Hoe narcolepsie wordt behandeld

Narcolepsie komt voor bij ongeveer 1 op de 2000 mensen en is een neurologische aandoening die wordt gekenmerkt door aanvallen van intense slaperigheid overdag, kataplexie (plotseling verlies van spiercontrole), visuele hallucinaties en slaapverlamming, naast andere symptomen.

Aangezien aanvallen van deze aandoening onvoorspelbaar kunnen zijn, kan het ernstige gevolgen hebben voor de kwaliteit van leven, inclusief sociale relaties en werk- of academische prestaties.

Hoewel de exacte oorzaken van deze aandoening niet bekend zijn en er geen definitieve genezing is, kunnen er benaderingen worden genomen om de aandoening te beheersen. Behandelingen voor narcolepsie omvatten het aanbrengen van veranderingen in levensstijl en het nemen van voorgeschreven medicijnen, zoals Provigil (modafinil) of andere stimulerende middelen, sommige klassen van antidepressiva en andere.

Huismiddeltjes en levensstijl

Zelfs als u medicijnen gebruikt voor narcolepsie, zijn veranderingen in levensstijl essentieel bij de behandeling van de aandoening. Handige benaderingen zijn onder meer:

• Dagelijkse lichaamsbeweging krijgen: van regelmatige lichaamsbeweging is aangetoond dat het de slaapkwaliteit verbetert en de ernst van sommige gerelateerde aandoeningen vermindert. Streef minimaal vier tot vijf uur voor het slapengaan naar minimaal 20 minuten lichamelijke activiteit.

• Dutjes doen: Korte, regelmatige dagelijkse dutjes doen op momenten van de dag waarop u het meest slaperig bent, kan ook de symptomen helpen verlichten.

• Alcohol en cafeïne vermijden: Alcohol, een depressivum en cafeïne, een stimulerend middel, kunnen beide de kwaliteit van de slaap beïnvloeden. Drink op zijn minst enkele uren voordat u naar bed gaat.

• Grote maaltijden overslaan: Grote, zware maaltijden, als ze vlak voor het slapengaan worden genuttigd, kunnen ook de kwaliteit van de slaap verstoren. Dit kan op zijn beurt de symptomen ook verergeren.

• Stoppen met roken: een van de vele gezondheidsvoordelen van het stoppen met roken, kan de slaapkwaliteit verbeteren door deze gewoonte te laten varen.

• Een regelmatig slaapschema hebben: het handhaven van regelmatige slaapgewoonten, zelfs in het weekend of op vrije dagen, is een andere benadering die kan helpen bij narcolepsie. Zorg ervoor dat je elke dag op hetzelfde tijdstip opstaat en naar bed gaat.

recepten

De primaire medische benadering van narcolepsie omvat voorgeschreven medicatie. Over het algemeen zal het specifieke medicijn dat wordt aangegeven afhangen van de specifieke symptomen die zich voordoen. Deze voorgeschreven medicijnen omvatten het volgende.

Provigil

Provigil (modafinil) is de meest voorgeschreven behandeling voor narcolepsie. Dit medicijn is bijzonder effectief bij het tegengaan van overmatige slaperigheid overdag.

Een stimulerend middel dat voor het eerst werd goedgekeurd door de Food and Drug Administration (FDA) in 1999, het is een eerstelijnsbehandeling voor deze aandoening. In vergelijking met andere geneesmiddelen van deze klasse heeft Provigil minder effect op het geheugen en de alertheid en is het minder waarschijnlijk dat het afhankelijkheid veroorzaakt.

Andere stimulerende middelen

Stimulerende medicijnen, met name Ritalin of Methylin (methylfenidaat) en Desoxyn (methamfetamine), kunnen ook helpen om slaperigheid overdag en slaapaanvallen in verband met narcolepsie tegen te gaan.

Het gebruik hiervan vereist echter voorzichtigheid, omdat er een grote neiging is voor schadelijke bijwerkingen, waaronder hartkloppingen, prikkelbaarheid, nervositeit en onderbroken slaap. Bovendien hebben deze medicijnen een hoger misbruikpotentieel.

Xyrem

Xyrem (natriumoxybaat) is een door de FDA goedgekeurd medicijn dat is geïndiceerd om met name kataplexie aan te nemen, hoewel het ook helpt de nachtelijke slaapkwaliteit te verbeteren en slaperigheid overdag tegengaat.

Het gebruik van dit medicijn verhoogt echter het risico op bijwerkingen, waaronder depressie van het centrale zenuwstelsel, zoals vertraagde ademhaling en hartslag, lethargie en verwarring.

Antidepressiva

Bekend als effectief tegen kataplexie, slaapverlamming en hallucinaties, worden twee klassen antidepressiva gebruikt: tricyclische middelen en selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI’s). Van de tricyclische stoffen zijn onder andere Tofranil (imipramine), Norpramin (desipramine) en Anafranil (clomipramine) geïndiceerd.

SSRI’s zoals Prozac (fluoxetine), Effexor (venlafaxine) en Strattera (atomoxetine) zijn ook effectief. Hoewel deze minder bijwerkingen hebben dan stimulerende middelen, kan het gebruik leiden tot mannelijke impotentie, een onregelmatig hartritme en verhoogde bloeddruk.

Specialist-gestuurde procedures

Hoewel een operatie voor narcolepsie niet bestaat, zijn onderzoekers begonnen met het onderzoeken van niet-farmaceutische therapieën. Aangezien gevallen van narcolepsie in verband zijn gebracht met tekortkomingen van een neurotransmitter die hypocretine wordt genoemd, kunnen mogelijke benaderingen het verhogen van deze niveaus inhouden. Het huidige werk is gericht op verschillende technieken om dit te doen:

• Celtransplantatie is een mogelijke benadering waarbij cellen worden geïmplanteerd die de productie van hypocretine stimuleren.

• Gentherapie, waarbij genen worden geïntroduceerd die de productie van hypocretine bevorderen, vertegenwoordigt een andere mogelijke behandeling voor narcolepsie.

• Directe toediening van hypocretine zelf is een andere mogelijke methode, die kan worden gedaan via de bloedbaan (intraveneuze toediening), de neusholte (intranasaal) en via een opening in de hersenen (intracisternaal).

Het is echter belangrijk op te merken dat er aan deze benaderingen wordt geëxperimenteerd en dat ze momenteel niet beschikbaar zijn.

Hoewel er geen “zilveren kogel” is die narcolepsie kan uitroeien, kunnen huidige medicijnen, naast veranderingen in levensstijl, zeker helpen de impact van deze aandoening te minimaliseren. Tegenwoordig zijn artsen beter toegerust dan ooit om het aan te pakken, en de vooruitzichten zullen alleen maar verbeteren naarmate het onderzoek vordert.

Voorlichting en begrip van de patiënt zijn essentieel voor een succesvolle behandeling van deze aandoening. Wees proactief en betrokken bij therapie. Met het juiste ondersteuningssysteem van dierbaren en vrienden, evenals de juiste medische professional, kan narcolepsie effectief worden aangepakt.