Postpartumdepressie kan tot drie jaar na de bevalling aanhouden

De American Academy of Pediatrics beveelt aan dat nieuwe ouders tot zes maanden na de geboorte op PPD worden gescreend. Deze nieuwe studie, gepubliceerd in Trajectories of Maternal Postpartum depressieve symptomen, besprak hoe PPD-symptomen daadwerkelijk voorbij dit tijdvenster kunnen reiken.

Cohorten van deelnemers werden gerangschikt op basis van populatie, en elk had hun depressieve symptomen beoordeeld op 4, 12, 24 en 36 maanden na de geboorte. Onderzoekers ontdekten dat 25 procent van de geboorteouders in hun cohort drie jaar na de geboorte van hun kind merkbare en verhoogde symptomen van depressie had.

De gevaren van postpartumdepressie

Postpartumdepressie (PPD) is een veel voorkomende ziekte die 10-15% van de mensen treft die bevallen.PPD treedt op na de geboorte en presenteert zich op dezelfde manier als depressie op andere momenten in het leven, maar wordt verergerd door de verwachting en het potentiële gebrek aan verlangen om voor een nieuwe baby te zorgen.

De ernst van de aandoening varieert en kan leiden tot symptomen zoals slaapstoornissen, stemmingswisselingen, veranderingen in eetlust, concentratieproblemen en gebrek aan interesse in dagelijkse activiteiten. In extreme gevallen kunnen nieuwe ouders gedachten aan dood en zelfmoord ervaren, waardoor PPD-gerelateerde zelfmoord een oorzaak is van 20% van de postpartumsterfgevallen.

PPD Postpartumdepressie treft niet alleen de ouder die de symptomen ervaart, maar ook het kind en hun niet-geboortepartner. Omdat de effecten van PPD de emotionele, cognitieve en gedragsontwikkeling van een kind kunnen beïnvloeden, is een goede behandeling van het grootste belang voor alle betrokkenen.

Wat zijn de risicofactoren voor PPD?

Waarschuwingssignalen voor PPD variëren, maar het begin van de symptomen treedt vaak op tussen 4 en 12 weken na de geboorte. Zaher Merhi, MD, OB-GYN, specialist in reproductieve endocrinologie en onvruchtbaarheid en oprichter van Rejuvenating Fertility Center in Connecticut, zegt: “Waarschuwingssignalen voor postpartumdepressie omvatten veranderingen in slaap- en eetgewoonten, onwil om voor de baby te zorgen en aanvallen van emotionele uitbarstingen.”

Er is geen garantie of een persoon na de bevalling al dan niet te maken krijgt met postpartumdepressie. Onderzoekers ontdekten dat factoren die het potentieel verergeren, zwangerschapsdiabetes en een voorgeschiedenis van stemmingsstoornissen zijn.

Bovendien kunnen tastbare factoren zoals financiële stabiliteit en ondersteuning een zwangerschap beïnvloeden en een effect hebben op het potentieel voor PPD. Onderzoekers ontdekten dat er een lager potentieel was voor PPD-ontwikkeling voor biologische ouders met een hogere opleiding, wat vaak verband houdt met beterbetaalde banen en financiële zekerheid.

Deze ouders hadden ook meer kans om hun zwangerschap te hebben gepland. Merhi steunde de bewering dat negatieve gevoelens rond een zwangerschap het risico op PPD verhogen, naast andere mogelijke risicofactoren zoals:

• Matige tot ernstige PMS (premenstrueel syndroom)
• Geschiedenis van seksueel misbruik of huiselijk geweld
• Zwangerschap met een hoog risico
• Gebrek aan sociale of financiële steun
• Bloedarmoede of vermoeidheid

Hoewel onderzoekers ontdekten dat PPD ver voorbij zes maanden kan duren, rapporteerden ze geen factoren of bevindingen die verband houden met hoe lang de PPD zal duren. Merhi ondersteunt dit en voegt eraan toe dat het negeren van symptomen een goede kans heeft om uw symptomen te verlengen en te verergeren.

“Er zijn geen factoren die bepalen hoe lang de depressie kan duren als deze eenmaal begint. Gebrek aan behandeling, gebrek aan ondersteuning, gebrek aan hulp zoeken kunnen echter allemaal leiden tot bestendiging en verergering van de depressie.” zegt Merhi.

Hoe kan deze studie nuttig zijn?

Deze gegevens die van onderzoekers zijn verzameld, kunnen pediatrische en geestelijke gezondheidswerkers aanmoedigen om PPD-screeningen aan te bevelen na de huidige 6-maandengrens. Bovendien kunnen onderzoeken als deze zowel discussies over de gemeenschappelijkheid van PPD bevorderen als mensen die met symptomen te maken hebben, aanmoedigen om een ​​behandeling te zoeken.

Voor partners van degenen die te maken hebben met PPD-symptomen, moedigt Merhi aan om met je eigen gevoelens om te gaan, naast geduld te hebben met je worstelende co-ouder. “Onthoud altijd dat je partner de situatie waarin ze zich bevinden niet kan veranderen. Ze hebben deze gevoelens niet vrijwillig. Ze zullen uw hulp en steun nodig hebben. Het is goed dat u ook steun zoekt bij familieleden en vrienden.

Merhi maakt een belangrijk laatste punt: “Vergeet niet dat je mentale gezondheid ook belangrijk is, dus zorg ervoor dat je voldoende pauzes neemt en op de juiste manier met je emoties omgaat.” zegt Merhi.