Wat is ringworm?

Ringworm is een huidinfectie die wordt veroorzaakt door een schimmel. Het is zeer besmettelijk en verspreidt zich gemakkelijk door huid-op-huidcontact, wat betekent dat je ringworm kunt krijgen door iemand met de infectie aan te raken. Ringworm kan ook worden doorgegeven van dieren en huisdieren, vooral puppy’s en kittens. Het is zelfs mogelijk om ringworm te krijgen van levenloze objecten – door hoeden te delen,bijvoorbeeld.

Onderzoek toont aan dat schimmelinfecties van huid en/of nagels wel 20 tot 25 procent van de wereldbevolking treffen en iedereen op elke leeftijd kunnen treffen.Vooral kinderen zijn vatbaar voor ringworm. Ondanks dat het zo vaak voorkomt, is ringworm gemakkelijk te herkennen, behandelen en voorkomen, en veroorzaakt het zelden ernstige complicaties.

Soorten ringworm

Klinische namen voor ringworm zijn tinea en dermatofytose. De infectie heeft niets te maken met wormen. Het is geclassificeerd als een dermatofytische infectie. De naam komt van de ronde vorm van de ringwormuitslag.

Ringworm is ook bekend onder andere namen, afhankelijk van waar op het lichaam het verschijnt.

Deze foto bevat inhoud die sommige mensen aanstootgevend of storend kunnen vinden.

Zie foto

Deze foto bevat inhoud die sommige mensen aanstootgevend of storend kunnen vinden.

Zie foto

Deze foto bevat inhoud die sommige mensen aanstootgevend of storend kunnen vinden.

Zie foto

Deze foto bevat inhoud die sommige mensen aanstootgevend of storend kunnen vinden.

Zie foto

Deze foto bevat inhoud die sommige mensen aanstootgevend of storend kunnen vinden.

Zie foto

Ringworm Symptomen

Ringworm is niet moeilijk te herkennen, hoewel het kan worden verward met andere huiduitslag. Op de meeste delen van het lichaam begint ringworm als een platte, schilferige laesie die geleidelijk een rand ontwikkelt voordat deze zich naar buiten uitstrekt om een ​​cirkelvormige ringvorm te creëren.

De rand is meestal verhoogd en geschubd, terwijl het centrale gebied typisch vlak is met fijne schilfers. Sommige ringworminfecties ontwikkelen blaasjes (met vocht gevulde blaren) die worden veroorzaakt door de overdreven reactie van het immuunsysteem op de infectie.

Ringworm kan er op bepaalde delen van het lichaam anders uitzien. Voetschimmel veroorzaakt meestal een jeukende, vlekkerige uitslag met kloven en schilfering tussen de tenen,bijvoorbeeld.

Het meest voorkomende symptoom van tinea-capitis is haaruitval. Er is ook uitslag, die er anders uit kan zien, afhankelijk van of de schimmel in de haarschacht komt of aan de buitenkant van de haarschacht blijft.

Ringworm op de hoofdhuid kan ook leiden tot wat soms zwarte stip wordt genoemd – een plekje haarverlies met zwarte stippen op de hoofdhuid, veroorzaakt door haren die net onder het huidoppervlak zijn afgebroken; grijze vlek, gebieden met haaruitval met droge, schilferige plekken op de hoofdhuid; en kerion, gebieden met haarverlies met drassige, verdikte hoofdhuid en blaren.

Oorzaken

Volgens de CDC kunnen ongeveer 40 verschillende soorten schimmels ringworm veroorzaken. De wetenschappelijke namen voor deze schimmels zijn Trichophyton, Microsporum en Epidermophyton.

Deze dermatofyten overleven op dode keratine, een eiwit in de bovenste laag van de opperhuid. Keratine wordt ook aangetroffen in het haar en de nagels, daarom zijn tenen, voeten en hoofdhuid zo vatbaar voor schimmelinfecties.

Diagnose

Ringworminfectie is vrij duidelijk, gezien het onmiskenbare uiterlijk. Ringworm kan echter soms andere huidaandoeningen nabootsen, waaronder granuloma annulare, eczeem en tinea versicolor. Hetzelfde kan gezegd worden van infecties van de hoofdhuid, die vaak moeilijk te onderscheiden zijn van psoriasisof seborroïsch eczeem.

Deze foto bevat inhoud die sommige mensen aanstootgevend of storend kunnen vinden.

Zie foto

Een huisarts of dermatoloog zal waarschijnlijk ringworm kunnen diagnosticeren door er simpelweg naar te kijken. Maar als het niet duidelijk is dat een schimmelinfectie de oorzaak is van huiduitslag, kan een huidcultuur die bekend staat als een KOH-test het bewijs leveren. Deze test omvat het afschrapen van de geïnfecteerde huid en deze onder een microscoop bekijken met een kaliumhydroxide (KOH) -kleuring om schimmelhyfen of -takken te identificeren.

Soms gebruikt een zorgverlener een speciaal licht, een Wood’s lamp genaamd, om een ​​schimmelinfectie te diagnosticeren. Wanneer verlicht door de lichte haren die door een schimmel zijn aangetast, verschijnen ze als blauwgroen van kleur.

Behandeling

Wanneer ringworm niet goed wordt behandeld, kan dit leiden tot een aantal complicaties (waaronder de verspreiding van de infectie naar andere delen van het lichaam,bacteriële huidinfecties en huidaandoeningen zoals contactdermatitis).

Er zijn talloze benaderingen om ringworminfecties te behandelen, grotendeels afhankelijk van de regio van het getroffen lichaam. Behandelingen omvatten:

• Over-the-counter (OTC) en voorgeschreven actuele antischimmelcrèmes of -zalven die rechtstreeks op schimmellaesies worden aangebracht
• Schimmeldodende shampoos die worden gebruikt om infecties van de hoofdhuid te behandelen
• Orale medicatie voor schimmelinfecties die resistent zijn tegen plaatselijke behandelingen

Er zijn ook een paar natuurlijke benaderingen voor de behandeling van ringworm die veelbelovend zijn gebleken in onderzoeken, waaronder theeboomolie voor voetschimmel en knoflookextract.

Schimmelinfecties van de huid zijn nooit prettig. Ze kunnen jeuken, ongemakkelijk zijn en zelfs lelijke en starende laesies veroorzaken. Tinea op het hoofd kan leiden tot kale plekken. En wanneer een schimmel vingernagels of teennagels te pakken krijgt, zal zelfs de meest deskundige manicure of pedicure het probleem waarschijnlijk niet maskeren.

Aan de andere kant zijn schimmelinfecties bijna altijd gemakkelijk te behandelen en zijn er veel effectieve maatregelen die u kunt nemen om ze te voorkomen op basis van gezond verstand en goede hygiëne. Als u, uw kind of een geliefd huisdier een schimmelinfectie mee naar huis neemt, is het voldoende om een ​​snelle diagnose te krijgen, de instructies van uw zorgverlener voor behandeling op te volgen en maatregelen te nemen om de rest van het gezin te beschermen tegen infectie. uw huishouden.