Micro Preemies Overleving en gezondheid

De term micro-preemie verwijst meestal naar een te vroeg geboren baby die wordt geboren na een zwangerschapsduur van 28 weken of minder. Dit wordt ook wel een extreem vroeggeboorte genoemd.

Het aantal micro preemies dat jaarlijks wordt geboren is relatief klein. Volgens onderzoek dat in 2016 werd gepubliceerd, werden in 2011 28.861 extreem premature baby’s geboren in de Verenigde Staten.Deze baby’s hebben een zeer hoge medische zorgbehoefte. Overleving kan variëren van 10% in onderontwikkelde landen tot 90% in ontwikkelde landen.Tegenwoordig overleven echter veel meer micro-preemies dan ooit tevoren dankzij de vooruitgang in medische kennis en technologie die voor hen kan zorgen.

Overlevingspercentages zijn erg laag voor baby’s geboren na 22 weken zwangerschap, maar de kansen verbeteren met elke week van de zwangerschap.

Micro Preemie gezondheidsproblemen

Micro preemies hebben te maken met een aantal gezondheidsproblemen die worden aangepakt op de neonatale intensive care (NICU). Over het algemeen geldt dat hoe eerder een baby wordt geboren, hoe groter het risico op complicaties en hoe langer ze op de NICU zullen blijven. Sommige gezondheidscomplicaties waarmee micro-preemieën worden geconfronteerd, zijn onder meer:

• Hyperbilirubinemie: hoge niveaus van bilirubine, een verbinding die het gevolg is van de natuurlijke afbraak van bloed en geelzucht veroorzaakt. Geelzucht kan hersenbeschadiging veroorzaken als het niet effectief wordt behandeld door het gebruik van speciale lampen die het lichaam helpen bilirubine te elimineren.

• Apneu: Pauzes in de ademhaling die een verlaging van de hartslag veroorzaken.
• Bloedarmoede: Een lager dan normaal aantal rode bloedcellen, die nodig zijn om zuurstof naar het lichaam te transporteren.
• Lage bloeddruk: een veel voorkomende complicatie die te wijten kan zijn aan infectie, bloedverlies, vochtverlies of medicijnen die vóór de bevalling zijn toegediend.

• Respiratory Distress Syndrome: ademhalingsmoeilijkheden als gevolg van onvolgroeide longen die niet genoeg oppervlakteactieve stof produceren, een stof die ervoor zorgt dat de longen goed kunnen uitzetten.

• Bronchopulmonale dysplasie: een veelvoorkomend longprobleem bij premature baby’s, vooral micro-preemieën, wordt vaak met succes behandeld met medicatie en zuurstof.
• Infectie: Alle premature baby’s, en vooral micropremiën, zijn immuungecompromitteerd, wat betekent dat ze minder goed in staat zijn om ziektekiemen te bestrijden die een ernstige ziekte kunnen veroorzaken.
• Patent Ductus Arteriosus: Bij micro-preemieën blijft de ductus arteriosus (een kort bloedvat dat het belangrijkste bloedvat verbindt dat de longen naar de aorta voedt) vaak open bij premature baby’s. Door deze abnormale opening kan overtollig bloed in de longen stromen, wat ademhalingsmoeilijkheden en in sommige gevallen hartfalen kan veroorzaken.
• Retinopathie bij prematuren: Abnormale groei van de bloedvaten in het oog van een baby kan schade veroorzaken die varieert van licht tot ernstig (blindheid).

Hoewel alle microprematuurtjes bij de geboorte erg onderontwikkeld zijn en constante medische zorg nodig hebben, groeien velen op zonder langetermijneffecten van vroeggeboorte.