Wat te verwachten van een huidtransplantaat?

Een huidtransplantatie is een chirurgische ingreep waarbij een deel van de huid dat zodanig beschadigd is dat het zichzelf niet meer kan herstellen, wordt vervangen door een gezonde huid. De gezonde huid wordt meestal verwijderd uit een deel van het lichaam van een persoon en getransplanteerd naar het beschadigde gebied, hoewel in sommige gevallen huid van een donor kan worden gebruikt.

Huidtransplantaten worden gebruikt om brandwonden en zweren te behandelen, evenals bij reconstructieve operaties. Over het algemeen is het resultaat voor dit type operatie uitstekend.

Redenen voor een huidtransplantatie

Huidtransplantatie kan worden gebruikt voor huid die is beschadigd door:

• Infectie
• brandwonden
• Veneuze (spatader)zweren

• Decubitus (doorligwonden)

• Diabetische zweren
• Huidkanker
• Contractuur (wanneer de huid te strak wordt tijdens het genezen en de beweging van gewrichten beperkt)
• Tepel- en tepelhofreconstructie
• vitiligo

Wie is geen goede kandidaat?

Huidtransplantaten brengen meer risico’s met zich mee voor jonge baby’s of mensen ouder dan 60. Rokers en mensen met een chronische ziekte lopen ook een hoger risico, net als mensen die bepaalde medicijnen gebruiken, zoals medicijnen tegen hoge bloeddruk, spierverslappers en insuline.

Mensen met ongecontroleerde huidkanker of actieve infecties kunnen geen huidtransplantatie krijgen.

Een huidtransplantaat is niet geschikt voor diepe wonden die in het weefsel onder de huid zijn doorgedrongen of waarbij bot blootligt. Deze vereisen normaal gesproken het gebruik van huidflappen of spierflappen, waarbij het getransplanteerde weefsel zijn eigen bloedtoevoer heeft.

Soorten huidtransplantaten

Er zijn drie hoofdtypen huidtransplantaties:

• Een split-thickness graft is het meest gebruikte type huidtransplantaat. Het verwijdert alleen de epidermis (de bovenste laag van de huid) en een deel van de dermis (de middelste laag van de huid). Hierdoor kan de bronsite sneller genezen. Dit type transplantaat is echter kwetsbaarder dan de andere en kan de donorplaats verlaten met abnormale (lichtere) pigmentatie.
• Een transplantaat van volledige dikte verwijdert de epidermis, de dermis en de hypodermis (de onderste laag van de huid) in hun geheel. Cosmetisch is het resultaat meestal beter, daarom worden grafts van volledige dikte meestal aanbevolen voor het gezicht. Het gebruik van grafts van volledige dikte is enigszins beperkt. Ze kunnen alleen worden geplaatst op delen van het lichaam met significante bloedvaten om de overleving van het transplantaat te verzekeren.
• Bij een composiettransplantaat kunnen huid, vet, spieren en kraakbeen worden verwijderd. Deze transplantaten worden meestal gebruikt in gebieden die een driedimensionale reconstructie vereisen, zoals de neus.

Soorten donoren

De meest succesvolle huidtransplantaties zijn meestal die waarbij de eigen huid van de patiënt wordt gebruikt. Bekend als autografts, wordt de huid geoogst (verwijderd) van een ander deel van het lichaam van een persoon. Chirurgen doen hun best om een ​​donorplaats te kiezen die normaal gesproken bedekt is met kleding.

Ze zullen ook proberen de huidskleur en -textuur zo goed mogelijk op elkaar af te stemmen tussen de donor- en ontvangersite. De binnenkant van het dijbeen en de billen zijn de meest voorkomende donorplaatsen. De bovenarm, onderarm, rug en buik kunnen ook worden gebruikt.

Huidtransplantaten kunnen ook succesvol zijn wanneer ze worden geoogst van een identieke tweelingbroer van de patiënt. Wanneer een aparte donor geen identieke tweeling is, is de kans groter dat het lichaam de nieuwe huid afstoot omdat het lichaam het als vreemd beschouwt en het aanvalt via het immuunsysteem.

Alternatieve graftbronnen zijn alleen bedoeld voor tijdelijk gebruik vóór en autograft of totdat de eigen huid van de patiënt teruggroeit. Dergelijke bronnen zijn onder meer:

• Allograft, waarbij huid van een menselijk kadaver wordt gedoneerd voor medisch gebruik. De huid van het kadaver wordt over de uitgesneden wond gelegd en op zijn plaats geniet.

• Xenograft, waarbij de huid wordt afgenomen van een dier, meestal een varken. Dit is een optie geworden vanwege de beperkte beschikbaarheid van menselijk huidweefsel.

Synthetische huid, gemaakt in een laboratorium, kan in specifieke omstandigheden worden gebruikt, zoals bij oppervlakkige brandwonden.Momenteel is het gebruik ervan beperkt en moet er meer onderzoek worden gedaan voordat het een echte optie wordt.

Voor de operatie

Uw huidtransplantatie wordt enkele weken van tevoren gepland. Uw zorgverlener wil mogelijk dat u stopt met bepaalde medicijnen – zoals aspirine en warfarine – die het vermogen van het bloed om stolsels te vormen kunnen verstoren; vertel uw zorgverlener altijd van tevoren over elk recept of vrij verkrijgbare medicijnen die u gebruikt.

Chirurgisch proces

Hier is een stapsgewijze beschrijving van hoe huidtransplantatiechirurgie wordt uitgevoerd:

1. De wond wordt klaargemaakt voor een operatie. Vervolgens wordt een patroon van het te bedekken gebied getraceerd om de huidverwijdering van de donorplaats te begeleiden.
2. Anesthesie wordt toegediend. Afhankelijk van de grootte, ernst en locatie van de wond, evenals het type transplantaat, kan de procedure lokale anesthesie, regionale anesthesie, IV-sedatie, algemene anesthesie of een combinatie hiervan vereisen.
3. De donorhuid wordt verwijderd met een scalpel of met behulp van een speciale machine, een dermatoom. Het transplantaat kan ook worden “gemaasd”, een proces waarbij meerdere gecontroleerde incisies in het transplantaat worden geplaatst. Door deze techniek kan vloeistof uit het onderliggende weefsel weglekken en kan de donorhuid zich over een veel groter gebied verspreiden.
4. De donorsite wordt dan gesloten. Bij een volledige of samengestelde graft gebeurt dit met hechtingen. Bij een split-thickness graft zijn hechtingen op de donorplaats niet nodig.
5. Het transplantaat wordt op de ontvangende plaats geplaatst. Eenmaal op zijn plaats wordt het transplantaat vastgemaakt aan de omliggende weefsels met hechtingen of nietjes.
6. Een drukverband wordt aangebracht over de plaats van de transplantaatontvanger. Een speciaal vacuümapparaat, een wond-VAC genaamd, kan gedurende de eerste drie tot vijf dagen over het gebied worden geplaatst om de drainage te beheersen en de overlevingskansen van het transplantaat te vergroten.

complicaties

Risico’s en mogelijke complicaties van huidtransplantaties zijn onder meer:

• bloeden
• hematoom
• Infectie
• Afstoting/verlies/dood van het transplantaat
• Onbevredigende esthetische resultaten, zoals littekens, onregelmatigheden in de huidtextuur of verkleuring
• Verlies of vermindering van huidsensatie
• Verhoogde gevoeligheid
• Chronische pijn (zelden)
• Anesthesiegerelateerde risico’s

Na de operatie

Binnen de eerste 36 uur na de operatie zou het transplantaat nieuwe bloedvaten moeten beginnen te groeien die zich vervolgens verbinden met de huid van de ontvanger eromheen.

Het herstel na het ontvangen van een huidtransplantaat is afhankelijk van de complexiteit van de procedure. Een transplantaat met gespleten dikte kan al na een paar dagen genezen. Transplantaten van volledige dikte hebben meer tijd nodig om te genezen en kunnen een ziekenhuisopname van één tot twee weken vereisen.

De donorplaats duurt meestal een paar dagen tot een week of zo om te genezen.

Bij een allogene transplantatie krijgt u afweeronderdrukkende medicijnen om afstoting van de gedoneerde huid door uw lichaam te voorkomen. Omdat deze medicijnen het immuunsysteem onderdrukken, vergroten ze de kwetsbaarheid voor infecties en kunnen ze toxische effecten hebben op andere organen, zoals de nieren.

Na uw ontslag uit het ziekenhuis draagt ​​u een tot twee weken een verband. Vraag uw leverancier hoe u voor het verband moet zorgen en hoe u het moet beschermen tegen nat worden. U moet het transplantaat ook gedurende drie tot vier weken tegen trauma beschermen. Dit omvat het vermijden van een klap of het doen van oefeningen die het transplantaat zouden kunnen verwonden of uitrekken.

In sommige gevallen kan uw chirurg fysiotherapie aanbevelen als uw transplantaat de mogelijkheid om een ​​van uw ledematen of gewrichten volledig te bewegen verstoort. Uw zorgverlener zal u waarschijnlijk een recept voor pijnstillers geven om pijn te minimaliseren.

Prognose

De prognose voor de meeste huidtransplantaties is zeer goed. De reden voor uw operatie is echter een meer waarschijnlijke bepalende factor voor uw prognose.

In sommige gevallen kan infectie, vocht of bloed dat zich onder het transplantaat verzamelt, of te veel beweging van het transplantaat op de wond, de genezing van het transplantaat belemmeren. Dit kan ook gebeuren als u rookt of een slechte bloedtoevoer naar het te transplanteren gebied heeft. Mogelijk hebt u nog een operatie en een nieuwe graft nodig als de eerste graft niet wordt gebruikt.

Ondersteuning en coping

Hoe u zich voelt na het ondergaan van een huidtransplantaat hangt hoogstwaarschijnlijk af van de reden en locatie van het transplantaat en het uiterlijk nadat het is genezen. Uw zorgverlener kan middelen verstrekken als u ondersteuning wilt zoeken bij een gemeenschap van mensen die om soortgelijke redenen een transplantaat hebben ondergaan, zoals brandwonden, huidkanker of reconstructieve of plastische chirurgie.