Verrekking van de kuit en spierspasmen van het been

Een verrekking van de kuit is een blessure aan de spieren van de achterkant van het onderbeen. Deze verwondingen worden meestal veroorzaakt door kleine scheuren van spiervezels. Meestal blijft het grootste deel van het spierweefsel intact.

Ernstigere spanningen kunnen worden veroorzaakt door een volledige scheuring van de spier. Er kan sprake zijn van functieverlies.

Dit artikel gaat in op de oorzaken, diagnose en behandeling van kuitblessures.

Symptomen van verrekking van de kuit

Als u uw kuit belast, kunt u een plotselinge, scherpe pijn in de achterkant van uw been opmerken.

Deze blessure treedt meestal op tussen de knie en de enkel. Wanneer een spierspanning optreedt, wordt dit deel van de kuit zacht en gezwollen.

Een kuitverrekking kan behoorlijk pijnlijk zijn. De hoeveelheid pijn hangt af van de ernst van de blessure.

Kalfstammen worden meestal als volgt ingedeeld:

• Graad I kuitbelasting: licht ongemak. Vaak minimale handicap. Meestal minimale of geen grenzen aan de activiteit.

• Graad II kuitbelasting: Matig ongemak bij het lopen. Beperkt vermogen om activiteiten uit te voeren zoals rennen en springen. Kan zwelling en blauwe plekken hebben.

• Graad III kuitbelasting: Ernstig letsel dat kan leiden tot onvermogen om te lopen. Patiënten klagen vaak over spierspasmen, zwelling en aanzienlijke blauwe plekken.

Oorzaken van kuitspanningen

De kuitspieren overspannen de afstand van de knie tot de enkel. De achillespees verbindt je kuitspieren met het hielbeen in het onderste deel van het been.

De kuitspier bestaat uit twee belangrijke spieren:

• de tweekoppige gastrocnemius spier
• De soleus spier

Een kuitverrekking is een scheurwond aan de gastrocnemius- of soleusspier. Meestal komt het letsel voor in de mediale gastrocnemius. Dit deel van de spier bevindt zich aan de binnenkant van de achterkant van je been.

Dit wordt vaak een ‘spierspanning’ genoemd.

Spiervezels kunnen scheuren als een spier overbelast is. De spier blijft intact met minder ernstige spanningen.

Diagnose van kalverstammen

Een verrekking van de kuitspier is meestal een duidelijke diagnose. Toch zijn er andere oorzaken van kuitpijn die kunnen worden overwogen, waaronder:

• Baker’s cyste
• Beenkrampen
• Bloedproppen

Ernstige verrekkingen van de kuiten moeten door een arts worden gezien. In zeldzame gevallen kan er sprake zijn van een volledige spierruptuur. Wanneer dit gebeurt, kan een operatie nodig zijn om de gescheurde uiteinden van de spier weer vast te maken.

Gelukkig is dit zelden nodig, zelfs niet bij patiënten met kuitverrekkingen van graad III. De meeste patiënten kunnen zonder operatie succesvol worden behandeld.

Raadpleeg een arts als u niet zeker weet of u last heeft van een verrekking van uw kuiten of als uw symptomen niet snel verdwijnen.

Omdat er andere aandoeningen zijn die kunnen worden verward met een kuitstam, moet u een arts raadplegen als uw symptomen niet meteen verdwijnen.

Hoe kuitspanningen worden behandeld?

Behandeling van een kuitverrekking hangt meestal af van de ernst van de verwonding. Rust is de sleutel tot een succesvolle behandeling.

Als vuistregel geldt dat als u een verrekking van de kuit heeft, u activiteiten kunt doen die uw blessure niet verergeren.

Rust totdat u pijnvrij bent. Hierdoor kan de gewonde spier genezen. Als u niet genoeg rust krijgt, kan het langer duren om te herstellen.

Veel voorkomende behandelingen die worden gebruikt voor kalverstammen zijn onder meer:

• Rust: zorg voor voldoende rust na de blessure. Dit zal de spier helpen genezen. Laat pijn uw activiteitsniveau leiden. Vermijd activiteiten die symptomen veroorzaken.

• Kuitspier rekken: Zacht rekken is nuttig. Het mag echter niet pijnlijk zijn. Overmatig rekken kan schadelijk zijn en het genezingsproces vertragen. Eenvoudige kuitrekoefeningen kunnen u helpen bij uw revalidatie.

• IJsvorming op de verwonding: Breng ijs aan op het geblesseerde gebied in de eerste 48 uur na het letsel. Breng ook ijs aan na activiteiten. IJs helpt de bloedstroom naar het gebied te vertragen en de zwelling te verminderen.

• Warmtetoepassing: Zachte warmte kan helpen de spier los te maken voor activiteiten. Breng een warmtepakket aan op de kuit voordat u gaat stretchen of sporten. Als vuistregel geldt: verwarm het gebied voor het sporten en ijs erna.

• Ontstekingsremmende medicijnen: Orale ontstekingsremmende medicijnen zoals Advil (ibuprofen) of Aleve (naproxen) kunnen pijn helpen verlichten en ontstekingen kalmeren. Deze medicijnen zijn het meest effectief als u ze in de vroege stadia net na het letsel begint te gebruiken.

• Fysiotherapie: een fysiotherapeut kan de behandeling helpen begeleiden en uw herstel versnellen. Oefentherapie kan helpen. Therapieën zoals echografie of therapeutische massage kunnen extra voordelen hebben. Werk samen met uw fysiotherapeut om de juiste behandeling voor uw aandoening te vinden.

De hersteltijd is afhankelijk van de ernst van de blessure. Een typische klasse I-kalfsstam geneest in zeven tot tien dagen. Een graad II-blessure geneest in ongeveer vier tot zes weken. Een graad III kalfsstam kan ongeveer drie maanden duren.

Kuitblessures vereisen meestal geen operatie. In tegenstelling tot een achillespeesruptuur scheuren kuitspieren meestal niet volledig.

Dit betekent dat kuitspierspanningen moeten genezen met niet-invasieve behandelingen in plaats van chirurgie. Een achillespeesruptuur daarentegen geneest mogelijk niet volledig zonder chirurgische behandeling.

Overzicht

Een verrekking van de kuit is een blessure die de spieren aan de achterkant van het been aantast. De hoeveelheid pijn hangt af van hoe ernstig de blessure is.

Graad I-stammen doen maar een beetje pijn. Graad II-stammen zijn pijnlijker en zullen uw activiteiten beperken. Graad III-stammen kunnen uw vermogen om te lopen verminderen.

Kuitspierspanningen zijn meestal gemakkelijk te diagnosticeren. Soms kan kuitpijn echter door iets anders worden veroorzaakt. Raadpleeg een arts als uw pijn niet snel verdwijnt.

Rust is de sleutel tot herstel. Uw fysiotherapeut kan u ook ijs-, warmte- en zachte rekoefeningen aanbevelen. Zelfzorgmedicatie kan helpen bij pijn.

Herstel van een kuitspierspanning hangt af van de ernst ervan. Het kan zeven dagen tot drie maanden duren voor volledig herstel.

Kuitblessures komen vaak voor. Vooral atleten van middelbare leeftijd en weekendstrijders lopen risico.

Symptomen van kuitbelasting zijn in het begin vaak ernstig. Met de juiste behandeling hebben ze echter de neiging om snel tot rust te komen.

In sommige gevallen kan volledige genezing van een kuitspierblessure enkele maanden duren. De overgrote meerderheid van de mensen kan echter veel eerder terugkeren naar de meeste activiteiten. Het kan zijn dat u enkele maanden moet wachten voordat u weer kunt gaan sporten.