Wat is voedselvergiftiging?

Voedselvergiftiging komt veel voor. Volgens de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) zal elk jaar ongeveer een op de zes personen in de Verenigde Staten een door voedsel overgedragen ziekte hebben.

Hoewel de precieze symptomen variëren afhankelijk van de specifieke kiem (bijv. bacteriën, virussen of parasieten) die het voedsel of de drank besmetten, ervaren de meeste mensen met voedselvergiftiging misselijkheid, braken en/of diarree die kunnen worden behandeld met thuiszorgmaatregelen . In sommige gevallen kunnen antibiotica of ziekenhuisopname voor intraveneuze (via de ader) vloeistoffen nodig zijn.

Symptomen van voedselvergiftiging

De meeste voedselvergiftigingsziekten veroorzaken misselijkheid, braken en/of diarree, die bloederig, waterig of slijmerig kan zijn.

Andere mogelijke symptomen van voedselvergiftiging zijn een of meer van de volgende:

• Buikkrampen en/of buikklachten/pijn
• Koorts
• Hoofdpijn
• Zwakheid

Naast lichte symptoomverschillen op basis van de specifieke kiem die het voedsel verontreinigt, kan de timing van de symptomen ook variëren. Met andere woorden, symptomen van voedselvergiftiging kunnen zich binnen een paar uur na het eten of drinken ontwikkelen, of het kan langer duren, zelfs dagen, om zich te ontwikkelen.

Wanneer medische hulp inroepen?

De meeste gevallen van voedselvergiftiging zijn ongemakkelijk, maar gaan voorbij zonder gevolgen. Er zijn echter bepaalde tekenen die erop wijzen dat medische hulp nodig is.

Neem contact op met uw zorgverlener als u:

• U kunt geen vloeistoffen binnenhouden vanwege braken of u kunt (of het gevoel alsof u niet kunt) genoeg drinken om gehydrateerd te blijven
• Duizelig worden of zich zwak voelen als je opstaat
• Een zeer droge mond of keel hebben
• Kan niet of weinig plassen
• Ervaar diarree die langer dan drie dagen aanhoudt
• Heb bloederige of zwarte, teerachtige ontlasting
• Hoge of aanhoudende koorts hebben
• Plotselinge of ernstige buikpijn, krampen en/of abdominale stijfheid heeft
• Merk op dat uw kind huilt zonder tranen, minder natte luiers heeft, een droge mond heeft of andere symptomen van uitdroging heeft

Soorten voedselvergiftiging

Om de variaties in de manier waarop voedselvergiftiging kan optreden beter te begrijpen, is het handig om te weten welke microben dit kunnen veroorzaken. Enkele veel voorkomende zijn:

Norovirus

Norovirus kan voedselvergiftiging veroorzaken en wordt vaak geassocieerd met cruiseschepen of andere drukke omgevingen zoals kinderdagverblijven.

Symptomen van voedselvergiftiging door het norovirus beginnen 12 tot 48 uur na blootstelling en omvatten buikkrampen, waterige diarree (vaker voor bij volwassenen) en/of braken (vaker voor bij kinderen).

Campylobacter

Voedselvergiftiging door Campylobacter wordt meestal geassocieerd met het eten van onvoldoende verhitte kip of het drinken van ongepasteuriseerde melk of besmet water. Symptomen ontwikkelen zich meestal twee tot vijf dagen na blootstelling en omvatten diarree (soms bloederig), koorts, buikkrampen, misselijkheid, spierpijn en hoofdpijn.

Het Guillain-Barré-syndroom is een zeldzame potentiële complicatie van een Campylobacter-infectie.

Salmonella

Voedselvergiftiging door Salmonella veroorzaakt waterige diarree, koorts, buikkrampen, misselijkheid en braken zes tot 72 uur na blootstelling.

Er zijn veel potentiële voedselbronnen van salmonella, waaronder eieren, kip, vlees, ongepasteuriseerde melk of sap, kaas, kruiden, noten en rauwe groenten en fruit (met name alfalfaspruiten en meloen).

Escherichia coli O157

Individuen kunnen drie tot vier dagen na het eten van besmette, onvoldoende verhitte vleesproducten, vooral hamburgers, een infectie met Escherichia coli (E. coli) O157 ontwikkelen. Andere mogelijke bronnen zijn rauwe melk, besmet water en ongepasteuriseerd sap.

Infectie met E. coli O157 veroorzaakt ernstige maagkrampen, bloederige diarree en soms lichte koorts. Hoewel de meeste mensen binnen vijf tot zeven dagen herstellen zonder behandeling, kan zich een levensbedreigende aandoening ontwikkelen die hemolytisch-uremisch syndroom (HUS) wordt genoemd – ook wel ‘hamburgerziekte’ genoemd.

Shigella

Shigella is een bacterie die bloederige of slijmerige diarree kan veroorzaken, naast buikkrampen en hoge koorts, meestal binnen één tot drie dagen na blootstelling.

Mogelijke voedselbronnen van shigella-besmetting zijn onder meer rauwe groenten, sandwiches en salades die veel met de hand moeten worden bereid, zoals aardappelsalade.

Clostridium botulinum

Voedselvergiftiging door Clostridium botulinum, ook wel botulisme genoemd, kan optreden na 18 tot 36 uur blootstelling aan groenten en ander voedsel dat thuis wordt bewaard en ingeblikt, zoals honing (daarom mag het niet worden gegeven aan zuigelingen jonger dan 1 jaar). leeftijd).

Naast misselijkheid, braken en buikkrampen kan botulisme neurologische symptomen veroorzaken, waarvan sommige mogelijk fataal zijn (bijv. dubbelzien en problemen met slikken, praten en ademen). Bij zuigelingen kunnen zwakte, constipatie en voedingsproblemen optreden.

Giardia Duodenalis

Infectie met Giardia duodenalis, een parasiet die in de darmen van dieren en mensen kan leven, veroorzaakt diarree, buikkrampen, een opgeblazen gevoel, misselijkheid en stinkende ontlasting binnen één tot twee weken na blootstelling.

Mensen raken meestal besmet met Giardia duodenalis door besmet water te drinken; een persoon kan echter ook besmet raken door het eten van ongekookt vlees dat besmet is met de cysten van de parasiet.

Oorzaken

De besmetting van voedsel kan op verschillende manieren plaatsvinden, zoals voedsel dat niet gaar is, verkeerd verwerkt of ingeblikt is, of bereid is door iemand die ziek is.

Voedsel dat in besmet water is geteeld, is een andere potentiële bron, evenals kruisbesmetting die optreedt tijdens de voedselbereiding (bijvoorbeeld het versnijden van wortelen op de vleessnijplank).

Hoewel iedereen voedselvergiftiging kan krijgen, lopen bepaalde groepen een hoger risico. Voorbeelden zijn:

• Iedereen met een verzwakt immuunsysteem (bijvoorbeeld iemand met hiv, kanker, leverziekte, diabetes of iemand die steroïden gebruikt)
• Zwangere vrouw
• Mensen die wonen in of veel tijd doorbrengen in drukke omgevingen, zoals militaire kazernes, kinderdagverblijven, cruiseschepen of verpleeghuizen

Bovendien lopen bepaalde bevolkingsgroepen – baby’s, kleine kinderen en ouderen – meer kans om uitgedroogd te raken door voedselvergiftiging.

Diagnose

Veel mensen zien hun zorgverlener niet als ze klassieke symptomen van voedselvergiftiging hebben en er is een geschiedenis van een andere persoon of groep mensen die ook ziek wordt van het eten van hetzelfde voedsel.

Dit is over het algemeen redelijk, tenzij u een persoon met een hoog risico bent (bijv. bejaarde, zwanger of immuungecompromitteerd) of uw symptomen ernstig of aanhoudend zijn. In deze gevallen is het belangrijk om contact op te nemen met uw zorgverlener.

Als u uw zorgverlener ziet, zal deze een medische geschiedenis en lichamelijk onderzoek uitvoeren. Aanvullende tests (bijvoorbeeld bloed-, urine- of ontlastingstests) kunnen worden besteld om te evalueren op alternatieve diagnoses of complicaties en/of om te zoeken naar de mogelijke bron van infectie, vooral in het geval van een uitbraak in de gemeenschap.

Medische geschiedenis

Tijdens de medische geschiedenis zal uw zorgverlener u verschillende vragen stellen over uw symptomen, waaronder hun duur en ernst. Ze zullen ook informeren naar wat u hebt gegeten en naar symptomen van symptomen (bijvoorbeeld of iedereen in uw gezin ziek is geworden na het eten van een bepaald gerecht of na een familiepicknick).

Fysiek onderzoek

Tijdens het lichamelijk onderzoek zal uw zorgverlener uw bloeddruk, hartslag, temperatuur en gewicht controleren. Ze zullen ook op uw buik drukken en naar uw darmgeluiden luisteren om te evalueren op diagnoses die kunnen lijken op die van voedselvergiftiging, zoals blindedarmontsteking.

testen

In de meeste gevallen zal een zorgverlener een diagnose van voedselvergiftiging veronderstellen op basis van alleen een medische geschiedenis en lichamelijk onderzoek. Ze zullen niet doorgaan met verdere tests, omdat het identificeren van de specifieke infectiebron het behandelplan meestal niet verandert.

Dat gezegd hebbende, kunnen aanvullende tests worden besteld als uw zorgverlener een andere diagnose vermoedt (bijvoorbeeld blindedarmontsteking) of een complicatie door voedselvergiftiging (bijvoorbeeld uitdroging of sepsis door bacteriën die in de bloedbaan terechtkomen).

Voorbeelden van dergelijke tests zijn:

• Een basis metabool panel (BMP) en een urineonderzoek om te controleren op uitdroging
• Een volledig bloedbeeld (CBC) om te controleren op ernstige infectie of bloedarmoede
• Een computertomografie (CT)-scan om te controleren op andere diagnoses

Ten slotte, voor identificatie van uitbraken of ernstige gevallen van voedselvergiftiging waarvoor een bepaald medicijn nodig kan zijn, ontlastingstests om de oorzaak van de

Behandeling

De belangrijkste behandeling van voedselvergiftiging is om gehydrateerd te blijven, en dit kan meestal thuis effectief worden gedaan.

Hydratatie

Om gehydrateerd te blijven en de verloren vloeistof aan te vullen, is het belangrijk om water te drinken dat zout en suiker bevat.

U kunt borstvoeding geven of flesvoeding gebruiken voor baby’s en Pedialyte voor kinderen.

Voor volwassenen of kinderen kunt u een orale substitutietherapie (ORT) gebruiken, zoals Ceralyte of Oralyte, of u kunt uw eigen oplossing maken door 6 theelepels suiker en 0,5 theelepels zout toe te voegen aan 1 liter water.

Vermijd sportdranken zoals Gatorade, die vocht- en elektrolytenverliezen niet goed kunnen corrigeren vanwege hun hoge suikergehalte. Ze kunnen zelfs uw diarree verergeren.

medicatie

Voor de meeste gevallen van voedselvergiftiging zijn medicijnen niet nodig.

Antibiotica zijn over het algemeen gereserveerd voor ernstige infecties, zoals shigellose (Shigella-infectie). Een ander type medicijn, een antiparasitair middel genaamd, wordt gebruikt om voedselvergiftiging veroorzaakt door parasieten te behandelen.

Middelen tegen diarree, zoals imodium (loperamide), worden over het algemeen alleen aanbevolen voor volwassenen (geen kinderen) met milde symptomen, geen koorts en niet-bloederige diarree.

In sommige gevallen kan uw zorgverlener een anti-emeticum zoals Zofran (ondansetron) aanbevelen om braken te onderdrukken en uitdroging te voorkomen. Het antacidum Pepto-Bismol (bismutsubsalicylaat) kan ook worden aanbevolen om ongecompliceerde diarree te verlichten.

In ernstige gevallen van uitdroging en/of in gevallen van voedselvergiftiging bij personen met een hoog risico, zoals ouderen, kan ziekenhuisopname voor IV-vloeistoftoediening nodig zijn.

preventie

Het vermijden van besmet voedsel en water is de sleutel tot het voorkomen van door voedsel overgedragen ziekten. Dat gezegd hebbende, als je toch ziek wordt, wees dan niet streng voor jezelf – soms, zelfs met de beste voorzorgsmaatregelen, treedt besmetting op.

Om de kans op inname van besmet voedsel te verkleinen:

• Was uw handen gedurende 20 seconden met water en zeep voor, tijdens en na het bereiden/koken van voedsel en voor het eten.

• Was je messen, snijplanken, werkbladen en ander kookgerei met zeep en heet water.
• Spoel vers fruit, groenten en groenten in zakken af.
• Houd rauw vlees, eieren, zeevruchten en gevogelte uit de buurt van ander kant-en-klaar voedsel of voedsel in de koelkast.
• Gebruik aparte kookgerei/borden voor rauw vlees, gevogelte en zeevruchten.
• Vermijd ongepasteuriseerde melk (rauwe melk) en sappen.

Gebruik tijdens het koken ook een voedselthermometer om ervoor te zorgen dat het voedsel wordt gekookt tot de juiste temperatuur die nodig is om ziektekiemen te doden. (bijv. 165 graden voor alle pluimvee).

Gooi bovendien voedingsmiddelen weg waarvan de houdbaarheidsdatum is verstreken, zelfs als ze niet “slecht” ruiken of er “grappig” uitzien. Veel voedsel dat besmet is, ziet er normaal uit en ruikt normaal.

Als u naar andere landen reist, drink dan geen kraanwater en gebruik geen ijs gemaakt van kraanwater, en probeer geen fruit en groenten te eten die u niet kunt koken of schillen.

Een andere manier om voedselvergiftiging te voorkomen, is door een overwegend plantaardig dieet te volgen, aangezien veel bacteriën/parasieten vaker voorkomen in vlees en dierlijke producten.

Voedselvergiftiging gebeurt. Er zijn bacteriën, parasieten en virussen die zich kunnen verspreiden van koks naar gasten en van ingeblikt voedsel naar familie. Doe uiteindelijk je best om jezelf en je gezin te beschermen door je voedsel veilig te bereiden en te koken.

Als je toch ziek wordt, geef je lichaam dan de tijd om te rusten en drink vooral voldoende. Zoek bovendien medische hulp of hulp als u zich zorgen maakt over uitdroging of als u zorgwekkende, ernstige en/of aanhoudende symptomen heeft.