Vrouwelijk voortplantingssysteem: structuur en functie

Hoe werkt het vrouwelijke voortplantingssysteem?

Het vrouwelijke voortplantingssysteem biedt verschillende functies. De eierstokken produceren de eicellen, de eicellen of eicellen genoemd. De eicellen worden vervolgens naar de eileider getransporteerd waar bevruchting door een zaadcel kan plaatsvinden. Het bevruchte eitje gaat dan naar de baarmoeder, waar het baarmoederslijmvlies is verdikt als reactie op de normale hormonen van de voortplantingscyclus. Eenmaal in de baarmoeder kan de bevruchte eicel zich nestelen in het verdikte baarmoederslijmvlies en zich blijven ontwikkelen. Als implantatie niet plaatsvindt, wordt het baarmoederslijmvlies afgestoten als menstruatie. Bovendien produceert het vrouwelijke voortplantingssysteem vrouwelijke geslachtshormonen die de voortplantingscyclus in stand houden.

Tijdens de menopauze stopt het vrouwelijke voortplantingssysteem geleidelijk met het maken van de vrouwelijke hormonen die nodig zijn om de voortplantingscyclus te laten werken. Op dit punt kunnen menstruatiecycli onregelmatig worden en uiteindelijk stoppen. Een jaar nadat de menstruatiecyclus stopt, wordt de vrouw geacht in de menopauze te zijn.

Welke delen vormen de vrouwelijke anatomie?

De vrouwelijke reproductieve anatomie omvat zowel externe als interne structuren.

De functie van de uitwendige vrouwelijke voortplantingsorganen (het genitaal) is tweeledig: ervoor zorgen dat sperma het lichaam kan binnendringen en om de inwendige geslachtsorganen te beschermen tegen besmettelijke organismen.

De belangrijkste externe structuren van het vrouwelijke voortplantingssysteem zijn onder meer:

• grote schaamlippen: De grote schaamlippen (“grote lippen”) omsluiten en beschermen de andere uitwendige voortplantingsorganen. Tijdens de puberteit vindt haargroei plaats op de huid van de grote schaamlippen, die ook zweet- en olieafscheidende klieren bevatten.
• kleine schaamlippen: De kleine schaamlippen (“kleine lippen”) kunnen verschillende maten en vormen hebben. Ze liggen net binnen de grote schaamlippen en omringen de openingen naar de vagina (het kanaal dat het onderste deel van de baarmoeder met de buitenkant van het lichaam verbindt) en urethra (de buis die urine van de blaas naar de buitenkant van het lichaam transporteert). ). Deze huid is erg kwetsbaar en kan gemakkelijk geïrriteerd en gezwollen raken.
• De klieren van Bartholin: Deze klieren bevinden zich naast de vaginale opening aan elke kant en produceren een vloeibare (slijm)afscheiding.
• clitoris: De twee kleine schaamlippen ontmoeten elkaar bij de clitoris, een klein, gevoelig uitsteeksel dat vergelijkbaar is met de penis bij mannen. De clitoris is bedekt met een huidplooi, de voorhuid genaamd, die lijkt op de voorhuid aan het uiteinde van de penis. Net als de penis is de clitoris erg gevoelig voor stimulatie en kan hij rechtop gaan staan.

De interne voortplantingsorganen omvatten:

• Vagina: De vagina is een kanaal dat de baarmoederhals (het onderste deel van de baarmoeder) verbindt met de buitenkant van het lichaam. Het wordt ook wel het geboortekanaal genoemd.
• Baarmoeder (baarmoeder): De baarmoeder is een hol, peervormig orgaan dat de thuisbasis is van een zich ontwikkelende foetus. De baarmoeder is verdeeld in twee delen: de baarmoederhals, het onderste deel dat uitkomt in de vagina, en het hoofdlichaam van de baarmoeder, het corpus genaamd. Het corpus kan gemakkelijk worden uitgebreid om een ​​zich ontwikkelende baby vast te houden. Via een kanaal door de baarmoederhals kan sperma naar binnen en menstruatiebloed naar buiten.
• eierstokken: De eierstokken zijn kleine, ovaalvormige klieren die zich aan weerszijden van de baarmoeder bevinden. De eierstokken produceren eicellen en hormonen.
• Eileiders: Dit zijn smalle buizen die aan het bovenste deel van de baarmoeder zijn bevestigd en dienen als wegen voor de eicellen (eicellen) om van de eierstokken naar de baarmoeder te reizen. Bevruchting van een eicel door een zaadcel vindt normaal gesproken plaats in de eileiders. Het bevruchte eitje gaat dan naar de baarmoeder, waar het zich in het baarmoederslijmvlies nestelt.

Wat gebeurt er tijdens de menstruatiecyclus?

Vrouwen in de vruchtbare leeftijd (van 11 tot 16 jaar) ervaren cycli van hormonale activiteit die zich met tussenpozen van ongeveer een maand herhalen. Menstru betekent “maandelijks” – wat leidt tot de term menstruatiecyclus. Bij elke cyclus bereidt het lichaam van een vrouw zich voor op een mogelijke zwangerschap, of dat nu wel of niet de bedoeling van de vrouw is. De term menstruatie verwijst naar het periodiek afstoten van het baarmoederslijmvlies. Veel vrouwen noem de dagen dat ze vaginale bloedingen opmerken hun “menstruatie”, “menstruatie” of cyclus.

De gemiddelde menstruatiecyclus duurt ongeveer 28 dagen en verloopt in fasen. Deze fasen omvatten:

• De folliculaire fase (ontwikkeling van het ei)
• De ovulatoire fase (vrijkomen van de eicel)
• De luteale fase (hormoonspiegels nemen af ​​als het ei niet implanteert)

Er zijn vier belangrijke hormonen (chemicaliën die de activiteit van cellen of organen stimuleren of reguleren) betrokken bij de menstruatiecyclus. Deze hormonen omvatten:

• Follikelstimulerend hormoon
• luteïniserend hormoon
• Oestrogeen
• progesteron

Folliculaire fase

Deze fase begint op de eerste dag van je menstruatie. Tijdens de folliculaire fase van de menstruatiecyclus vinden de volgende gebeurtenissen plaats:

• Twee hormonen, follikelstimulerend hormoon (FSH) en luteïniserend hormoon (LH), komen uit de hersenen en reizen in het bloed naar de eierstokken.
• De hormonen stimuleren de groei van ongeveer 15 tot 20 eieren in de eierstokken, elk in zijn eigen “schaal”, een follikel.
• Deze hormonen (FSH en LH) veroorzaken ook een toename van de productie van het vrouwelijke hormoon oestrogeen.
• Naarmate de oestrogeenspiegels stijgen, wordt als een schakelaar de productie van follikelstimulerend hormoon uitgeschakeld. Deze zorgvuldige balans van hormonen stelt het lichaam in staat om het aantal follikels te beperken dat de eieren zal voorbereiden om te worden vrijgegeven.
• Naarmate de folliculaire fase vordert, wordt één follikel in één eierstok dominant en blijft deze rijpen. Deze dominante follikel onderdrukt alle andere follikels in de groep. Als gevolg hiervan stoppen ze met groeien en sterven ze. De dominante follikel blijft oestrogeen produceren.

Ovulatoire fase

De ovulatiefase (ovulatie) begint meestal ongeveer 14 dagen nadat de folliculaire fase is begonnen, maar dit kan variëren. De ovulatiefase valt tussen de folliculaire fase en de luteale fase in. De meeste vrouwen zullen 10 tot 16 dagen na de eisprong ongesteld worden. Tijdens deze fase vinden de volgende gebeurtenissen plaats:

• De stijging van oestrogeen uit de dominante follikel veroorzaakt een toename van de hoeveelheid luteïniserend hormoon die door de hersenen wordt geproduceerd.
• Dit zorgt ervoor dat de dominante follikel zijn ei uit de eierstok vrijgeeft.
• Terwijl het ei wordt vrijgegeven (een proces dat ovulatie wordt genoemd), wordt het opgevangen door vingerachtige uitsteeksels aan het uiteinde van de eileiders (fimbriae). De fimbriae vegen het ei in de buis.
• Gedurende één tot vijf dagen voorafgaand aan de eisprong zullen veel vrouwen een toename van eiwit in de baarmoederhalsslijm opmerken. Dit slijm is de vaginale afscheiding die helpt bij het vangen en voeden van sperma op weg naar de eicel voor bevruchting.

Luteale fase

De luteale fase begint direct na de eisprong en omvat de volgende processen:

• Zodra het zijn ei vrijgeeft, ontwikkelt de lege ovariële follikel zich tot een nieuwe structuur, het corpus luteum.
• Het corpus luteum scheidt de hormonen oestrogeen en progesteron af. Progesteron bereidt de baarmoeder voor op een bevruchte eicel om te implanteren.
• Als geslachtsgemeenschap heeft plaatsgevonden en het sperma van een man het ei heeft bevrucht (een proces dat conceptie wordt genoemd), zal het bevruchte ei (embryo) door de eileider reizen om in de baarmoeder te implanteren. De vrouw wordt nu als zwanger beschouwd.
• Als het ei niet wordt bevrucht, gaat het door de baarmoeder. Niet nodig om een ​​zwangerschap te ondersteunen, het slijmvlies van de baarmoeder breekt af en werpt af, en de volgende menstruatie begint.

Hoeveel eieren heeft een vrouw?

Tijdens het foetale leven zijn er ongeveer 6 miljoen tot 7 miljoen eieren. Vanaf dat moment worden er geen nieuwe eieren meer geproduceerd. Bij de geboorte zijn er ongeveer 1 miljoen eieren; en tegen de tijd van de puberteit zijn er nog maar ongeveer 300.000 over. Hiervan zullen er slechts 300 tot 400 worden geovuleerd tijdens het reproductieve leven van een vrouw. De vruchtbaarheid kan afnemen naarmate een vrouw ouder wordt als gevolg van het afnemende aantal en de kwaliteit van de resterende eieren.