Onderzoek toont aan dat baby’s meer microplastics in hun lichaam hebben dan volwassenen

Baby’s spelen vanaf de geboorte vaak met plastic voorwerpen. Van het kauwen op plastic bijtringen tot het spelen met plastic kuipspeelgoed, kinderen worden veel blootgesteld aan plastic en zijn toevoegingen. Volgens een studie die in september 2021 is uitgebracht, kan die blootstelling reden tot zorg zijn.

Onderzoekers van de NYU Grossman School of Medicine ontdekten dat sommige 1-jarigen tot 20 keer meer microplastics in hun lichaam hebben dan volwassenen. De focus ligt niet zozeer op de microplastics zelf, maar op de potentieel giftige additieven die het plastic omhullen. Deze additieven kunnen bijdragen aan ontwikkelingsproblemen bij kinderen.

Hoewel er meer onderzoek nodig is om alle manieren te begrijpen waarop microplastics mensen beïnvloeden, zeggen experts dat kinderen die zo’n grote hoeveelheid in hun lichaam hebben, een reden tot zorg is.

Alles over de studie

De studie, gepubliceerd in het tijdschrift Environmental Science and Technology Letters, onderzocht de ontlasting van drie baby’s, zes 1-jarigen en 10 volwassenen van 30 tot 55 jaar. Alle deelnemers bevonden zich in New York. Volwassenen verstrekten hun eigen ontlastingsmonsters. De onderzoekers verzamelden uitwerpselen van de luiers van 1-jarigen en de eerste stoelgang van de baby’s, meconium genaamd, om te zien of ze als foetus plastic in hun systeem hadden opgenomen.

Bij het onderzoeken van de ontlasting waren onderzoekers op zoek naar twee specifieke soorten kunststoffen. De eerste, polyethyleentereftalaat, wordt vaak gebruikt voor waterflessen, frisdrankflessen en kruidenverpakkingen. De andere, polycarbonaat, wordt gebruikt in sterkere kunststoffen, zoals brillenglazen, dvd’s en zelfs mobiele telefoons. Sommige chemicaliën, vooral bij blootstelling aan hitte, kunnen giftig zijn.

Auteurs van de studie zeggen dat ze wilden begrijpen hoe jonge kinderen zulke hoge niveaus van microplastics in hun lichaam konden hebben. Ze zeggen dat het kijken naar de dagelijkse activiteiten van de kinderen hielp om een ​​duidelijker beeld te schetsen.

“Als je echt kijkt naar de levensstijl van een 1-jarige baby, dan gebruiken ze veel plastic materialen, zoals speelgoed. Ze stoppen alles in hun mond. Speelgoed is een van de belangrijkste bronnen van blootstelling aan microplastics”, legt Kurunthachalam Kannan, PhD, een professor in de afdeling kindergeneeskunde van de NYU Grossman School of Medicine, uit.

Speelgoed is echter niet de enige vorm van blootstelling aan microplastics. De kleine stukjes plastic, die ongeveer de grootte van een theelepel kunnen hebben, zitten in alles, van kleding tot meubels en autobanden tot shampooflessen. Plastic wordt ook gevonden in onverwachte items, zoals kauwgom, aluminium blikjes, vochtige wegwerpdoekjes, nagellak en het gaas op theezakjes.

Hoge niveaus van microplastics zijn belangrijk

Onderzoek heeft aangetoond dat microplastics giftige chemicaliën bevatten. Het is de manier waarop die gifstoffen invloed hebben op het lichaam van kinderen en baby’s die de echte reden tot bezorgdheid is.

“Dat is heel belangrijk omdat het vaak hormoonontregelende chemicaliën zijn, wat betekent dat ze de ontwikkeling en reproductie beïnvloeden”, zegt Anna Lewis, een promovendus in civiele en milieutechniek aan de Duke University.

Het endocriene systeem bestaat uit de hormonen van het lichaam. En zoals experts opmerken, zijn er bepaalde momenten waarop hormonale systemen kwetsbaarder zijn.

“Als je een foetus in ontwikkeling bent, als je een baby bent, of als je een kind bent dat door de puberteit gaat, zijn dat de momenten waarop je het meest vatbaar bent voor negatieve effecten van hormoonontregelende chemicaliën”, merkt Lewis op.

Onderzoek toont aan dat hormoonontregelende chemicaliën ook problemen kunnen veroorzaken met de stofwisseling en het cardiovasculaire systeem. Een onderzoeksoverzicht uit 2020 merkt op dat diezelfde chemicaliën ook verband houden met hormonale kankers, onvruchtbaarheid, leerstoornissen en zelfs autismespectrumstoornissen.

Experts geven toe dat aanvullend onderzoek naar de impact van blootstelling aan microplastics nodig is. Deze studie en andere soortgelijke onderzoeken bieden echter een basis voor het begrijpen van de hoeveelheid microplastics die mensen kunnen opnemen.

Kleintjes beschermen

Plastic is een veel voorkomend onderdeel in zoveel alledaagse voorwerpen. Het kan veel tijd en geld kosten om artikelen te kopen die de blootstelling van kinderen aan plastic kunnen minimaliseren. Maar experts zeggen dat het een nuttige stap is.

“Het belangrijkste dat je kunt doen, is proberen te beperken hoeveel plastic je in huis haalt. Dat is een hele opgave. Het is moeilijk te vermijden”, erkent Lewis. Hoewel het misschien niet haalbaar is om een ​​hele nieuwe garderobe te kopen of nieuwe gerechten te kopen, zijn er andere stappen die u kunt nemen.

Polyester, nylon en synthetische vezels bevatten plastic. Probeer kledingstukken te dragen die je hebt en die niet van plastic zijn, zoals katoen en linnen. Als je het je kunt veroorloven, vervang dan enkele artikelen in je kledingkast die van plastic zijn gemaakt door katoenen en linnen artikelen. U kunt lokale kringloopwinkels bekijken voor gebruikte opties.

Vermijd het gebruik van plastic kommen of kopjes in de magnetron. Door de hitte kunnen schadelijke chemicaliën uit het plastic in je eten en drinken komen. Het gebruik van magnetronbestendig porselein of andere magnetronbestendige materialen is een betere optie.

Probeer geen plastic bijtringen en speelgoed te kopen waar uw baby gemakkelijk op zal kauwen. Fruitpops en niet-giftige bijtringen kunnen een optie zijn om een ​​baby die tandjes krijgt te kalmeren.

Gebruik containers voor voedsel die niet van plastic zijn. Het pakken van een glazen of Pyrex-kom voor het eten van uw baby kan de blootstelling aan plastic helpen beperken.

Uiteindelijk maken de risico’s van microplastics het de moeite waard om ze te beperken. “Ouders moeten er alles aan doen om de blootstelling van hun baby aan plastic te verminderen”, besluit Dr. Kannan.