Is het verlies van zwangerschapssymptomen een teken van een miskraam?

Hoewel het verdwijnen van ongemakkelijke zwangerschapssymptomen zoals pijnlijke borsten, misselijkheid en voedselaversie welkom kan zijn, kunt u zich ook zorgen maken dat deze uitstel op een miskraam zou kunnen wijzen. Soms is dat helaas wel het geval. Een afname van uw gebruikelijke zwangerschapssymptomen betekent echter niet altijd dat er iets mis is – het kan gewoon zijn dat uw symptomen verschuiven.

Overzicht

Sommige symptomen van zwangerschap verdwijnen van nature of fluctueren, dus het is lastig om alleen af ​​te gaan op hoe uw lichaam aanvoelt. Als u een plotselinge verandering in zwangerschapssymptomen opmerkt, is het belangrijk om contact op te nemen met uw arts. Zij kunnen u vertellen wat er aan de hand is, u onderzoeken en/of u de nodige tests geven om te bepalen of er iets mis is.

Uw arts zal u informeren of u andere tekenen van een miskraam heeft, zoals vaginale bloedingen of krampen. Het hebben van meerdere tekenen van een miskraam is zorgwekkender dan alleen een afname van de zwangerschapssymptomen. Het is nuttig om te weten wat u kunt verwachten tijdens de zwangerschap (en miskraam) om u een beter idee te geven van hoe lang typische symptomen aanhouden en wat het betekent als ze verdwijnen.

Symptomen van zwangerschap

De tekenen en symptomen van zwangerschap zijn nogal variabel en afhankelijk van het lichaam van het individu. Desalniettemin zijn hier, naast gemiste menstruatie, enkele belangrijke fysieke symptomen die u tijdens de zwangerschap kunt ervaren:

• krampen
• Zich moe voelen
• Hunkeren naar of afkeer van eten
• Verhoogd plassen
• Stemmingswisselingen
• Misselijkheid en braken (ochtendmisselijkheid genoemd)
• Gezwollen of gevoelige borsten
• Constipatie
• Donkere tepelhof (het gebied rond je tepels)

Merk op dat ochtendmisselijkheid meestal begint kort nadat een zwangerschap is begonnen en zich vaak uitstrekt tot de derde maand van de zwangerschap voordat ze uiteindelijk rond de 14 weken verdwijnt. Ochtendmisselijkheid kan misselijkheid en/of braken met zich meebrengen, maar laat u niet misleiden door de term ‘ochtend’ – misselijkheid kan voor sommige vrouwen de hele dag aanhouden of de hele dag komen en gaan. Niet alle vrouwen krijgen echter ochtendmisselijkheid.

Bovendien, hoewel pijnlijke borsten een van de eerste tekenen van zwangerschap zijn, ervaart niet elke vrouw dezelfde mate van pijn. Dus het hebben van geen of voorbijgaande pijnlijke borsten in het begin van de zwangerschap mag niet worden geïnterpreteerd als een teken van een miskraam. Hetzelfde geldt voor een verandering in de frequentie van urineren en andere zwangerschapssymptomen.

Voor degenen die geassisteerde voortplantingstechnologieën hebben ondergaan, zoals IVF, zijn velen zich vanaf het moment na de embryotransfer hyperbewust van hun symptomen. In feite kunnen veel van de vruchtbaarheidsmedicijnen die tijdens de stimulatie- of overdrachtsfase van IVF worden ingenomen, de symptomen van een vroege zwangerschap nabootsen.

Symptomen van een miskraam

Een miskraam tijdens de vroege zwangerschap (tijdens de eerste 13 weken van de zwangerschap) komt voor bij ongeveer 10% van de zwangerschappen. De meeste miskramen vinden plaats tijdens het eerste trimester van de zwangerschap, met als meest voorkomende oorzaak een chromosomale afwijking in het embryo. Er zijn twee belangrijke tekenen en symptomen van een miskraam.

Vaginale bloeding

Bloeden is een veelbetekenend teken van een miskraam. Het type bloeding dat optreedt varieert echter, aangezien sommige mensen een meer continue bloeding van een miskraam ervaren, terwijl anderen onregelmatig bloeden. Evenzo kunnen sommige vrouwen hevig bloeden, terwijl anderen lichte bloedingen ervaren. Verwarrend genoeg bloeden sommige vrouwen ook tijdens de zwangerschap, maar krijgen ze geen miskraam.

In feite is het gebruikelijk dat sommige zwangere vrouwen een kleine hoeveelheid intermitterende spotting ervaren tijdens de zwangerschap en toch doorgaan met het krijgen van gezonde baby’s en anderszins normale zwangerschappen. Als u een bloeding ervaart tijdens de zwangerschap, informeer dan onmiddellijk uw OB-GYN – dit mag niet worden genegeerd.

krampen

Vrouwen die een miskraam hebben gehad, kunnen last krijgen van buik- of bekkenkrampen en/of doffe, pijnlijke pijn die vanuit de rug uitstraalt. Meestal treedt kramppijn op rond dezelfde tijd als de bloeding. Over het algemeen is de pijn van een miskraam vaak erger (maar vergelijkbaar met) het ongemak tijdens een normale periode.

Andere veel voorkomende symptomen

Andere tekenen en symptomen van een miskraam kunnen zijn:

• stolsels passeren
• Plotseling verlies van zwangerschapstekenen
• echte weeën
• Witachtig roze slijmafscheiding

Doordat sommige zwangerschapshormonen na een miskraam in het bloed achterblijven, is het ook mogelijk om na een miskraamdiagnose toch de lichamelijke symptomen van een zwangerschap te blijven ervaren.

Wanneer de dokter bellen?

Hoewel het waar is dat een verlies van zwangerschapssymptomen kan optreden bij een miskraam, is het ook waar dat de symptomen kunnen fluctueren tijdens een normale zwangerschap.

Als het verlies van zwangerschapssymptomen optreedt naast andere mogelijke symptomen van een miskraam, met name spotting of vaginale bloedingen, kan de combinatie een grotere reden tot bezorgdheid geven. Uw arts zal kunnen bepalen of u echt een miskraam heeft, dus zorg ervoor dat u belt als u zich zorgen maakt.

Iedereen reageert anders op zwangerschap. Sommigen zullen elk symptoom in het boek hebben, anderen zullen er slechts een paar hebben. Het is ook niet ongebruikelijk om in de vroege stadia fluctuerende symptomen of helemaal geen symptomen te hebben. Hoogstwaarschijnlijk is wat u ook ervaart, in de afwezigheid van hevig bloeden en krampen, normaal. Soms gebeuren er echter miskramen.

Als u pijn of vaginale bloedingen ervaart tijdens de zwangerschap, neem dan onmiddellijk contact op met uw arts. Tekenen van een miskraam mogen nooit worden genegeerd in de hoop dat ze gewoon zullen verdwijnen. Helaas is er meestal niets dat een vroege miskraam kan stoppen. Het belangrijkste is dat je weet dat het heel gewoon is en niet jouw schuld.