Longdonor: een longtransplantatiedonor vinden

Overzicht

Waarom worden longtransplantaties uitgevoerd?

Longtransplantatie is bedoeld om patiënten met een longziekte in het eindstadium en respiratoire insufficiëntie enige hoop op een zinvolle verlenging van hun leven te bieden.

Wanneer het longtransplantatieteam heeft vastgesteld dat u een geschikte kandidaat bent voor longtransplantatie, zullen zij deze behandeloptie in detail met u bespreken en beginnen met het zoeken naar een orgaandonor.

Wat is de wachtlijst voor transplantatie?

Wanneer uw transplantatiecentrum u heeft geïdentificeerd als een in aanmerking komende kandidaat voor een longtransplantatie, voert de Northeast Ohio Organ Procurement Agency (bekend als LifeBanc) uw naam en bloedgroep in op de geautomatiseerde nationale wachtlijst van United Network for Organ Sharing (UNOS). Deze wachtlijst zorgt voor gelijke toegang en eerlijke verdeling van organen wanneer deze beschikbaar komen. De verdeling van organen is gebaseerd op de Long Allocatie Score (LAS). Uw score wordt bij elk bezoek bepaald en bijgewerkt door uw coördinator. De LAS varieert van 0 tot 100, waarbij de ziekste patiënten gewoonlijk een score van 48 en hoger krijgen.

Wanneer een long beschikbaar komt voor transplantatie, wordt deze gegeven aan de best mogelijke match, gebaseerd op bloedgroep, grootte, weefsel (HLA) type, medische toestand van de ontvanger, cross-match compatibiliteit, de tijd dat de ontvanger heeft gewacht en de aantal longen dat de ontvanger nodig heeft.

Waar komt de nieuwe long vandaan?

Donorlongen bevinden zich via UNOS. De donor kan recentelijk zijn overleden of hersendood zijn, wat betekent dat hoewel het lichaam van de donor in leven wordt gehouden door machines, de hersenen geen teken van leven hebben. Donoren geven voor hun overlijden toestemming voor orgaandonatie. Sommige staatswetten vereisen dat de familie van de donor ook toestemming moet geven voor orgaandonatie op het moment van overlijden van de donor.

Een orgaanontvanger en -donor moeten compatibele bloedgroepen en vergelijkbare lichaamsgroottes hebben. Op het moment van overlijden wordt de long van de donor volledig verwijderd, gekoeld en bewaard in een speciale oplossing. Onmiddellijk nadat de long van de donor is verwijderd, wordt deze zo snel mogelijk naar het transplantatiecentrum van de ontvanger vervoerd waar de transplantatie plaatsvindt.

Veel mensen die wachten op een transplantatie hebben gemengde gevoelens omdat ze weten dat er iemand moet overlijden voordat een orgaan beschikbaar komt. Het kan helpen om te weten dat veel donorfamilies een gevoel van vrede voelen, wetende dat er iets goeds is voortgekomen uit de dood van hun geliefde.

Welke bloedonderzoeken worden uitgevoerd om een ​​compatibele donor te identificeren?

Hoe groter de bloedcompatibiliteit tussen donor en ontvanger, hoe groter de kans op een succesvolle transplantatie.

ABO bloedgroep

Eerst wordt een eenvoudige bloedtest uitgevoerd om de bloedgroep van de donor en ontvanger te bepalen. Hier leest u hoe uw bloedgroep compatibel moet zijn met de bloedgroep van uw potentiële donor:

• Als u bloedgroep A bent, kunt u een orgaan met bloedgroep A of O accepteren.
• Als u bloedgroep B bent, kunt u een orgaan met bloedgroep B of O accepteren.
• Als u bloedgroep O bent, kunt u een orgaan met bloedgroep O accepteren. (Iemand met bloedgroep O wordt een universele donor genoemd omdat hij of zij kan doneren aan mensen van alle bloedgroepen.)
• Als u bloedgroep AB (universele acceptor) heeft, kunt u een orgaan met elke bloedgroep (A, B, O of AB) accepteren.

Weefseltypering

Weefseltypering evalueert de compatibiliteit, of nabijheid, van weefsel tussen de orgaandonor en de ontvanger. Een HLA-bloedtest (humane leukocytenantigenen) wordt gebruikt om het weefseltype te bepalen en om de beste genetische match voor u te vinden. Ongeacht hoe compatibel een donororgaan is met een ontvanger, het is nooit mogelijk om een ​​perfecte match te hebben, aangezien geen twee mensen volledig identiek zijn.

Er wordt voortdurend onderzoek gedaan om medicijnen en behandelingen te ontwikkelen die het succespercentage kunnen verhogen wanneer de weefselmatch niet erg dichtbij is.

Hoe lang moet ik wachten voordat ik mijn transplantatie ontvang?

Het vinden van een geschikte donor kost tijd. Het is onmogelijk te voorspellen hoe lang het duurt voordat een long beschikbaar komt. De gemiddelde wachttijd is ongeveer drie tot zes maanden voor patiënten met IPF of bepaalde ziekten; het is echter mogelijk dat de wachttijd enkele dagen tot vele jaren kan zijn, afhankelijk van uw LAS en uw ziekte. Sommige mensen moeten mogelijk langer op hun transplantatie wachten dan anderen omdat hun bloed- en weefseltype minder vaak voorkomen, dus het duurt langer om een ​​compatibele match te vinden.

Zelfs als er een donor is gevonden, kan de operatie niet plaatsvinden. Als er een probleem is met de donorlong of als u een infectie heeft, kan de operatie niet worden uitgevoerd. Ongeveer 20% van alle longtransplantaties wordt de eerste keer geannuleerd. Als dit gebeurt, moet u wachten tot er een ander donororgaan beschikbaar komt.

Maakt het uit van wie de long komt?

U hoeft zich geen zorgen te maken over het geslacht, de leeftijd of het ras van uw longdonor. Onthoud dat de long die u krijgt zo goed mogelijk is afgestemd op uw kenmerken, waaronder lichaamsgrootte, weefsel en bloedgroep.

Wat is een donor met verhoogd risico?

De GGD-definitie van een donor met een verhoogd risico zegt dat een donor met een verhoogd risico een donor is die mogelijk bepaald gedrag heeft vertoond dat het risico op overdracht van door bloed overgedragen ziekten verhoogt. Uw zorgverlener zal met u praten als er een donor met verhoogd risico voor u is geïdentificeerd. Tijdens het gesprek bespreken u en uw arts de reden waarom uw donor als een verhoogd risico wordt beschouwd, wat het risico voor u is en welk protocol u moet volgen voor uw bloedonderzoek als u een donor met verhoogd risico accepteert. Als u een donor met verhoogd risico weigert, gaan we zonder gevolgen voor u op zoek naar een geschikt orgaan. U zult meer te weten komen over donoren met een verhoogd risico tijdens uw evaluatie en nadat u op de lijst staat voor een transplantatie.