Wat zijn genitale wratten?

Genitale wratten, ook wel bekend als condylomata acuminata, zijn een van de meest voorkomende seksueel overdraagbare aandoeningen. Naar schatting worden in de Verenigde Staten elk jaar 340.000 tot 360.000 mensen getroffen door genitale wratten, hoewel veel infecties geen symptomen veroorzaken.

Symptomen van genitale wratten

Genitale wratten tasten het vochtige weefsel van het genitale gebied aan. Ze kunnen verschijnen als kleine, vleeskleurige bultjes of als een groep bultjes in het genitale gebied.

Ze kunnen in grootte variëren en hebben soms de vorm van een bloemkool. In veel gevallen zijn de wratten te klein om te zien.

Bij vrouwen komen genitale wratten het meest voor op de schaamlippen en bij de opening van de vagina. Bij mannen komen ze het meest voor aan de punt van de penis, maar ze kunnen ook langs de schacht voorkomen. Zowel mannen als vrouwen kunnen wratten ontwikkelen rond de opening naar de anus. Anale seks is niet nodig om deze te laten plaatsvinden. Mannen en vrouwen kunnen ook wratten in de mond of keel krijgen die verband houden met orale seks.

Oorzaken

Genitale wratten worden veroorzaakt door het humaan papillomavirus (HPV). Er zijn ongeveer 100 verschillende soorten HPV-infecties, waarvan er ongeveer 30 seksueel worden overgedragen.

Als je over genitale wratten hebt geleerd, voel je je misschien verward en een beetje nerveus. Er bestaat namelijk veel onbegrip over het HPV-virus en de complicaties van verschillende virusstammen.

Ongeveer 90% van de genitale wratten wordt veroorzaakt door HPV 6 en HPV 11. Daarentegen wordt ongeveer 70% van de baarmoederhalskanker veroorzaakt door HPV 16 en HPV 18, en de meeste orale kankers veroorzaakt door HPV zijn te wijten aan HPV 16. Nog eens 20% van de baarmoederhalskanker wordt veroorzaakt door HPV-types 31, 33, 34, 45, 52 en 58.

Met andere woorden, de stammen van HPV die genitale wratten veroorzaken, zijn anders dan de stammen die baarmoederhalskanker veroorzaken en vice versa. Aan de andere kant zijn de risicofactoren voor het ontwikkelen van HPV – zowel de genitale wrattenveroorzakende stammen als de baarmoederhalskankerveroorzakende stammen – hetzelfde.

HPV-infecties

De meeste seksueel actieve mensen zullen op een gegeven moment HPV krijgen, maar meestal, zelfs bij de kankerverwekkende stammen, wordt het virus uit het lichaam verwijderd voordat er symptomen optreden. Als u met een van deze virussen bent geïnfecteerd, heeft u mogelijk geen symptomen, kunt u genitale wratten krijgen of een abnormaal uitstrijkje dat wijst op dysplasie of precancereuze veranderingen van de baarmoederhals.

Risicofactoren

HPV kan worden opgelopen door iedereen die seksueel actief is. Er zijn verschillende factoren die het risico op het ontwikkelen van genitale wratten verhogen:

• Onbeschermde vaginale seks
• Anale seks
• orale seks
• Genitaal-naar-genitaal contact
• Meerdere seksuele partners
• Een verzwakt immuunsysteem

Bovendien, hoewel roken het risico op HPV niet verhoogt, kan het het vermogen van het lichaam om het virus te verwijderen, vertragen. Ook hebben mensen met een voorgeschiedenis van seksueel overdraagbare aandoeningen meer kans om HPV te krijgen, omdat bepaald gedrag hen in gevaar kan brengen voor dit soort infecties.

Hoewel bepaalde gevallen van HPV vanzelf kunnen verdwijnen, kunnen bepaalde typen HPV onder andere leiden tot de ontwikkeling van baarmoederhalskanker, peniskanker en anale kanker. Factoren, zoals roken, die de verwijdering van het virus uit het lichaam vertragen, kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van kanker.

Diagnose

Regelmatig testen op HPV bij vrouwen wordt aanbevolen om te screenen op baarmoederhalskanker en andere complicaties van HPV.

De US Preventive Services Task Force (USPSTF) beveelt aan dat vrouwen van 21 tot 29 jaar om de drie jaar worden gescreend op baarmoederhalskanker met een uitstrijkje. Voor vrouwen van 30 tot 65 jaar raadt de USPSTF aan om elke drie jaar te screenen met alleen een uitstrijkje, om de vijf jaar met alleen een hoogrisico-test op humaan papillomavirus (hrHPV) of om de vijf jaar met een hrHPV-test in combinatie met een uitstrijkje ( kosten).

Als er een afwijking is, kan een DNA-test worden uitgevoerd, waarmee kan worden getest op hoogrisicostammen van HPV.

Het is echter belangrijk op te merken dat de HPV-tests die u mogelijk hebt uitgevoerd, niet testen op de genitale wrattenveroorzakende stammen van het virus.

Behandeling

Er is geen remedie voor HPV. Behandeling is beschikbaar voor symptomen, zoals genitale wratten, of complicaties van HPV-infectie, zoals baarmoederhalskanker en baarmoederhalsveranderingen. De behandeling hangt echter af van de diagnose en de ernst van de infectie. Veel voorkomende behandelingen zijn:

• medicatie
• Cryotherapie (bevriezen)
• Elektrocauterisatie (brandend)
• Injectie van interferon in de wratten
• Laserbehandeling
• Operatie om de wratten te verwijderen

Er zijn voorgeschreven medicijnen beschikbaar die op de getroffen gebieden kunnen worden aangebracht. Zelfbehandelingen omvatten Podofilox, Imiquimod en Sinecatechins. Door artsen toegepaste behandelingen omvatten podofylline, trichloorazijnzuur en bichloorazijnzuur. Deze behandelingen worden meestal eenmaal per week toegepast door een arts. De behandeling zal de wratten verwijderen, maar niet de infectie.

preventie

Het vermijden van risicofactoren, zoals meerdere seksuele partners, kan het risico op HPV en dus genitale wratten verkleinen. Condooms kunnen uw risico verminderen, maar voorkomen niet altijd de verspreiding van HPV, omdat alleen huid-op-huidcontact alleen nodig is. Als u tussen de negen en 45 jaar oud bent, kan immunisatie infectie helpen voorkomen.

Immunisatie

Er is immunisatie beschikbaar die u kan beschermen tegen het oplopen van het HPV-virus. Er wordt momenteel slechts één HPV-vaccin gebruikt in de Verenigde Staten: Gardasil-9. Dit vaccin, dat in 2014 werd goedgekeurd, beschermt tegen HPV 6, 11, 16, 18, 31, 33, 45, 52 en 58.

Genitale wratten, veroorzaakt door bepaalde stammen van HPV, zijn een van de meest voorkomende seksueel overdraagbare aandoeningen. Er zijn veel misvattingen over de ontwikkeling van zowel genitale wratten als HPV. Het is belangrijk om te onthouden dat niet alle stammen van HPV genitale wratten veroorzaken en dat de stammen die genitale wratten veroorzaken geen baarmoederhalskanker veroorzaken. De risicofactoren voor alle HPV-stammen die het genitale gebied infecteren, blijven echter hetzelfde, inclusief onbeschermde seks en een verzwakt immuunsysteem. Als u symptomen van genitale wratten ervaart, zoek dan medische hulp om andere aandoeningen uit te sluiten en ontdek welke medicatie uw symptomen kan helpen behandelen.