Hoe u kunt voorkomen dat uw tweeling bijt?

De interactie tussen tweelingen zou een van de grote geneugten moeten zijn van het ouderschap van veelvouden. Stel je voor… twee schattige peuters, lachend en lachend, spelend en delend speelgoed, ingebouwde maatjes. Ouders van veelvouden weten echter dat interactie tussen tweelingen niet altijd zo prettig en lief is. Hoewel er genoeg leuke momenten zijn, wordt er ook volop gevochten en gekibbeld terwijl tweelingen strijden om ruimte, speelgoed en ouderlijke aandacht. En vaak is een van de meest onaangename aspecten van interactie tussen tweelingen het bijten van een tweeling.

Het is niet ongebruikelijk dat baby’s en peuters bijten.Ze kunnen dingen bijten, zoals meubels of speelgoed, maar soms bijten ze ook andere mensen. Terwijl ouders, broers en zussen en kinderdagverblijven de gebruikelijke slachtoffers zijn, zijn veelvouden waarschijnlijk een frequent doelwit voor elkaars beten. Omdat ze zoveel tijd samen doorbrengen en vaak dicht bij elkaar zijn, is het heel gewoon dat tweelingen elkaar bijten.

Waarom tweelingen bijten?

Tussen de leeftijd van één en drie jaar zullen veel kinderen gaan bijten. Hoewel het het meest voorkomt bij peuters, kunnen jongere baby’s en oudere kinderen ook bijten.

Er zijn verschillende redenen waarom kinderen bijten. Soms zijn er fysieke redenen. Met een mond vol pijnlijke tanden en tandvlees, kan bijten enige fysieke verlichting bieden van tandjes krijgen. Helaas kan het doelwit van bijten een andere persoon zijn, in plaats van een bijtspeeltje of ander product dat verlichting zou bieden. Een andere reden dat baby’s en kinderen bijten, is dat hun mond een belangrijk hulpmiddel is voor verkenning, en soms omvat die verkenning het bijten op items.

In andere gevallen vindt een beet plaats vanwege emotionele oorzaken. Bij gebrek aan communicatieve vaardigheden om frustratie, woede of prikkelbaarheid te uiten, probeert een jong kind zijn gevoelens te ventileren met een hapje. Bijten kan ook een truc zijn om aandacht te krijgen. Zelfs als het resultaat negatieve aandacht is, stuurt een bijter de boodschap: “Hé, kijk me aan! Ik ben hier! Concentreer je op mij!”

Tips om te voorkomen dat tweelingen bijten

Nu we enkele van de redenen voor het bijten herkennen, gaan we eens kijken naar enkele strategieën om het gedrag te beëindigen.Bijten is gedrag dat niet getolereerd kan worden. Beten zijn pijnlijk en bijtwonden lopen het risico op infectie. Kinderen die bijten kunnen worden verbannen uit sociale situaties of worden weggestuurd uit kinderdagverblijven, kinderdagverblijven of scholen.

Bepaal de reden en geef alternatieven. Krijgt uw kind tandjes? Zoek naar de veelbetekenende tekens: kwijlen; uitslag of roodheid rond de mond; dunne ontlasting, hoesten; pijnlijk, ontstoken tandvlees. Als je tweeling bijt door tandjes krijgen, bied dan bijtringen of speelgoed aan dat comfort biedt.

Reageer gepast. Beloon bijtgedrag niet met de aandacht die uw kind op enigerlei wijze zal aanmoedigen. Vermijd lachen of tekenen van goedkeuring. Reageer onmiddellijk door resoluut te zeggen: “Nee! Wij bijten niet.” Leg, afhankelijk van de leeftijd van het kind, uit dat bijten de gebeten persoon pijn doet. Creëer een kans op empathie door de bijter aan te moedigen het slachtoffer te troosten en zich te verontschuldigen voor het kwetsen.

Time-outs en isolatie kunnen effectief zijn. Scheid de bijter van de situatie en van zijn of haar slachtoffer. Voor tweelingen kan gescheiden zijn een zeer efficiënte vorm van discipline zijn. Om de een of andere reden zullen tweelingen en veelvouden, ook al vechten ze intens, hun gedrag inperken om bij elkaar te blijven.

Moedig het gebruik van woorden aan. Nogmaals, de aanpak hangt af van de leeftijd en het vermogen van het kind. Baby’s en jongere peuters hebben gewoon niet het vermogen om de gevolgen van hun bijtgedrag te begrijpen. Maar je kunt oudere kinderen wel een gesprek aangaan over het gebruik van woorden om gevoelens te uiten of om te krijgen wat ze willen.

Modelleer goed gedrag. Speel niet bijten, liefdesbijten of doen alsof je bijt. Het kan voor jonge kinderen moeilijk zijn om het verschil te onderscheiden tussen hun gedrag en aanhankelijk bijten.

Doe een poging om uw veelvouden individuele aandacht te geven. Het is moeilijk om aandacht en genegenheid onder meerdere kinderen te verspreiden, vooral wanneer ouders druk bezig zijn om aan al hun behoeften te voldoen. Maar bijters die aandacht en genegenheid zoeken, hebben misschien wat extra TLC nodig. Maak er een gewoonte van om één op één tijd met elk veelvoud door te brengen.

Als het bijtgedrag aanhoudt, praat dan met uw kinderarts over aanvullende strategieën voor gedragsbeheer. En wees geduldig. Net als veel andere problemen, zal ook dit voorbijgaan. Naarmate hun cognitieve en communicatieve vaardigheden toenemen, stoppen de meeste kinderen met bijten ten gunste van acceptabeler sociaal gedrag.