Overzicht
Wat is Groep B Streptococcus (GBS)?
Groep B Streptococcus (GBS) is een normale bacterie (kiem) die aanwezig is bij maximaal 10 tot 30 procent van de zwangere vrouwen. Een vrouw met GBS kan de bacterie tijdens de bevalling doorgeven aan haar baby. De meeste pasgeborenen die GBS krijgen, worden niet ziek. De bacteriën kunnen echter bij een klein percentage pasgeborenen ernstige en zelfs levensbedreigende infecties veroorzaken.
Hoe krijgt een baby GBS?
Bij zwangere vrouwen wordt GBS het vaakst aangetroffen in de vagina en het rectum. GBS is anders dan keelontsteking, dat is Groep A Streptococcus. GBS kan in het lichaam van een zwangere vrouw leven en symptomen en een infectie veroorzaken. GBS kan ook in het lichaam van een zwangere vrouw leven en geen symptomen veroorzaken en geen gevaar opleveren voor haar gezondheid. In deze situatie wordt de vrouw een ‘drager’ genoemd.
Vroege infectie: Van de baby’s die besmet raken, vinden de meeste infecties (75 procent) plaats in de eerste levensweek. In feite is de meeste infectie zichtbaar binnen een paar uur na de geboorte. Sepsis, longontsteking en meningitis zijn de meest voorkomende problemen. Premature baby’s lopen een groter risico als ze besmet raken, maar de meeste baby’s (75 procent) die GBS krijgen, zijn voldragen.
Late infectie: GBS-infectie kan ook optreden bij zuigelingen een week tot enkele maanden na de geboorte. Meningitis komt vaker voor bij GBS-gerelateerde infectie met late aanvang dan bij infectie met vroege aanvang. Ongeveer de helft van de baby’s die GBS met late aanvang ontwikkelen, kregen de infectie tijdens de geboorte van hun moeder. De bron van de infectie voor anderen met een late ziekte wordt verondersteld contact te zijn met andere mensen die GBS-drager zijn, of de GBS-‘drager’-moeder na de geboorte, of misschien nog andere onbekende bronnen. Een late infectie komt minder vaak voor en leidt minder vaak tot de dood van een baby dan een vroege infectie.
Diagnose en tests
Word ik getest op Groep B Streptococcus (GBS)?
Uw arts zal u laat in uw zwangerschap, rond week 35 tot 37, testen op GBS door met een wattenstaafje cellen uit de vagina, baarmoederhals en rectum te nemen. Eerder testen op GBS helpt niet om te voorspellen of u GBS zult hebben op het moment van levering.
Bevalling is een tijd van verhoogde blootstelling aan GBS-bacteriën voor pasgeborenen als deze aanwezig is in de vagina of het rectum van de moeder. Een positieve kweekuitslag betekent dat je GBS-drager bent, maar niet dat jij of onze baby zeker ziek wordt.
Beheer en behandeling
Hoe wordt Groep B Streptococcus (GBS) behandeld?
Bij de zwangere moeder: De meest effectieve manier om GBS-infectie bij uw baby te voorkomen, is om u tijdens de bevalling met antibiotica te behandelen als u positief test als drager van GBS. Drager zijn van GBS is een tijdelijke situatie. Het is belangrijk om op het moment van de bevalling te behandelen, omdat het niet effectief is om eerder te behandelen.
Als u positief test, zal uw leverancier u behandelen met een antibioticum dat tijdens uw bevalling en bevalling via een ader wordt toegediend. Door u op dit moment een antibioticum te geven, wordt de verspreiding van GBS van u naar uw pasgeborene voorkomen; 90 procent van de infecties wordt voorkomen door dit protocol.
Een uitzondering op de timing van de behandeling is wanneer GBS in de urine wordt gedetecteerd. Wanneer dit het geval is, moet de orale antibioticabehandeling beginnen op het moment dat GBS wordt vastgesteld, ongeacht het stadium van de zwangerschap, en opnieuw intraveneus worden toegediend tijdens de bevalling.
Elke zwangere vrouw die eerder is bevallen van een baby die een GBS-infectie heeft ontwikkeld en die tijdens deze zwangerschap een urineweginfectie heeft gehad die is veroorzaakt door GBS, zal ook tijdens de bevalling worden behandeld.
Bij de pasgeborene: Ondanks testen en antibioticabehandeling tijdens de bevalling van een zwangere vrouw, krijgen sommige baby’s nog steeds GBS-infecties. Veelvoorkomende symptomen van GBS-infectie bij pasgeborenen zijn koorts, moeite met eten, prikkelbaarheid of lethargie (slapheid of moeite om de baby wakker te maken). Uw arts kan een monster nemen van het bloed of het ruggenmergvocht van de baby om te zien of de baby een GBS-infectie heeft. Antibiotica zullen worden gegeven als behandeling noodzakelijk wordt geacht.
Discussion about this post