Pasgeborenen profiteren van het observeren van zorgverleners, zegt onderzoek

Pasgeborenen doen meer dan alleen ‘eten, slapen en poepen’, zo blijkt. Uit een nieuw onderzoek is gebleken dat baby’s van 0-3 maanden oud profiteren van het observeren van zorgverleners die alledaagse voorwerpen hanteren en van vroege interacties.

Pasgeborenen bestaan ​​niet alleen passief voordat ze zelfstandig kunnen bewegen, merken de onderzoekers op. In plaats daarvan observeren jonge baby’s zorgvuldig de bewegingen van hun verzorgers en bereiden ze zich vanaf de eerste dag voor op pogingen om hen te imiteren.

Dit wetende, moeten ouders hun pasgeboren baby zoveel mogelijk in het licht van hun dagelijkse activiteiten plaatsen en zich inspannen om motorische vaardigheden zoals reiken en grijpen aan te moedigen, zelfs voordat de baby deze dingen alleen begint te doen.

Over de studie

De studie, gepubliceerd in het gedrag en de ontwikkeling van zuigelingen, voerde een literatuuronderzoek uit van de laatste 50 jaar van neonatale en jonge zuigelingenstudies. De auteurs beweren dat, hoewel baby’s jonger dan 3 maanden geen zichtbare tekenen vertonen van pogingen om naar voorwerpen te reiken en te grijpen, ze informatie met betrekking tot deze vaardigheden absorberen wanneer ze naar hun ouder of verzorger kijken.

Omdat pasgeborenen de bewegingen van hun verzorgers scherp observeren, merken de onderzoekers op dat ze waar mogelijk moeten worden geplaatst waar ze hun volwassenen kunnen zien. De auteurs adviseren ouders ook om de grove motoriek te stimuleren door activiteiten aan te bieden die deze ontwikkeling zelfs tijdens de pasgeborene stimuleren.

De eerste auteur van de studie, Priscilla Ferronato, PhD, een professor aan het Health Sciences Institute van de Paulista University (UNIP) in São Paulo, Brazilië, legt uit dat omdat baby’s vanaf de eerste dag gezichtsuitdrukkingen imiteren, we kunnen concluderen dat ze ook kijken, leren en het opslaan van informatie over grove motorische bewegingen.

Net zoals baby’s taal kunnen begrijpen lang voordat ze kunnen spreken, bereiden ze zich ook cognitief voor om hun handen te gaan gebruiken, zelfs voordat we ze het zien proberen.

“Ons werk is in tegenspraak met de perceptie dat jonge baby’s passieve wezens zijn en neemt het perspectief aan dat ze vanaf het begin actief zijn”, zegt dr. Ferronato. “We stellen activiteiten voor om de kansen voor zuigelingen te bevorderen om te leren hoe ze hun eigen lichaam, vooral hun handen, op een functionele manier kunnen gebruiken tijdens dagelijkse zorgpraktijken.”

Hoe moet ik omgaan met mijn pasgeboren baby?

Het onderzoek geeft enkele suggesties om uw baby gedurende de eerste 3 maanden van zijn leven te stimuleren. Deze omvatten het aanbieden van een vinger om vast te houden of het plaatsen van voorwerpen met verschillende texturen in de handen van de baby om ze te laten ontdekken hoe ze zich voelen. Ze stellen ook voor een zaklamp in een verduisterde kamer te laten schijnen, zodat de straal binnen het bereik van de baby is.

Soms is het beter om baby’s gewoon te laten observeren boven te veel voorwerpen aanbieden of te agressief proberen de interesse van de baby te wekken. Pamela Green, onderwijsconsulent en oprichter van Ananda Montessori, een Montessori-programma voor ouder-kind en kind, benadrukt het belang van het observeren van baby’s en het laten leiden van onze interacties met hen door deze observaties.

“We wachten altijd op gereedheid, anders onderbreken we hun proces. Een baby die naar licht kijkt, een spiegel, naar wat dan ook, is [in] hun proces en we onderbreken dit niet met onze behoefte om objecten te leveren”, legt ze uit.

Zorgvuldige observatie helpt je ook te weten wanneer je moet communiceren en wanneer je een stap terug moet doen. “Als een baby onze ogen ontmoet, voel ik dat dit een uitnodiging is om met hen mee te doen. Ik kan langzaam een ​​voorwerp vasthouden, zoals een zachte rammelaar, zodat ze dit kunnen zien. Het kind kan zijn hoofd wegdraaien en ik weet dat ze geen interesse, of ze reiken naar het object [indicating interest]’, merkt Groen op.

Wat u moet weten over klepstandstellers

Door uw baby de wereld te laten observeren terwijl hij op zijn rug of op zijn buik ligt, kan hij de bewegingsvrijheid krijgen die zijn ontwikkeling het beste ondersteunt. Hoewel het steunen van uw baby in een babyzitje of schommel een manier is om hem een ​​goed zicht te geven op uw dagelijkse activiteiten, moet u ook rekening houden met enkele implicaties van het gebruik van positioners wanneer u beslist hoe vaak u ze gebruikt.

De Wereldgezondheidsorganisatie beveelt aan dat kinderen onder de 5 jaar niet meer dan 1 uur achter elkaar of in zitapparatuur doorbrengen om voldoende fysieke activiteit gedurende de dag mogelijk te maken. Te veel tijd in insluitingsapparatuur zoals autostoeltjes of babyschommels kan ook bijdragen aan positionele plagiocefalie (een platte plek op het hoofd).

Klepstandstellers zijn nooit veilig om te slapen, dus als je baby in één slaapt, verplaats hem dan naar een veilige slaapruimte zodra je het merkt. Groen wijst op de Montessori-filosofie, waarin verzorgers een baby niet in een positie plaatsen waar ze niet zelfstandig in kunnen komen

“Wat er in deze tijd gebeurt, is bewegingsvrijheid”, legt ze uit, waardoor baby’s uiteindelijk de bewegingen kunnen uitproberen die ze zo ijverig hebben bestudeerd.