Diarree die ongeveer een week aanhoudt betekent vaak dat je spijsverteringsstelsel te maken heeft met een infectie, ontsteking, medicijneffect of een voedselgerelateerd probleem. Korte episodes van diarree die binnen één of twee dagen verdwijnen, zijn meestal het gevolg van milde voedselirritatie, maar diarree die een week duurt, duidt op een aanhoudende oorzaak die aandacht nodig heeft.
Ziekten en aandoeningen die een week lang diarree veroorzaken
1. Acute besmettelijke gastro-enteritis
Acute infectieuze gastro-enteritis treedt op wanneer virussen, bacteriën of parasieten de maag of darmen infecteren. Veel voorkomende oorzaken zijn het norovirus, het rotavirus, de Salmonella-bacterie, de Campylobacter-bacterie en de Giardia-parasiet. Deze organismen komen ons lichaam binnen via besmet voedsel, water of handen.
Deze infectie veroorzaakt diarree omdat de organismen het darmslijmvlies beschadigen en de vochtopname verstoren. Door deze schade komt er overtollig water in de ontlasting.
Artsen diagnosticeren deze aandoening door je symptomen en blootstellingsgeschiedenis te bekijken. Onderzoek van de ontlasting kan bacteriën, parasieten of gifstoffen aantonen. Bloedonderzoek kan uitdroging of infectie aantonen als de symptomen ernstig zijn.
De behandeling richt zich op vochtvervanging en elektrolytenbalans. Je moet regelmatig orale rehydratatieoplossingen drinken. Artsen mogen alleen antibiotica voorschrijven als de bacteriële oorzaak bevestigd en ernstig is. Artsen vermijden meestal antibiotica voor virale infecties omdat antibiotica virussen niet doden.
2. Voedselvergiftiging door bacteriële gifstoffen
Voedselvergiftiging ontstaat wanneer bacteriën giftige stoffen afgeven in onjuist bewaard of gekookt voedsel. Veel voorkomende gifproducerende bacteriën zijn Staphylococcus-bacteriën en Bacillus-bacteriën. Deze gifstoffen irriteren je darmen en veroorzaken een snelle vochtafscheiding.
Het toxine-effect veroorzaakt vaak waterige diarree die enkele dagen duurt en tot een week kan aanhouden.
Artsen stellen de diagnose voedselvergiftiging op basis van het tijdstip van de symptomen en recente voedselinname. Ontlastingtests tonen meestal geen actieve infectie aan omdat gifstoffen de ziekte veroorzaken en geen levende bacteriën.
De behandeling bestaat uit hydratatie en rust. Artsen schrijven zelden antibiotica voor omdat antibiotica de gifstoffen niet neutraliseren. Je lichaam ruimt de gifstoffen na verloop van tijd op natuurlijke wijze op.
3. Diarree door antibiotica
Antibiotica-geassocieerde diarree treedt op wanneer antibiotica de normale balans van bacteriën in je darmen verstoren. Dit verstoorde evenwicht zorgt ervoor dat schadelijke bacteriën kunnen groeien of dat de spijsvertering minder efficiënt verloopt.
In sommige gevallen overwoekeren Clostridioides difficile bacteriën en produceren gifstoffen die de dikke darm ontsteken.
Artsen diagnosticeren deze aandoening door recent antibioticagebruik te bekijken. Testen van de ontlasting kunnen Clostridioides difficile-gifstoffen opsporen als de symptomen ernstig of aanhoudend zijn.
Behandeling: Artsen kunnen indien mogelijk stoppen met het antibioticum dat de symptomen veroorzaakt. Milde gevallen verbeteren met hydratatie en dieetaanpassingen. Ernstige gevallen vereisen specifieke antibiotica die de Clostridioides difficile bacterie aanpakken.
4. Parasitaire darminfecties
Parasitaire infecties ontstaan wanneer parasieten zoals Giardia parasieten of Entamoeba parasieten je spijsverteringskanaal binnendringen. Deze parasieten verspreiden zich vaak via besmet water of slechte sanitaire voorzieningen.
Deze parasieten hechten zich aan het darmslijmvlies en verstoren de opname van voedingsstoffen en water. Deze verstoring veroorzaakt langdurige diarree, een opgeblazen gevoel en vermoeidheid.
Artsen diagnosticeren parasitaire infecties door middel van ontlastingtesten die parasieteieren of antigenen identificeren. Er kunnen meerdere ontlastingmonsters nodig zijn.
Behandeling: Artsen schrijven antiparasitaire medicijnen voor die de specifieke parasiet doden. De symptomen verbeteren meestal binnen enkele dagen na het begin van de behandeling.
5. Inflammatoire darmziekte
Onder inflammatoire darmziekten vallen de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. Deze ziektegroep treedt op wanneer je immuunsysteem het slijmvlies van het spijsverteringskanaal aanvalt.
Deze immuunreactie veroorzaakt chronische ontstekingen, zweren en overmatige vochtafscheiding. Tijdens een flare kan deze ziekte diarree veroorzaken die een week of langer duurt.
Artsen diagnosticeren inflammatoire darmziekten met behulp van bloedonderzoek, ontstekingsmarkers voor de ontlasting, colonoscopie en beeldvormend onderzoek. Deze tests tonen darmontsteking en weefselschade aan.
Artsen behandelen inflammatoire darmziekten met ontstekingsremmende medicijnen, immuunonderdrukkende medicijnen en biologische therapieën. De behandeling is gericht op het verminderen van ontstekingen en het behouden van remissie.
6. Prikkelbare darm syndroom met diarree
Het prikkelbare darmsyndroom met diarree ontstaat door een abnormale beweging van de darmen en een verhoogde gevoeligheid van de zenuwen. Stress, bepaalde voedingsmiddelen en hormonale veranderingen triggeren vaak de symptomen.
Deze aandoening veroorzaakt diarree zonder darmschade. De symptomen kunnen tijdens flare periodes 1 tot 2 weken aanhouden.
Artsen stellen de diagnose door andere ziekten uit te sluiten. Artsen baseren zich op symptoompatronen en normale testresultaten.
De behandeling bestaat uit veranderingen in het dieet, stressmanagement en medicijnen die de stoelgang vertragen. Artsen kunnen vezelaanpassingen en darmkalmerende medicijnen aanbevelen.
7. Lactose-intolerantie
Lactose-intolerantie treedt op wanneer je lichaam niet genoeg lactase-enzym heeft om de lactosesuiker in zuivelproducten te verteren. Niet-verteerde lactose trekt water je darmen in en voedt darmbacteriën.
Dit proces veroorzaakt diarree, winderigheid en een opgeblazen gevoel die aanhouden als je doorgaat met het consumeren van zuivel.
Artsen stellen lactose-intolerantie vast met behulp van eliminatietests of waterstofademtests.
De behandeling bestaat uit het vermijden van lactose-bevattende voedingsmiddelen of het gebruik van lactase enzym supplementen. De symptomen verbeteren meestal binnen 2-3 dagen.
8. Hyperthyreoïdie
Hyperthyreoïdie treedt op wanneer je schildklier een teveel aan schildklierhormonen produceert. Deze hormonen versnellen de spijsvertering en verminderen de wateropname in je darmen.
Dit hormonale effect kan leiden tot frequente losse ontlasting gedurende 5-7 dagen of 2 weken.
Artsen diagnosticeren hyperthyreoïdie door middel van bloedtests die de schildklierhormoonspiegels meten.
Artsen behandelen hyperthyreoïdie met medicijnen die de hormoonproductie verminderen, radioactieve jodiumtherapie of chirurgie, afhankelijk van de ernst.
Wanneer moet je medische hulp zoeken?
Je moet naar de dokter gaan als diarree langer dan een week duurt, uitdroging veroorzaakt, bloed bevat of gepaard gaat met koorts of ernstige buikpijn. Aanhoudende diarree kan wijzen op een onderliggende ziekte die een gerichte behandeling nodig heeft.
Een vroege diagnose helpt complicaties voorkomen en versnelt het herstel.
Discussion about this post