering verandert na de bevalling door hormonale schommelingen, verminderde activiteit en mogelijke narcose bij een keizersnede. Gasophoping ontstaat omdat de darmen trager werken, wat leidt tot uitzetting en pijnlijke krampen in de buik. Dit is vaak erger in de eerste weken. - Bandenpijn (round ligament pain)
Waarom dit optreedt: De banden (ligamenten) die de baarmoeder ondersteunen, zijn tijdens de zwangerschap uitgerekt. Na de bevalling trekken ze samen terwijl de baarmoeder krimpt, wat een stekende pijn veroorzaakt aan de zijkanten van de onderbuik. Dit gebeurt omdat de ligamenten zich aanpassen aan de nieuwe positie van de organen. - Pijn na een keizersnede of episiotomie
Waarom dit optreedt: Bij een keizersnede is er een chirurgische incisie in de buikwand en baarmoeder, wat littekenvorming en zenuwirritatie veroorzaakt. De pijn ontstaat door de genezing van weefsels en spieren. Bij een vaginale bevalling met knip of scheur kan de pijn uitstralen naar de buik. Herstel duurt langer (tot 6-8 weken) vanwege de invasieve aard.
Abnormale oorzaken
Deze vereisen medische aandacht en kunnen leiden tot complicaties als ze niet behandeld worden.
- Infecties (bijv. endometritis of urineweginfectie)
Waarom dit optreedt: Bacteriën kunnen de baarmoeder binnendringen tijdens de bevalling, vooral bij een keizersnede, langdurige weeën of gebruik van een katheter. Dit veroorzaakt een ontsteking (endometritis) in de baarmoederwand, met pijn door de immuunreactie en zwelling. Een urineweginfectie ontstaat door bacteriën in de blaas, verergerd door postpartum uitdroging of kathetergebruik. - Restanten van de placenta (retained placenta)
Waarom dit optreedt: Soms blijven delen van de placenta of vliezen achter in de baarmoeder, wat voorkomt dat deze goed krimpt. Dit leidt tot infectie of bloeding, met pijn door aanhoudende contracties en ontstekingen. - Bloedstolsels of trombose (bijv. ovariale vene trombose)
Waarom dit optreedt: De zwangerschap verhoogt het risico op stolling. Na de bevalling kan een stolsel in de aderen (zoals de ovariale vene) ontstaan door stagnatie van bloed, dehydratie of immobiliteit, wat pijn veroorzaakt door blokkade en zwelling. Dit is zeldzaam maar serieus. - Buikwandpijnsyndroom
Waarom dit optreedt: Een zenuw in de buikwand raakt bekneld, vaak door spanning tijdens de bevalling of littekenweefsel. Dit veroorzaakt chronische pijn omdat de zenuw geïrriteerd blijft.
Wat kun je doen bij aanhoudende buikpijn na de bevalling?
Zelfzorgmaatregelen
- Pijnverlichting: Neem paracetamol (max. 4x 500 mg per dag) tegen de pijn, maar vermijd ibuprofen als je veel bloedverliest, tenzij voorgeschreven. Gebruik een warme kruik of neem een warm bad voor ontspanning bij krampen.
- Rust en houding: Neem voldoende rust, vermijd zwaar tillen (niet meer dan het gewicht van je baby) en let op een goede houding om de buikspieren te ontlasten.
- Voeding en hydratatie: Eet vezelrijk voedsel (fruit, groenten, volkoren) en drink veel water om constipatie te voorkomen. Lichte beweging, zoals wandelen, helpt de darmen.
- Borstvoeding: Als je borstvoeding geeft, voed in een comfortabele positie om krampen te minimaliseren.
- Bekkenbodemoefeningen: Begin na een paar dagen met lichte Kegel-oefeningen om de buik- en bekkenmusculatuur te versterken, maar overleg met een fysiotherapeut als de pijn aanhoudt.
Wanneer medische hulp zoeken?
Raadpleeg direct een arts, verloskundige of spoedeisende hulp als de pijn:
- Ernstig is en niet reageert op pijnstillers.
- Gepaard gaat met koorts (>38°C), stinkende vaginale afscheiding, zwaar bloedverlies, misselijkheid, braken of zwelling.
- Langer dan 2 weken aanhoudt of verergert.
- Optreedt met symptomen zoals pijn bij plassen, rugpijn of ademhalingsproblemen. Vroegtijdige interventie kan complicaties voorkomen.
Discussion about this post