Overzicht van de zuigreflex bij pasgeborenen

De zuigreflex is waarschijnlijk een van de belangrijkste reflexen die uw pasgeboren baby heeft. Het gaat gepaard met de wortelreflex, waarbij een pasgeborene op zoek gaat naar een voedselbron. Wanneer hij het vindt, stelt de zuigreflex hem in staat om de melk te zuigen en door te slikken.

Je baby doet dit zonder erover na te denken, want het is een aangeboren instinct dat hem eigenlijk ook heel rustgevend is. Sommige baby’s hebben er echter wat meer moeite mee. Er is een eenvoudige manier om de zuigreflex van uw baby te testen en wat u kunt doen om zuigproblemen op te lossen.

De zuigreflex

De zuigreflex is een van de zeven natuurlijke reflexen die pasgeborenen hebben, waaronder de Moro-reflex, de grijpreflex, de wortelreflex, de stapreflex en de schermreflex. Deze zijn essentieel voor hun eerste paar weken en maanden van hun leven. Naarmate de maanden verstrijken, beginnen ze de acties bewust uit te voeren en worden ze in staat om ze te beheersen terwijl ze zich ontwikkelen.

De zuigreflex is essentieel voor het voeden. Baby’s beginnen het in de baarmoeder te oefenen en het wordt volledig ontwikkeld met 36 weken. Daarom heb je misschien een glimp opgevangen van je baby die op zijn duim of hand zuigt op de echografie. Het is een soort warming-up voor de echte wereld.

Hoewel je zuigen misschien als een eenvoudig proces ziet, gebeurt het eigenlijk in twee stappen. Eerst houdt de baby de tepel tussen zijn tong en zijn gehemelte. Dan zal hij daadwerkelijk beginnen te zuigen door de tong op en neer te bewegen. De actie is de “expressie” van melk, die het voedsel levert.

Test de zuigreflex

Als je het gehemelte van je baby aanraakt met je vinger, fopspeen of tepel, zal hij instinctief beginnen te zuigen. Rond de leeftijd van 2 tot 3 maanden zal dit zuigen eerder een resultaat zijn van een bewuste inspanning dan van een reflex. Houd er rekening mee dat elke keer dat uw baby deze reflex vertoont, dit niet noodzakelijkerwijs betekent dat hij honger heeft. Zuigen is op zich een rustgevende en plezierige bezigheid. Baby’s hebben ook een hand-naar-mondreflex, waarbij ze op vingers of handen kunnen zuigen.

Borstvoeding

Sommige moeders beginnen langzaam met het geven van borstvoeding en het kan zijn dat je de zuigreflex niet activeert. Het is niet alleen de tepel die in de mond van je baby moet, maar ook een flink deel van je tepelhof. Als je alleen het puntje van je tepel in zijn mond hebt, is het misschien niet ver genoeg naar achteren om de zuigreflex te stimuleren. Ook worden de melkbijholten niet goed samengedrukt door de tong en kaak van uw baby.

Preemies en zuigproblemen

Premature baby’s kunnen een zwak of onvolwassen zuigvermogen hebben omdat de reflex niet volledig is ontwikkeld. U kunt een combinatie van zuigproblemen opmerken, waaronder:

• Ongeorganiseerde of inefficiënte zuigpatronen
• Verminderde vorming of beweging van de tong
• Problemen met het synchroniseren van zuigen en slikken met ademen
• Verzwakte lipafdichting
• Verzwakte stabiliteit van de binnenwang

Het laatste punt maakt deel uit van een complicatie die van invloed is op prematuren, bekend als Infant Respiratory Distress Syndrome (RDS). Baby’s met RDS hebben moeite om hun zuigen, slikken en ademen te synchroniseren. Dit kan een negatieve invloed hebben op het voeren, omdat ze niet bestand zijn tegen lange voedingen en snel vermoeid raken. Als gevolg hiervan kan de pasgeborene het risico lopen op slechte voeding.

De zuigreflex ontwikkelt zich vaak in de eerste paar weken bij te vroeg geboren baby’s , zelfs tegen de tijd dat ze hun oorspronkelijke vervaldatum bereiken. Tot die tijd worden ze gevoed via sondes. Onderzoekers blijven kijken naar de zuigreflex en de relatie met slikken en ademen. De hoop is om mogelijke therapieën te ontwikkelen die premature baby’s kunnen helpen deze essentiële vaardigheid beter te ontwikkelen.

Als u weet hoe de zuigreflex werkt, kunt u eventuele borstvoedingsproblemen met uw baby oplossen. Soms kunnen simpele dingen zoals een verandering van positie een groot verschil maken. Als u vragen heeft of bang bent dat uw baby niet genoeg voedsel krijgt, neem dan contact op met uw arts. Misschien vindt u zelfs een lactatiekundige nuttig.