Wat ouders moeten weten over ernstige geelzucht

Bilirubine is een geelachtig pigment dat in de lever wordt gevormd door de afbraak van rode bloedcellen. Hoge niveaus van bilirubine kunnen leiden tot geelzucht, die wordt gekenmerkt door gele verkleuring van de huid en ogen.Lichte geelzucht is een veelvoorkomende aandoening bij pasgeborenen, omdat alle baby’s na de geboorte een periode van snelle afbraak van rode bloedcellen doormaken.

Onder deze normale omstandigheden verdwijnt milde geelzucht meestal vanzelf, zonder blijvende effecten. Bij sommige baby’s wordt geelzucht echter ernstig, een aandoening die bekend staat als hyperbilirubinemie. Er zijn verschillende redenen waarom dit kan gebeuren, zoals te vroeg geboren worden of bepaalde medische aandoeningen hebben.

Indien niet behandeld, kan ernstige geelzucht een soort permanente hersenbeschadiging veroorzaken die kernicterus wordt genoemd. Gelukkig is dit zeldzaam.

Symptomen en complicaties

Wanneer een pasgeborene geelzucht heeft, is de aandoening moeilijk te missen: aangezien het pigment door de bloedbaan circuleert, krijgen de huid en het wit van de ogen een gele tint. De kleur begint soms op het gezicht en gaat dan naar beneden, naar de borst, buik, benen en voetzolen.

De meeste baby’s ontwikkelen binnen twee tot vier dagen na de geboorte enige mate van geelzucht. Deze aandoening, die bekend staat als fysiologische geelzucht, verdwijnt meestal binnen een paar weken. Wanneer geelzucht echter ernstig is, kan een baby andere symptomen ontwikkelen.

In feite worden ouders meestal geïnstrueerd om op tekenen van ernstige geelzucht te letten nadat ze hun pasgeborene uit het ziekenhuis naar huis hebben gebracht, waaronder:

• braken
• lethargie
• niet goed voeden
• koorts
• een hoge huilbui hebben
• donkere urine of niet genoeg natte of vuile luiers

Wanneer de bilirubinespiegels hoog genoeg worden om deze symptomen te veroorzaken, loopt een baby het risico kernicterus te ontwikkelen.

Oorzaken en risicofactoren

Er zijn verschillende redenen waarom een ​​baby ernstige geelzucht kan ontwikkelen. De meest voorkomende zijn:

• Voortijdige geboorte
• Een bloedgroep incompatibiliteit met de moeder
• Niet goed eten
• Aanzienlijke blauwe plekken bij de geboorte
• Geelzucht verscheen binnen de eerste 24 uur van het leven

In sommige gevallen kan geelzucht worden toegeschreven aan bepaalde aandoeningen die ervoor zorgen dat rode bloedcellen worden afgebroken.Deze voorwaarden omvatten:

• Erythroblastosis foetalis (een bloedaandoening)
• Hemolytische anemie (een aandoening van de rode bloedcellen)

Diagnose

Voor alle pasgeborenen zijn de bilirubinespiegels enigszins verhoogd tijdens de eerste paar dagen van hun leven. Veel ziekenhuizen controleren de totale bilirubinespiegels van alle baby’s ongeveer 24 uur na de geboorte, vaak met behulp van een sonde die de niveaus kan schatten door simpelweg de huid aan te raken.

Het punt waarop een bilirubineniveau gevaarlijk is, verandert met de leeftijd van een baby. Een niveau van 7 m/dL op 5 uur oud is zeer zorgwekkend, maar een niveau van 16 m/dL kan prima zijn voor een baby van 4 dagen oud. Als het bilirubinegehalte van een baby hoog is, worden bloedonderzoeken uitgevoerd.

Behandeling

Ernstige geelzucht wordt behandeld met fototherapie. De baby wordt onder speciale blauwe lichten – bili-lichten – in een warm, gesloten bed geplaatst, alleen met een luier en speciale oogschaduws. Het duurt meestal slechts een dag of twee fototherapie in het ziekenhuis om de bilirubinespiegels weer normaal te maken.

Gedurende die tijd wordt frequente voeding – tot 12 keer per dag – aangemoedigd: bij elke stoelgang wordt meer bilirubine uit het systeem van de baby verwijderd. In zeldzame gevallen kan een baby intraveneus extra vocht krijgen.

In de meest ernstige gevallen van geelzucht is ook een wisseltransfusie vereist. Bij deze procedure wordt het bloed van de baby vervangen door vers bloed. Het geven van intraveneuze immunoglobuline aan baby’s met ernstige geelzucht kan ook effectief zijn bij het verlagen van de bilirubinespiegels.