Hoe moet uw zorgverlener dyspnoe (kortademigheid) beoordelen?

Kortademigheid of kortademigheid is niet alleen een angstaanjagend symptoom, maar is ook vaak een belangrijk teken van een ernstig medisch probleem. Om deze reden moet iedereen die onverklaarbare kortademigheid ervaart, een zorgverlener raadplegen voor een evaluatie. Wanneer u de zorgverlener ziet, moeten deze alle tijd nemen die nodig is om de juiste diagnose te stellen, aangezien het stellen van de juiste diagnose van cruciaal belang is bij het kiezen van de beste behandeling.

Gelukkig heeft uw zorgverlener meestal een goed idee over de oorzaak van uw kortademigheid nadat hij met u over uw medische geschiedenis heeft gesproken en een zorgvuldig lichamelijk onderzoek heeft uitgevoerd. Meestal kan uw zorgverlener, met een of twee aanvullende tests om de diagnose te bevestigen, een behandeling aanbevelen om de dyspnoe te laten verdwijnen.

Hoe voelt dyspneu aan?

Dyspnoe is een gevoel van kortademigheid, van niet genoeg lucht krijgen.

Het kan gepaard gaan met een beklemd gevoel op de borst, een verstikkend gevoel of een gevoel van paniek. Afhankelijk van de oorzaak kan dyspneu slechts af en toe optreden, in afzonderlijke episodes. Deze episodes kunnen terugkeren in een voorspelbaar patroon, of ze kunnen volledig willekeurig optreden. Aan de andere kant kan dyspneu continu worden, vaak terwijl het geleidelijk verergert. Hoewel sommige vormen van dyspneu een voor de hand liggende oorzaak hebben die u kunt identificeren (zoals rennen om een ​​bus te halen), moet onverklaarde dyspneu altijd worden beoordeeld door een zorgverlener.

Welke soorten medische aandoeningen kunnen dyspneu veroorzaken?

Zoals u zich kunt voorstellen, hebben de belangrijkste oorzaken van kortademigheid te maken met long- of hartaandoeningen. Een aantal medische aandoeningen die niet direct verband houden met de cardiopulmonale systemen kunnen echter ook dyspneu veroorzaken.

Long- en luchtwegaandoeningen

• Aandoeningen waarbij de longen zelf betrokken zijn, waaronder emfyseem, longkanker, longfibrose of sarcoïdose.
• Aandoeningen van de luchtwegen, waaronder astma en bronchitis.
• Infecties waarbij de longen of luchtwegen zijn betrokken, waaronder bacteriële pneumonie, histoplasmose of tuberculose.
• Aandoeningen van de bloedvaten in de longen, waaronder pulmonale hypertensie en longembolie.
• Andere long- of borstaandoeningen, waaronder restrictieve longziekte of pneumothorax.

Hartaandoeningen

Bijna elke hartaandoening kan kortademigheid veroorzaken (inclusief coronaire hartziekte, hartklepaandoening, aritmieën of pericardiale aandoening), maar dyspneu komt het meest voor bij hartfalen.

Angst stoornissen

Paniekaanvallen worden vaak gekenmerkt door een gevoel van kortademigheid.

De-conditionering

Door ziekte of een zittende levensstijl erg “uit vorm” zijn, kan bij zelfs een kleine inspanning kortademigheid ontstaan.

Andere medische aandoeningen

Andere medische aandoeningen die dyspneu kunnen veroorzaken, zijn onder meer bloedarmoede (laag aantal rode bloedcellen), dysautonomie en schildklieraandoeningen.

Wat zijn enkele belangrijke aanwijzingen voor de oorzaak van dyspneu?

Er zijn verschillende belangrijke aanwijzingen waar uw zorgverlener naar moet zoeken om de oorzaak van uw dyspnoe te achterhalen. Deze omvatten:

• Bent u een huidige of vroegere roker? (suggereert longziekte of hartziekte.)
• Heeft u een sedentaire levensstijl, verhoogd cholesterol, hypertensie, diabetes of andere cardiale risicofactoren? (suggereert hartziekte.)
• Heeft u een voorgeschiedenis van blootstelling aan toxines die longziekte kunnen veroorzaken?
• Heeft u een verzwakt immuunsysteem of recente blootstelling aan infectieuze agentia? (suggereert longontsteking of andere besmettelijke longziekte.)
• Heeft u onlangs een operatie ondergaan, langdurige bedrust of een lange vliegreis gehad? (suggereert longembolie.)
• Heeft u onlangs een ziekte gehad met een langdurige periode van inactiviteit? (suggereert deconditionering.)
• Heeft u symptomen van andere medische aandoeningen die dyspneu kunnen veroorzaken (zoals een schildklieraandoening of dysautonomie)?
• Wijst het patroon van uw dyspnoe op een bepaalde oorzaak? (Orthopneu of paroxismale nachtelijke dyspneu kan bijvoorbeeld wijzen op hartfalen.)
• Is uw dyspnoe aanhoudend, of gestaag verslechterd? (Het patroon van progressief verslechterende dyspneu wijst op longontsteking of een andere longziekte, of hartfalen.)
• Komt en gaat uw dyspnoe, in vrij discrete afleveringen? (Dit patroon kan wijzen op astma, emfyseem, terugkerende longembolie of coronaire hartziekte.)

Welke tests nodig kunnen zijn?

Als uw zorgverlener een longziekte vermoedt, is het waarschijnlijk dat hij een thoraxfoto en longfunctietests wil om de diagnose te bevestigen. Als een longembolie wordt vermoed, heeft u waarschijnlijk een longscan nodig (een beeldvormende test die op zoek gaat naar verstoppingen in de slagaders van de long), een D-dimeertest (een bloedtest die zoekt naar tekenen van een recent bloedstolsel). ), en een echografische test van uw benen (om te zoeken naar een bloedstolsel). Als wordt aangenomen dat hartaandoeningen de oorzaak zijn, zal uw zorgverlener waarschijnlijk beginnen met een echocardiogram om de functie van uw hart te beoordelen. Bloedonderzoek zal nuttig zijn als wordt gedacht dat uw dyspnoe verband houdt met bloedarmoede, schildklierziekte of infectie.

Onverklaarbare of onverwachte kortademigheid kan worden veroorzaakt door een aantal belangrijke en potentieel gevaarlijke medische aandoeningen, dus als u dit symptoom ervaart, moet u zo snel mogelijk door een zorgverlener worden beoordeeld. In de meeste gevallen zal een zorgvuldige zorgverlener na een grondige eerste medische evaluatie (medische geschiedenis en lichamelijk onderzoek) een redelijk goed idee hebben van de oorzaak van het probleem. Verdere testen kunnen dan specifiek gericht zijn op het bevestigen van de vermoedelijke diagnose.

Het identificeren van de juiste oorzaak van kortademigheid is belangrijk genoeg om, als u denkt dat uw zorgverlener de evaluatie van uw kortademigheid heeft overhaast, of anderszins niet in staat lijkt te zijn de waarschijnlijke oorzaak vast te stellen, u sterk moet overwegen een andere zorgverlener te raadplegen.