Een overzicht van relapsing-remitting multiple sclerose

Relapsing-remitting multiple sclerose is een type neurologische aandoening die wordt veroorzaakt door de afbraak van een beschermende zenuwbedekking die myeline wordt genoemd. Het is het meest voorkomende type multiple sclerose – 85 procent van degenen met de diagnose multiple sclerose wordt gediagnosticeerd met het relapsing-remitting type. Multiple sclerose treft meer dan 1 miljoen volwassenen in de Verenigde Staten.

Symptomen

Deze afbraak van myeline kan zowel de hersenen als het ruggenmerg aantasten. De beschadiging van deze zenuwbedekkingen kan een verscheidenheid aan symptomen veroorzaken die MS-exacerbatie worden genoemd en die zo ernstig kunnen worden dat personen niet in staat zijn om te lopen of voor zichzelf te zorgen. Deze symptomen worden dan gevolgd door een remissieperiode waarin de symptomen gedeeltelijk verminderen of helemaal verdwijnen.

Symptomatologie van relapsing-remitting multiple sclerose omvat, maar is niet beperkt tot:

Oorzaken

Hoewel de etiologie van multiple sclerose nog steeds niet bekend is, wordt aangenomen dat het het gevolg is van een abnormale immuunrespons tegen het centrale zenuwstelsel, waarschijnlijk het gevolg van blootstelling aan bepaalde omgevingsfactoren bij patiënten met een genetische aanleg. De verschillende omgevingsfactoren die bij MS zijn betrokken, zijn blootstelling aan het Epstein-Barr-virus, roken, een laag vitamine D-gehalte en obesitas.

Geografische locatie heeft ook invloed op de snelheid waarmee multiple sclerose zich ontwikkelt. Personen die verder van de evenaar wonen, hebben meer kans om multiple sclerose te ontwikkelen.

Diagnose

De diagnose relapsing-remitting multiple sclerose is gebaseerd op het klinische beeld (een voorgeschiedenis van een of meer opflakkeringen) en wordt aangevuld met diagnostische tests, zoals bloedonderzoek (om aandoeningen die MS nabootsen uit te sluiten), een MRI van de hersenen en wervelkolom, spinale vloeistofanalyse en evoked-potentieel testen.

MRI moet ten minste twee laesies laten zien waarbij specifieke delen van de hersenen en/of het ruggenmerg zijn betrokken. Analyse van het ruggenmergvocht kan worden verkregen om te zoeken naar de aanwezigheid van abnormale eiwitten, oligoklonale banden genaamd, bij patiënten bij wie het klinische beeld en MRI’s geen uitsluitsel geven.

Opgewekte potentialen kunnen een vertraging in de zenuwtransmissie vertonen op het niveau van de oogzenuwen, de hersenstam en het ruggenmerg.

Behandeling

Multiple sclerose kan worden behandeld door middel van een reeks farmacologische interventies, afhankelijk van de fase waarin de ziekte zich bevindt. Sommige ervan, zoals intraveneuze steroïden, worden gebruikt om opflakkeringen of exacerbaties van multiple sclerose te behandelen. Andere behandelingen, ziektemodificerende middelen genaamd, worden gebruikt om toekomstige opflakkeringen te voorkomen. Die omvatten:

• Interferon-1A
• Interferon-1B
• Glatirameeracetaat
• Dimethylfumaraat
• teriflunomide
• Fingolimod
• Siponimod
• Cladribine
• Natalizumab
• Ocrelizumab
• Alemtuzumab
• Zeposia

Medicijnen worden ook gebruikt om veelvoorkomende MS-symptomen te behandelen, zoals spasticiteit, loopproblemen, gebrek aan controle over de blaas, vermoeidheid en pijn. Bovendien worden ergo- en fysieke therapieën vaak gebruikt om de spieren van de bovenste en onderste ledematen te versterken en om te helpen bij het evenwicht. Logopedie kan ook geïndiceerd zijn als de symptomen spraak- of slikproblemen omvatten.

Omgaan met

Leven met relapsing-remitting multiple sclerose kan moeilijk zijn, vooral vanwege de verschillende symptomen en de onvoorspelbaarheid van de ziekte. Door echter zoveel mogelijk over deze aandoening te leren, MS-triggers te vermijden en zo snel mogelijk met MS-behandeling te beginnen, kunt u uw ziekte onder controle krijgen.