Wat is cellulitis?

Cellulitis is een veel voorkomende bacteriële infectie van de diepere huidlagen, met name de dermis en het onderhuidse weefsel. Naast roodheid, zwelling en warmte van de huid, die zich vaak snel verspreiden, kan een persoon ook koorts en/of koude rillingen krijgen, vooral als de infectie ernstig is. Elke breuk in de huid kan u kwetsbaar maken voor deze infectie. En hoewel ze vaak effectief worden behandeld met antibiotica, kunnen bepaalde gevallen levensbedreigend zijn.

Cellulitis Symptomen

Cellulitis zorgt ervoor dat uw huid rood, gezwollen, zacht en warm aanvoelt. Bovendien zal de textuur van de geïnfecteerde huid soms worden beschreven als “keisteen” in uiterlijk.

Rode strepen die uitstralen vanuit het gebied en gezwollen lymfeklieren zijn ook veelvoorkomende kenmerken van cellulitis. Koorts, koude rillingen en/of vermoeidheid kunnen ook aanwezig zijn, vooral als de infectie ernstig is.

Oorzaken

Cellulitis wordt bijna altijd veroorzaakt door een bacteriële infectie.Bacteriën kunnen het lichaam binnendringen via breuken in de huid, zoals een snijwond, schaafwond, zweer, spinnenbeet, tatoeage of operatiewond. Huidaandoeningen, zoals eczeem, voetschimmel of een zeer droge huid, kunnen ook leiden tot huidscheuren die een opening bieden voor bacteriën.

Bij volwassenen en kinderen wordt cellulitis meestal veroorzaakt door Streptococcus en Staphylococcus aureus-bacteriën.Een ander type bacterie, Haemophilus influenzae type B, kan cellulitis veroorzaken bij kinderen jonger dan 3 jaar, maar dit komt minder vaak voor sinds vaccinaties tegen deze bacterie routine zijn geworden.

Dierenbeten, zoals die van een hond of kat, kunnen leiden tot een infectie met Pasteurella multocida. Hondenbeten kunnen zelden een infectie met Capnocytophaga veroorzaken, wat fataal kan zijn bij mensen met alcoholisme, zonder milt of met een onderliggende leverziekte.

Blootstelling van een wond aan warm zout water kan leiden tot cellulitis van Vibrio vulnificus. Hoewel de cellulitis over het algemeen mild is, kan de infectie bij personen met een hoog risico – mensen met lever- of alcoholproblemen of een chronische ziekte zoals diabetes – zich snel verspreiden en levensbedreigend worden.

Dit kan worden veroorzaakt door een aantal dingen, waaronder:

• Eerdere cellulitis-infectie
• Chirurgische verwijdering van lymfeklieren, wat kan leiden tot lymfoedeem
• Verwijdering van aderen voor adertransplantaten elders in het lichaam
• Eerdere of huidige bestralingstherapie van het betreffende gebied

Andere factoren die iemands kans op het ontwikkelen van cellulitis vergroten, zijn onder meer:

• Overgewicht of obesitas hebben
• Toenemende leeftijd
• Diabetes, hiv of aids hebben
• Een medicijn nemen dat uw immuunsysteem onderdrukt (bijvoorbeeld een corticosteroïd of chemotherapie)
• Zwelling van de benen door veneuze insufficiëntie, congestief hartfalen of lever-/nierziekte

Diagnose

Cellulitis wordt meestal gediagnosticeerd op basis van het uiterlijk. Soms controleren zorgverleners het bloedbeeld van een persoon om te zien of de witte bloedcellen verhoogd zijn (wat betekent dat het immuunsysteem een ​​infectie bestrijdt). Dat gezegd hebbende, kan een verhoogd aantal witte bloedcellen niet optreden in de vroege stadia van een infectie.

Bij mensen die erg ziek zijn, kunnen bloedkweken worden uitgevoerd om te zien of de bacteriën zich in de bloedbaan hebben verspreid. Helaas zijn culturen slechts in minder dan 10 procent van de gevallen positief, waardoor een definitieve diagnose moeilijk is.

Minder vaak kan een zorgverlener ervoor kiezen om aspiratie uit te voeren, waarbij steriele vloeistof in het geïnfecteerde weefsel wordt geïnjecteerd, waarna vloeistoffen worden opgezogen in de hoop een deel van de bacteriën te vangen. Dit wordt meestal alleen in extreme gevallen gedaan, omdat aspiraties onduidelijke resultaten kunnen opleveren.

Ook minder vaak kan een huidbiopsiecultuur – waarbij een klein monster van de aangetaste huid wordt verwijderd en in een petrischaaltje wordt geplaatst om te zien of bacteriën groeien – worden uitgevoerd als de diagnose onzeker is en/of om diagnoses uit te sluiten die cellulitis kunnen nabootsen , zoals of een medicijnreactie of vasculitis.

Ten slotte kunnen beeldvormende tests, zoals echografie of magnetische resonantiebeeldvorming (MRI), worden gebruikt om cellulitis te onderscheiden van een andere diagnose, zoals een diepe veneuze trombose (DVT) of osteomyelitis (een botinfectie).

Behandeling

Cellulitis wordt behandeld met antibiotica, dit zijn medicijnen die gericht zijn op bacteriën. De meeste cellulitis-infecties vereisen een 10-daagse kuur met een oraal antibioticum, hoewel de precieze duur uiteindelijk zal afhangen van de ernst van de infectie.

De meeste mensen zullen binnen 24 tot 48 uur na het starten van hun antibioticum verbetering van de symptomen merken.

Naast het nemen van een antibioticum zoals voorgeschreven door uw zorgverlener, kan het optillen van de extremiteit de genezing versnellen als de infectie zich op een arm of been bevindt. Rust is ook belangrijk voor het genezingsproces. Bovendien kan uw zorgverlener een speciaal verband aanbevelen om de geïnfecteerde huid bedekt te houden.

Voor ernstigere gevallen van cellulitis kunnen ziekenhuisopname en intraveneuze antibiotica nodig zijn. Voorbeelden van dergelijke gevallen zijn:

• Cellulitis van het gezicht
• Personen die ernstig ziek zijn
• Mensen die immuun zijn gecompromitteerd

Bovendien vereisen infecties die niet verbeteren of verergeren met orale antibiotica onmiddellijke medische aandacht.

Ernstige complicaties kunnen optreden bij onbehandelde cellulitis, waaronder sepsis (wanneer de bacterie in uw bloedbaan terechtkomt), necrotiserende fasciitis (wanneer de infectie diepere weefsels bereikt) en abcesvorming.

preventie

De beste preventie van cellulitis is om te zorgen voor elke breuk in de huid, waaronder:

• De wond dagelijks wassen met water en zeep
• Een actueel antibioticum op de wond aanbrengen
• De wond bedekt houden met een verband
• Het verband dagelijks verwisselen (of vaker als het vies of nat wordt)

Het is ook belangrijk om met uw zorgverlener eventuele onderliggende gezondheidsproblemen aan te pakken die uw risico op het ontwikkelen van cellulitis vergroten, zoals slecht gecontroleerde diabetes, zwaarlijvigheid of een extreem droge huid.

Aarzel nooit om naar een zorgverlener te gaan als een wond die u verzorgt plotseling roder wordt, pijnlijk wordt of begint af te vloeien. Dit is vooral het geval als u diabetes heeft, een slechte bloedsomloop heeft of immuunonderdrukkende medicijnen gebruikt.

Wachten is zelden een goed idee. Een aanhoudende uitslag of een dieprode en ontstoken huid kan wijzen op een ernstiger infectie van de dermis (de binnenste laag van de huid). Zoals bij alle huidaandoeningen, maakt eerdere detectie een effectievere behandeling mogelijk.