Medicijnen op recept en het risico op slaapapneu

Als u bepaalde voorgeschreven medicijnen gebruikt, zoals benzodiazepines, opiaten of opioïden en barbituraten, kunt u zich afvragen hoe deze uw risico op slaapapneu kunnen beïnvloeden. Omdat deze medicijnen invloed kunnen hebben op zowel de slaaparchitectuur, de spiertonus als de ademhaling, kunnen de gevolgen belangrijk zijn.

Benzodiazepinen

De klasse van medicijnen die benzodiazepinen worden genoemd, omvat veel medicijnen die bedoeld zijn om angst te verlichten. Sommige werken als spierverslappers of worden gebruikt als anticonvulsiva om aanvallen te behandelen. Omdat deze medicijnen ook slaperigheid kunnen veroorzaken, zijn ze soms op korte termijn gebruikt om de slaap te bevorderen (hoewel chronisch gebruik voor dit doel wordt afgeraden). Sommige van de benzodiazepine-medicijnen omvatten:

• Alprazolam (Xanax)
• Chloordiazepoxide
• Clonazepam (Kionopin)
• Clorazepaat
• Diazepam (Valium)
• Lorazepam (Ativan)
• Quazepam
• midazolam
• Estazolam
• Flurazepam
• Temazepam (Restoril)
• triazolam

De benzodiazepinen werken in de buurt van de GABA-receptor op het oppervlak van cellen, waardoor chloride vrijer over hun kanalen kan bewegen. Voor de behandeling van slapeloosheid zijn ze grotendeels vervangen door veiligere medicijnen die het risico op ademhalingsstoornissen of slaapapneu niet vergroten.

opiaten

De opiaten (soms opioïden of verdovende middelen genoemd) zijn een klasse medicijnen die vaak worden gebruikt voor pijnverlichting. Sommige worden ook gebruikt om diarree of hoest te behandelen. Omdat ze slaperigheid als bijwerking kunnen veroorzaken, kunnen ze belangrijke effecten hebben op de ademhaling tijdens je slaap. Enkele veel voorkomende opiaten zijn:

• Hydrocodon
• Oxycodon
• fentanyl
• Mepridine
• methadon
• Morfine
• sufentanil
• codeïne
• propoxyfeen
• Buprenorfine
• Pentazocine

Deze opiaten binden zich aan verschillende opioïde-receptoren in het zenuwstelsel en elders in het lichaam. Opioïden resulteren in verhoogde ademhalingspauzes, onregelmatige ademhaling en oppervlakkige ademhalingen. Ze kunnen centrale slaapapneu veroorzaken.BB

barbituraten

Barbituraten zijn een klasse medicijnen die vroeger werden gebruikt voor sedatie, maar vanwege ernstige bijwerkingen, waaronder het risico op afhankelijkheid en ontwenning, zijn ze grotendeels uitgefaseerd als slaapmiddel. Ze kunnen coma veroorzaken in toxische doses. Sommige van de barbituraten zijn onder meer:

• Amobarbital
• fenobarbital
• pentobarbital
• Secobarbital
• Thiopental

Barbituraten werken op de natrium- en kaliumtransporters in cellen, die het reticulaire activeringssysteem in de hersenstam kunnen remmen. Dit kan sedatie en zelfs coma veroorzaken en heeft aanzienlijke effecten op de ademhaling.BDeze medicijnen mogen niet langer worden gebruikt als slaapmiddel om slapeloosheid te behandelen.

Hoe deze medicijnen de ademhaling in de slaap beïnvloeden?

Elk van deze medicijnen kan uw ademhaling onderdrukken en uw bovenste luchtwegen meer inklapbaar maken. Dit kan een verstoorde ademhaling, zoals slaapapneu, verergeren. Omdat deze medicijnen ook uw bewustzijnsniveau onderdrukken, is het mogelijk dat u uw luchtwegen niet voldoende kunt beschermen. Dit kan leiden tot verstoorde ademhaling, verstikking of verstikking en zelfs de dood. Deze medicijnen zijn vaak betrokken bij sterfgevallen door overdoses, ook onder beroemdheden.

Ten slotte kunnen deze medicijnen afzonderlijke effecten hebben op uw slaaparchitectuur, wat kan leiden tot een verstoorde slaap, zelfs als u bewusteloos blijft.

Als u slaapapneu heeft, moet u een polysomnogram (PSG) laten uitvoeren wanneer u een van deze medicijnen gebruikt om te controleren op bijwerkingen. Het is belangrijk om deze risico’s met uw zorgverlener te bespreken om te bepalen of de voordelen van de medicatie opwegen tegen de mogelijke schade in uw situatie.