Idioglossie en geheime taal van tweelingen

Een van de populaire mythes over veelvouden is dat ze een geheime taal delen, een vorm van communicatie die alleen zij kennen. Termen als idioglossie, autonome taal of cryptofasie beschrijven het fenomeen van de tweelingtaal, een fascinerend concept dat zowel onderzoekers als ouders heeft geïntrigeerd. Het komt echter zelden voor dat tweelingen een echte ’taal’ ontwikkelen, en meestal alleen in gevallen van extreme isolatie.

Wat is Twintalk?

Het fenomeen is eerder toe te schrijven aan jonge tweelingen die elkaars pogingen tot taal nabootsen, vaak ten onrechte. Alle baby’s brabbelen onsamenhangende geluiden; het is hun manier om vocalisatie te oefenen en de verbindingen in hun hersenen te maken die leiden tot taalontwikkeling.

Sommige tweelingen kunnen de indruk wekken dat ze elkaars gebrabbel echt begrijpen, waardoor het lijkt alsof ze een geheime taal delen. Als ze opgroeien en elkaars vocalisaties herhalen, kan het lijken alsof ze in een geheime taal praten, terwijl ze eigenlijk alleen maar geluiden en woorden verkeerd uitspreken.

Hoewel ouders en broers en zussen de betekenis vaak kunnen onderscheiden, gebruiken de tweelingen de termen over het algemeen niet met anderen.

De taalontwikkeling bij tweelingen of meerlingen is vaak vertraagd of verschilt van eenlinggenoten. Sommige onderzoeken tonen aan dat tweelingen, vooral jongens, maanden achter kunnen blijven in hun vermogen om zich verbaal uit te drukken. Er zijn veel factoren die bijdragen aan spraakvertragingen. Baby’s leren taal van hun verzorgers, vooral ouders. Ouders van meerlingen, die vaak meer uitgeput en gestrest zijn door de uitdagingen van de zorg voor twee of meer baby’s, zijn mogelijk minder verbaal betrokken bij hun kinderen.

Jonge tweelingen zijn bijna de hele tijd samen en net als elke twee mensen die het grootste deel van hun tijd samen doorbrengen, leren ze te vertrouwen op non-verbale of steno-communicatie. Ze kunnen intuïtief handelen en elkaars gebaren, gegrom of vocalisaties begrijpen. Ze bootsen ook elkaars pogingen tot expressieve taal na, wat vaak een onjuiste uitspraak versterkt. Tweelingen hebben de neiging om sneller te praten en kunnen hun woorden afkorten of medeklinkers weglaten terwijl ze woorden uitspreken, misschien in een competitieve poging om over hun tweelingzus te praten en eerst de aandacht van hun ouders te trekken. Ten slotte kunnen enige vertragingen het gevolg zijn van cognitieve of fysieke gevolgen van vroeggeboorte.

In de meeste gevallen zullen veelvouden hun singleton-collega’s inhalen tegen de tijd dat ze naar school gaan. Maar voor sommigen kunnen spraakproblemen op latere leeftijd problemen veroorzaken voor sommige kinderen, met name bij het lezen of spellen. In sommige gevallen kan vroege interventie of logopedie helpen bij het aanpakken van speciale behoeften.

Tips voor ouders van een tweeling

Hoewel het schattig of interessant is, moeten ouders van veelvouden correcte spraak aanmoedigen in het voordeel van tweelingpraat. Hier zijn een paar tips:

• Praten, praten, praten! Communiceer met uw baby’s en geef elk kind voldoende één-op-één-tijd.
• Bied voldoende blootstelling aan andere kinderen, vooral oudere kinderen, in plaats van jonge tweelingen exclusief samen te laten spelen.
• Lees ze voor. De voordelen van voorlezen aan kinderen zijn talrijk.
• Motiveer uw veelvouden om zich uit te drukken met taal. Geef niet toe aan verzoeken die worden uitgedrukt door gegrom of gejammer als ze de mogelijkheid hebben om verzoeken met woorden te doen.
• Laat de ene tweeling geen woordvoerder van de andere worden, moedig elk kind aan om voor zichzelf te spreken.
• Stel vragen om je tweeling in gesprek te laten gaan. Gebruik naarmate ze ouder worden open vragen om een ​​discussie op gang te brengen.
• Onderbreek uw kind niet om correcties aan te brengen terwijl het aan het praten is. Laat ze liever uitspreken en zeg de woorden dan correct door ze terug te herhalen.