Wat zijn celreceptoren?

Cellen, zoals die in het menselijk lichaam, hebben een manier nodig om te interageren en te communiceren met stoffen zoals hormonen, medicijnen of zelfs zonlicht. Dat is waar cellulaire receptoren binnenkomen.

Een receptor is een eiwitmolecuul in een cel of op het oppervlak van een cel waaraan een stof (zoals een hormoon, een medicijn of een antigeen) kan binden, waardoor de activiteit van die specifieke cel verandert.​

Dit artikel legt uit hoe celreceptoren werken, hun rol in het menselijk lichaam en hun betekenis.

Functie

Hier is een manier om hier over na te denken: een receptor is als een slot, terwijl de substantie die eraan bindt de sleutel tot dat slot is. Dus alleen stoffen die zo zijn gesleuteld dat ze in het “slot” van de receptor passen, kunnen aan een bepaalde receptor binden.

Stoffen die binden aan receptoren op cellen kunnen de cel vertellen om:

• Produceer een bepaalde stof: zoals een hormoon waardoor je een vol gevoel krijgt na een grote maaltijd

• Verdeel sneller: misschien veroorzaakt u dat u spiercellen toevoegt na het sporten

• Sterven: Chemotherapie-medicijnen die zich binden aan kankercelreceptoren kunnen die kankercellen bijvoorbeeld signaleren om zichzelf te vernietigen

Soorten

De receptoren van cellen zijn zeer gespecialiseerd en er zijn in feite honderden verschillende soorten receptoren. Verschillende typen reageren op verschillende dingen, zoals:

• Chemische stoffen zoals hormonen, medicijnen of allergenen
• Druk
• Licht (je lichaam produceert vitamine D, het “zonnehormoon”, wanneer zonlicht je huid raakt)

In sommige gevallen, als een cel niet de juiste receptor voor een bepaalde stof heeft, heeft die stof geen invloed op de cel.

Leptine is bijvoorbeeld het hormoon dat ervoor zorgt dat je je vol en verzadigd voelt na een grote maaltijd. Cellen die geen receptoren voor leptine hebben, reageren niet op dat hormoon, maar cellen die dat wel hebben, zullen reageren en de afgifte van andere hormonen die ervoor zorgen dat je meer wilt eten, remmen.

Betekenis

Receptoren kunnen zowel een goede als een slechte rol spelen in het menselijk lichaam. In sommige omstandigheden kunnen ze bijdragen aan schade veroorzaakt door bepaalde ziekten. In andere kunnen ze met medicijnen werken om bepaalde gezondheidsproblemen onder controle te houden.

Coeliakie

Bij coeliakie dienen bijvoorbeeld receptoren op specifieke cellen van het immuunsysteem als de sloten, terwijl fragmenten van het gluten-eiwit als de sleutels dienen. Deze interactie veroorzaakt de karakteristieke darmbeschadiging van coeliakie, bekend als villeuze atrofie.

Auto immuunziekte

Bepaalde cellulaire receptoren lijken ook een rol te spelen bij het veroorzaken van schade bij andere auto-immuunziekten. Dat komt omdat bij een auto-immuunziekte (zoals coeliakie) je immuunsysteem per ongeluk wordt ingeschakeld en een deel van je lichaamseigen cellen beschadigt.

Hoge bloeddruk

Maar in sommige gevallen kunt u het gedrag van celreceptoren gebruiken om de behandeling te ondersteunen. Bij hoge bloeddruk kunnen medicijnen bijvoorbeeld als sleutels in de cellulaire receptoren passen die anders zouden passen in een hormoon dat de bloeddruk verhoogt.

Deze geneesmiddelen staan ​​bekend als angiotensineblokkers omdat ze het bloeddrukverhogende hormoon angiotensine blokkeren. Als gevolg hiervan kunnen ze u helpen uw bloeddruk onder controle te houden door te voorkomen dat angiotensine van signaalcellen om de bloeddruk te verhogen.

Overzicht

Een celreceptor is een eiwitmolecuul waaraan stoffen zoals hormonen, medicijnen en antigenen kunnen binden. Hierdoor kunnen ze de activiteit van een cel veranderen.

Er zijn honderden soorten receptoren, die allemaal op verschillende dingen reageren, zoals chemicaliën, druk of licht.

Receptoren kunnen verantwoordelijk zijn voor een deel van de schade die optreedt bij auto-immuunziekten. Maar aan de andere kant kunnen ze ook een rol spelen bij het helpen binden van medicijnen aan een cel om bepaalde aandoeningen te behandelen.