Microvasculaire coronaire hartziekte

Hoewel coronaire hartziekte (CAD) net zo belangrijk is bij vrouwen als bij mannen, kunnen verschillende factoren de diagnose van CAD bij vrouwen moeilijker maken. Een van deze factoren is microvasculaire CAD. Bij deze ziekte wordt coronaire angiografie – de “gouden standaard” voor het diagnosticeren van CAD – vaak verkeerd geïnterpreteerd als normaal.

Tijdens het ziekteproces dat bekend staat als atherosclerose, wordt de gladde, elastische voering van een kransslagader verhard, verstijfd en opgezwollen met allerlei “grunge” – inclusief calciumafzettingen, vetafzettingen en abnormale ontstekingscellen. Atherosclerose is typisch een relatief gelokaliseerd proces dat discrete en gelokaliseerde plaques produceert. Deze plaques, die kunnen worden gezien als grote “puistjes” die uitsteken in het kanaal van een slagader, veroorzaken meestal gelokaliseerde blokkades in de slagader. (Hun gelokaliseerde aard maakt ze vatbaar voor behandeling met angioplastiek, stents of bypass-chirurgie.) Patiënten met CAD kunnen slechts één of twee plaques hebben of tientallen verspreid over hun kransslagaders.

Bij vrouwen met microvasculaire CAD vormt atherosclerose geen discrete plaques, dus lokale blokkades zijn afwezig. In plaats daarvan zijn de plaques bij deze vrouwen meer diffuus en omvatten ze tot op zekere hoogte de hele omtrek van de slagader, zodat de bekleding van de slagader overal verdikt. Hoewel er geen afzonderlijke blokkades zijn, wordt de binnenomtrek van de slagader diffuus smaller. Bij hartkatheterisatie lijken de kransslagaders glad en in wezen normaal (hoewel ze vaak “klein” in diameter lijken).

Men denkt dat de prognose bij vrouwen met microvasculaire CAD beter is dan bij typische CAD, maar dit is geen goedaardige aandoening. Hartaanvallen en overlijden komen voor.

In het bijzonder kan microvasculaire CAD acuut coronair syndroom (ACS) veroorzaken. ACS treedt op omdat de diffuse plaques kunnen eroderen en scheuren (net zoals discrete plaques doen in meer typische CAD), waardoor het bloed in de slagader stolt en een plotselinge arteriële blokkade ontstaat. Als het stolsel vervolgens wordt opgelost met stollingsremmende medicijnen, toont de daaropvolgende hartkatheterisatie meestal de onderliggende “normale” kransslagaders die typisch zijn voor CAD met een vrouwelijk patroon, waardoor de cardioloog in verwarring raakt.

Hoe wordt microvasculaire CAD gediagnosticeerd?

De diagnose microvasculaire CAD kan definitief worden gesteld met een relatief nieuwe techniek genaamd intravasculaire echografie (IVUS) beeldvorming. IVUS (dat niet routinematig wordt uitgevoerd tijdens katheterisatie en dat zelfs niet beschikbaar is in veel ziekenhuizen) vereist het inbrengen van een gespecialiseerde katheter in de kransslagader die echografie (dwz echocardiografie) gebruikt om de wand van de slagader van binnenuit te visualiseren. Op deze manier kunnen de diffuse plaques van microvasculaire CAD worden geïdentificeerd. In een recente studie had meer dan de helft van de vrouwen met symptomen van angina met “normale” kransslagaders dergelijke diffuse plaques die werden geïdentificeerd met behulp van IVUS.

De aanwezigheid van microvasculaire CAD kan worden afgeleid door meting van het vermogen van de kransslagaders om te verwijden als reactie op een medicijn dat acetylcholine wordt genoemd. De relatief stijve slagaders die worden gezien in microvasculaire CAD, kunnen niet normaal verwijden.

MicrovascularCAD moet worden vermoed bij elke vrouw die angina of ACS heeft gehad, maar die “normale” kransslagaders heeft bij hartkatheterisatie.

Behandeling voor MicrovascularCAD

Omdat de vernauwing van de kransslagaders in microvasculaire CAD diffuus is, zijn therapieën die gericht zijn op het verlichten van gelokaliseerde obstructies – zoals angioplastiek, stents en bypass-chirurgie – over het algemeen niet van toepassing. In plaats daarvan moet de therapie medisch zijn. De optimale behandeling voor deze aandoening moet nog worden gedefinieerd, maar een meerledige benadering lijkt op dit moment de beste en zou een agressieve wijziging van de risicofactor, therapie om het risico op stolling (aspirine) en medicijnen om de hartspier zelf te beschermen, moeten omvatten (bètablokkers en mogelijk ACE-remmers). Onderzoekers hebben hun aandacht nu gericht op microvasculaire CAD en een beter begrip van deze aandoening en de behandeling ervan is zeer waarschijnlijk in de nabije toekomst.

Als u in de tussentijd een vrouw bent die angina-achtige pijn op de borst heeft gehad, maar uw onderzoek naar hartkatheterisatie heeft aangetoond dat de kransslagaders normaal zijn, moeten u en uw zorgverlener weten dat uw werk nog niet klaar is. In deze setting sluit een “normaal” angiografisch onderzoek een hartprobleem niet uit. In plaats daarvan betekent dit dat verder onderzoek nodig is om de oorzaak van uw symptomen te vinden.