Macula-oedeem Oorzaken en behandelingen

Macula-oedeem is zwelling of vochtretentie in een gespecialiseerd deel van het netvlies dat de macula wordt genoemd. De macula bevindt zich aan de achterkant van het oog en geeft ons een helder, centraal zicht. Het is het deel van het netvlies dat we gebruiken wanneer we onze visie ‘richten’ om naar een doelwit te kijken. Vloeistof kan zich ophopen in de macula door abnormale, lekkende bloedvaten. Wanneer macula-oedeem optreedt, wordt het centrale zicht vervormd of verminderd.

Oorzaken

Macula-oedeem kan een teken of symptoom zijn van vele andere aandoeningen. Diabetes is de meest voorkomende oorzaak van macula-oedeem. Macula-oedeem komt ook vaak voor bij mensen met een ongecontroleerde hoge bloeddruk. Bepaalde oogziekten, zoals retinitis pigmentosa en uveïtis, kunnen ook macula-oedeem veroorzaken. Macula-oedeem kan ook een complicatie zijn van oogchirurgie. Van bepaalde medicijnen die worden gebruikt om glaucoom te behandelen, zoals latanoprost (Xalatan), is ook bekend dat ze in zeldzame gevallen macula-oedeem veroorzaken.

Diagnose

De arts zal eerst naar uw klachten luisteren en een medische voorgeschiedenis opvragen, zoals diabetes of een recente oogoperatie. Vervolgens zullen ze uw gezichtsscherpte meten door u één oog te laten bedekken en letters op een ooggrafiek te lezen. Macula-oedeem zorgt er typisch voor dat het zicht wazig wordt. Artsen kunnen u ook een test geven, een Amsler-raster genaamd, om te zien of uw zicht niet alleen wazig, maar ook vervormd is. Er worden speciale oogdruppels toegediend om uw pupil te verwijden, zodat de binnenkant van het oog kan worden gevisualiseerd.

Macula-oedeem is in veel gevallen te zien door alleen met een spleetlampmicroscoop naar uw macula te kijken. Meer subtiele gevallen zijn echter moeilijk te zien. In dit geval zal een OCT worden uitgevoerd. Met een afbeelding van een LGO kunnen artsen individuele lagen van het netvlies bekijken. Optische coherentietomografie is een niet-invasieve test die licht gebruikt om beelden te verkrijgen waar maculair oedeem heel gemakkelijk te zien is. Soms kunnen artsen ook een kleurstofinjectietest gebruiken, zodat de bloedstroom door de macula kan worden geanalyseerd.

Behandeling

Macula-oedeem wordt anders behandeld, afhankelijk van de onderliggende oorzaak. Als bijvoorbeeld ongecontroleerde diabetes of hoge bloeddruk de oorzaak is, kan de behandeling erop gericht zijn die aandoeningen eerst onder controle te krijgen. Als de symptomen echter ernstig zijn of als de arts bang is dat het oedeem verlies of beschadiging van het gezichtsvermogen kan veroorzaken, zal het worden behandeld met medicijnen of injecties.

Vaak wordt een niet-steroïde anti-inflammatoir geneesmiddel (NSAID) voorgeschreven in de vorm van een oogdruppel. Dit kan enkele weken en soms maanden nodig zijn om het oedeem onder controle te houden. Artsen zullen ook corticosteroïden voorschrijven in de vorm van een actuele oogdruppel of orale pillen. Corticosteroïden kunnen ook in of rond het oog worden geïnjecteerd.

Een andere klasse geneesmiddelen die anti-VEGF-geneesmiddelen (vasculaire endotheliale groeifactor) worden genoemd, wordt rechtstreeks in het oog geïnjecteerd. Deze vrij nieuwe klasse van geneesmiddelen werkt om bestaande abnormale bloedvaten te verkleinen en om de groei van nieuwe lekkende bloedvaten te voorkomen.