Oorzaken en risicofactoren van artritis

Er zijn 100 verschillende vormen van artritis, elk met zijn eigen reeks oorzaken en risicofactoren. De meest voorkomende soorten zijn artrose, reumatoïde artritis en jicht. Het bepalen van de oorzaak van artritis kan moeilijk zijn, omdat meerdere, overlappende factoren typisch bijdragen aan de ontwikkeling ervan. Mogelijke oorzaken van artritis zijn leeftijds- en levensstijlgerelateerde slijtage, infecties, verwondingen en auto-immuunziekten.

Algemene oorzaken

Bij elk van de belangrijkste vormen van artritis zijn er verschillende oorzaken en risicofactoren, maar deze spelen het vaakst.

Oudere leeftijd

Oudere leeftijd is een belangrijke factor bij artritis, aangezien kraakbeen in de loop van de tijd steeds brozer wordt en minder vermogen heeft om zichzelf te herstellen. De ontwikkeling van artrose begint meestal tussen het 40e en 50e levensjaar, hoewel het bij andere vormen van de aandoening eerder kan beginnen.

Blessure

Eerdere gewrichtsschade kan onregelmatigheden veroorzaken in het normale, gladde gewrichtsoppervlak. Voorafgaand letsel speelt zeker een rol bij de ontwikkeling van artritis van de pols, waarbij de complexe bot- en kraakbeenstructuur gemakkelijk kan worden aangetast door impact of compressie. Een ander voorbeeld is artritis veroorzaakt door een tibiale plateaufractuur, waarbij een gebroken botgebied het kraakbeen van het kniegewricht binnendringt.

Infectie

Bepaalde infecties rond het gewricht, of ze nu bacterieel of viraal zijn, leiden tot de achteruitgang van het kraakbeen of de vorming van huidlaesies die het gewricht en het synoviale membraan binnendringen. Mensen die een gewrichtsinfectie (septisch gewricht), meerdere episodes van jicht of terugkerende stafylokokbesmetting rond een gewricht ervaren, lopen een hoger risico op het ontwikkelen van artritis.

Auto-immuunfactoren

Reumatoïde artritis, artritis psoriatica, juveniele idiopathische artritis en lupus behoren tot de soorten inflammatoire artritis waarbij uw immuunsysteem uw eigen weefsels aanvalt. Wat de oorzaak hiervan is, is onduidelijk en kan te wijten zijn aan verschillende factoren, waaronder genetische aanleg, infecties of blootstelling aan het milieu. Je immuunsysteem wordt gesensibiliseerd en maakt antistoffen aan die je gewrichten en organen aanvallen.

Genetica

Genetica lijkt een sleutelrol te spelen bij de ontwikkeling van bepaalde soorten artritis, hoewel de associatie nog steeds niet volledig wordt begrepen. Een familiegeschiedenis kan wijzen op een verhoogd risico, afhankelijk van het type artritis dat erbij betrokken is. Ongeveer 40% van de patiënten met psoriasis of artritis psoriatica heeft bijvoorbeeld familieleden die een van deze aandoeningen hebben.

Bepaalde vormen van reumatoïde artritis zijn gekoppeld aan genetische markers die bekend staan ​​als HLA-B27 en HLA-DR4. Varianten in andere genen kunnen ook bijdragen, waaronder:

• STAT4, een gen dat een belangrijke rol speelt bij de regulatie en activering van de immuunrespons
• TRAF1 en C5, twee genen geassocieerd met chronische ontsteking
• PTPN22, een gen dat is geassocieerd met zowel de ontwikkeling als de progressie van reumatoïde artritis

Jicht, gedefinieerd door een probleem met de productie en eliminatie van urinezuur, wordt ook beïnvloed door genetica. Erfelijke hyperurikemie, veroorzaakt door SLC2A9- en SLC22A12-mutaties, is een aandoening die de uitscheiding van urinezuur door de nieren belemmert.

Hoe genetica de ontwikkeling van artrose kan beïnvloeden, wordt nog onderzocht. Een review vond verschillen in erfelijkheid afhankelijk van welk gewricht werd aangetast. Het was het meest invloedrijk voor spinale artritis (70%) en heupartritis (60%), en minder voor die van de knie (40%). Artrose lijkt te worden beïnvloed door verschillende genvarianten en het tegelijkertijd hebben van meer ervan verhoogt het risico.

Levensstijl risicofactoren

Er zijn dingen die u doet die uw risico op sommige vormen van artritis kunnen verhogen en de effecten van andere soorten kunnen verergeren. Belangrijk is dat de stress die u vandaag op onze gewrichten legt, later kan leiden tot de ontwikkeling van artritis.

zwaarlijvigheid

Obesitas is een factor omdat het direct bijdraagt ​​aan de stress waaronder een gewricht kan komen te staan. Dit geldt met name voor heup- en kniegewrichten, waar overgewicht een directe impact heeft en ontstekingen veroorzaakt die geleidelijk de gewrichtsweefsels verslechteren.

Beroepsrisico’s

Banen en activiteiten waarbij handarbeid of repetitieve bewegingen betrokken zijn, kunnen leiden tot gewrichtsschade en artritis. Als zodanig worden vaak beschermende maatregelen genomen om schade veroorzaakt door zwaar tillen en activiteiten die de constante flexie en extensie van een gewricht vereisen, tot een minimum te beperken. Zelfs kleine repetitieve bewegingen, zoals het trekken aan een hendel of het duwen van een karretje, kunnen over een periode van jaren achteruitgang van bot- en gewrichtskraakbeen veroorzaken.

Sport

Sporten op hoog niveau kan leiden tot artritis als er sprake is van een botte kracht of schade aan een bot of gewricht. Dit gebeurt bij contactsporten, maar ook bij aanhoudende impactbelasting op een gewricht, zoals langeafstandslopen.

Aan de andere kant kan matige, routinematige lichaamsbeweging de symptomen of de ontwikkeling van artritis minimaliseren door de spierstructuur rond een gewricht te versterken en het te ondersteunen.

Roken

Het roken van sigaretten verhoogt het risico op het ontwikkelen van reumatoïde artritis. Het kan de aandoening ook verergeren en andere medische problemen veroorzaken.

Voedsel en medicijnen

In het geval van jicht kunnen bepaalde voedingsmiddelen en medicijnen het urinezuurgehalte verhogen, wat vervolgens een jichtaanval kan veroorzaken. U krijgt vaak een lijst met wat u moet vermijden, inclusief bier en voedingsmiddelen met een hoog purinegehalte.

De ontwikkeling van artritis is een complex en verweven proces waarbij meerdere factoren een rol spelen. Hoewel u ze niet allemaal onder controle kunt houden, zijn er stappen die u kunt nemen om artritis of, als de diagnose al is gesteld, de progressie ervan te voorkomen. Hoe meer u hieraan toegewijd bent, hoe groter de kans dat eenvoudige behandelingen, indien nodig, zo lang mogelijk effectief blijven.