Soorten epilepsie-operaties en procedures

Overzicht

Wat is epilepsiechirurgie?

Epilepsiechirurgie is een hersenoperatie om epileptische aanvallen onder controle te houden. Er zijn verschillende soorten operaties voor verschillende soorten epilepsie.

Bij epilepsiechirurgie verwijdert de chirurg het abnormale deel van de hersenen dat de aanvallen veroorzaakt. Hersentumoren, vasculaire (bloedvat) afwijkingen, oude beroertes en aangeboren (erfelijke) onregelmatigheden kunnen ook worden behandeld als wordt aangenomen dat ze de aanvallen veroorzaken.

Wie komt in aanmerking voor epilepsiechirurgie?

Over het algemeen kan epilepsiechirurgie worden overwogen bij mensen van elke leeftijd. De beste kandidaten voor epilepsiechirurgie zijn:

• Mensen met epileptische aanvallen die niet bevredigend onder controle kunnen worden gehouden met medicatie en wier leven beter zou zijn als de aanvallen onder controle zouden worden gehouden. (De definitie van “bevredigende” controle is voor iedereen anders.)
• Mensen met een hersenafwijking die kan worden geïdentificeerd als de oorzaak van aanvallen. Sommige afwijkingen, zoals hersentumoren, kunnen een operatie nodig hebben, zelfs als de aanvallen goed onder controle worden gehouden met medicatie.

Welke soorten operaties en procedures worden overwogen?

Focale resectieve chirurgie wordt uitgevoerd bij mensen met gedeeltelijke epilepsie, waarbij aanvallen ontstaan ​​uit een klein deel van de hersenen. Gedeeltelijke epilepsie kan worden veroorzaakt door een litteken vanaf de geboorte, verwonding of hoofdtrauma, hersentumoren, arterioveneuze vasculaire malformaties (een wirwar van bloedvaten waardoor er minder dan normale verbindingen tussen haarvaten ontstaan), infecties of abnormale hersenontwikkeling.

Bij focale resectieve chirurgie wordt een klein deel van de hersenen verwijderd om belangrijke neurologische functies zoals beweging, sensatie (gevoel), spraak en geheugen te behouden. De meest voorkomende locatie van deze operatie is in de temporale kwab (onder de slaap).

hemisferectomie wordt uitgevoerd bij mensen met afwijkingen van één hersenhelft (zijkant). Aandoeningen zoals de ziekte van Sturge-Weber, Rasmussen-encefalitis, hemimegalencefalie of perinatale beroerte kunnen een groot gebied aan slechts één kant van de hersenen beschadigen. Mensen met deze aandoeningen hebben meestal ernstige neurologische problemen, zoals verlamming en verlies van gevoel aan één kant van het lichaam. Met deze procedure wordt een deel van de beschadigde hersenen verwijderd en wordt de rest van de hemisfeer losgekoppeld van de “goede” delen van de hersenen om te voorkomen dat de aanvallen zich verspreiden.

Callosotomie omvat het doorsnijden van een deel van het corpus callosum, een grote bundel zenuwvezels die de twee hersenhelften met elkaar verbinden. Het doel is om te voorkomen dat aanvallen zich van de ene kant van de hersenen naar de andere verspreiden. Callosotomie wordt meestal uitgevoerd bij mensen met ernstige gegeneraliseerde tonische (verstijving) of atonische (slappe) aanvallen die vallen en verwondingen veroorzaken (“valaanvallen”).

Subdurale elektrode inbrengen houdt in dat elektroden rechtstreeks in contact worden gebracht met de hersenen om de regio(‘s) van de hersenen die epileptische aanvallen veroorzaken beter te kunnen lokaliseren. Ze kunnen ook worden gebruikt om het onderliggende hersenweefsel te stimuleren en de aanwezigheid van cortex te verifiëren die een belangrijke motorische of taalfunctie ondersteunt. Deze techniek is vooral nuttig bij patiënten met medisch hardnekkige (koppige) epilepsie en die naast informatie over het begin van een aanval functionele hersenkartering nodig hebben.

Stereo-elektro-encefalografie (SEEG) is een “minder invasieve” methode voor het in kaart brengen van aanvallen waarbij dunne opnamesondes precies in diepe gebieden in de hersenen worden geplaatst. De patiënt heeft meestal verschillende onderzoeken voordat de sondes worden geplaatst, waaronder MRI, PET-scans en magneto-encefalogram (MEG). Deze techniek maakt een veilige, nauwkeurige en driedimensionale mapping mogelijk van aanvalsactiviteit in hersengebieden die niet kunnen worden gezien met andere mappingtechnieken. Het is vooral handig voor patiënten die opnamen nodig hebben van diepe gebieden in de hersenen en voor patiënten met “normale” MRI.

Vagale zenuwstimulatie omvat het plaatsen van een elektrode op de linker nervus vagus en een generator onder de huid boven de linkerborst. Het apparaat wordt vervolgens geprogrammeerd om periodieke elektrische impulsen af ​​te geven aan de nervus vagus, die vervolgens via de hersenstam naar de hersenschors worden gestuurd. Het apparaat kan aanvallen verminderen bij ongeveer 40 tot 50 procent van de patiënten. Het is over het algemeen bedoeld als een optie voor patiënten die geen resectieve chirurgie kunnen ondergaan.

Responsieve neurostimulatie is een onderzoekstechniek die wordt bestudeerd in Cleveland Clinic. Deze behandeling identificeert epileptische activiteit met een elektrode en een computer geïmplanteerd in de hersenen van de patiënt. Zodra een aanval optreedt, vuurt het apparaat een elektrische impuls af in het gebied van de hersenen dat verantwoordelijk is voor de aanval.