Wat is loodvergiftiging?

Loodvergiftiging is de ophoping van lood in het lichaam die zich gewoonlijk in de loop van maanden of jaren ontwikkelt. Hoewel loodvergiftiging veel voorkomt in ontwikkelingslanden en jaarlijks meer dan 500.000 doden veroorzaakt, kan het ook Amerikaanse huishoudens treffen (zoals blijkt uit de crisis van 2016 in Flint, Michigan, waarbij meer dan 100.000 mensen werden blootgesteld aan loodhoudend water).

Lood is een van nature voorkomend metaal zonder enig voordeel voor het lichaam.

Loodvergiftiging kan worden gediagnosticeerd met bloed- en beeldvormende tests. Als de loodconcentraties hoog zijn, kan de behandeling het gebruik van chelaatvormende geneesmiddelen omvatten die aan lood binden, zodat het uit het lichaam kan worden geëlimineerd.

Symptomen van loodvergiftiging

Hoewel loodvergiftiging letsel kan veroorzaken aan bijna elk orgaan van het lichaam, zijn de hersenen en het maagdarmkanaal meestal waar de eerste tekenen van ziekte verschijnen.

De symptomen van loodvergiftiging zijn vaak subtiel en moeilijk te herkennen. Bij sommige mensen zijn er mogelijk geen symptomen. De meest voorkomende zijn:

• Prikkelbaarheid
• Vermoeidheid
• hoofdpijn
• Verlies van concentratie
• Tekorten in het kortetermijngeheugen
• Duizeligheid en verlies van coördinatie
• Ongewone smaak in de mond
• Een blauwe lijn langs het tandvlees (bekend als de Burton-lijn)
• Tintelingen of gevoelloosheid (neuropathie)
• Buikpijn
• Verminderde eetlust
• Misselijkheid en overgeven
• Diarree of constipatie
• Onduidelijke spraak

In tegenstelling tot volwassenen kunnen kinderen extreme gedragsveranderingen vertonen (waaronder hyperactiviteit, apathie en agressiviteit) en zullen ze in hun ontwikkeling vaak achterblijven bij andere kinderen van dezelfde leeftijd. Blijvende verstandelijke beperking kan soms voorkomen.

Als de loodspiegels stijgen tot meer dan 100 g/dL, kan hersenontsteking (encefalopathie) optreden, wat kan leiden tot epileptische aanvallen, coma en zelfs de dood.

Oorzaken

Loodtoxiciteit in de VS is aan het afnemen sinds het voor het eerst werd verboden in verf en benzine in 1978. Sindsdien zijn er andere wetten uitgevaardigd om het loodgehalte in sanitair, industriële oplosmiddelen en gewone huishoudelijke artikelen te verminderen. Desondanks komt loodvergiftiging in de VS nog steeds voor.

Andere typische oorzaken van blootstelling aan lood zijn onder meer:

• Water, voornamelijk door oudere loden leidingen en het gebruik van loodsoldeer
• Grond die is verontreinigd met gelode verf of benzine
• Beroepsmatige blootstelling in mijnen, smelterijen of productiefaciliteiten waar lood in het spel is
• Geïmporteerd aardewerk en keramiek gebruikt voor serviesgoed
• Loodkristal gebruikt voor gedecanteerde vloeistoffen of voedselopslag
• Ayurvedische en volksmedicijnen, waarvan sommige lood bevatten voor “genezende” voordelen en waarvan andere tijdens de fabricage worden aangetast
• Geïmporteerd speelgoed, cosmetica, snoep en huishoudelijke producten vervaardigd in landen zonder loodbeperkingen

Loodvergiftiging kan ook optreden tijdens de zwangerschap, veroorzaakt wanneer voorbijgaand botverlies uitloogt in het systeem en de ongeboren baby blootstelt aan hoge niveaus van toxiciteit.

Diagnose

Loodtoxiciteit kan worden gediagnosticeerd door middel van een verscheidenheid aan laboratorium- en beeldvormende tests. De belangrijkste test, het bloedloodgehalte (BLL) genoemd, kan ons vertellen hoeveel lood er in uw bloed zit.

In een ideale situatie zou er geen lood moeten zijn, maar zelfs lage niveaus kunnen als acceptabel worden beschouwd. De bloedloodconcentratie wordt gemeten in microgram (μg) per deciliter (dL) bloed. Het huidige acceptabele bereik is:

• Minder dan 5 μg/dL voor volwassenen

• Er is geen acceptabel niveau vastgesteld voor kinderen

Hoewel de BLL een duidelijk beeld kan geven van uw huidige status, kan het ons niet het cumulatieve effect vertellen dat lood op uw lichaam heeft gehad. Hiervoor kan de arts niet-invasieve röntgenfluorescentie (XRF) bestellen, in wezen een hoogenergetische vorm van röntgenstraling die kan beoordelen hoeveel lood er in uw botten zit en verkalkingsgebieden kan onthullen die indicatief zijn voor langdurige blootstelling .

Andere tests kunnen bloedfilmonderzoek omvatten om te zoeken naar veranderingen in rode bloedcellen en erytrocytenprotoporfyrine (EP), wat ons een idee kan geven van hoe lang de blootstelling aan de gang is.

Behandeling

Deze belangrijkste vorm van behandeling voor loodvergiftiging wordt chelatietherapie genoemd. Het omvat het gebruik van chelaatvormers die actief binden aan lood en een niet-toxische verbinding vormen die gemakkelijk in de urine kan worden uitgescheiden.

Chelatietherapie is geïndiceerd bij mensen met ernstige loodvergiftiging of tekenen van encefalopathie. Het kan worden overwogen voor iedereen wiens BLL hoger is dan 45 μg/dL. Chelatietherapie heeft minder waarde in chronische gevallen onder deze waarde.

De therapie kan oraal of intraveneus worden toegediend. De meest voorgeschreven middelen zijn onder meer:

• Bal in olie (dimercaprol)
• Calciumdinatrium
• Chemet (dimercaptobarnsteenzuur)
• D-penicillamine
• EDTA (ethyleendiaminetetraazijnzuur)

Bijwerkingen kunnen zijn: hoofdpijn, koorts, koude rillingen, misselijkheid, braken, diarree, kortademigheid, onregelmatige hartslag en beklemd gevoel op de borst. In zeldzame gevallen is bekend dat epileptische aanvallen, ademhalingsinsufficiëntie, nierfalen of leverbeschadiging optreden.

Loodvergiftiging kan eng zijn, omdat u niet altijd kunt zien of u of uw kind is blootgesteld. Er zijn manieren om uw huis te testen als u zich zorgen maakt, inclusief thuistestkits die verkrijgbaar zijn voor tussen $ 10 en $ 30 bij bouwmarkten.

Beter nog, als u in een oud huis woont dat niet is gerenoveerd, kunt u een risicobeoordelaar inhuren die is gecertificeerd door de staat of de Environmental Protection Agency (EPA).

Om in de tussentijd het risico voor uw gezin verder te verkleinen:

• Zorg ervoor dat iedereen regelmatig zijn handen wast.
• Leer kinderen hun handen of vingers niet in hun mond te steken.
• Geef iedereen een dagelijkse aanvulling van ijzer en calcium.
• Stofzuig en dweil regelmatig.
• Ontmoedig kinderen om in de grond rond het huis te spelen als de buitenverf afbladdert of verslechtert.
• Leg een deurmat binnen en buiten de ingangen van je huis.
• Moedig iedereen aan om hun schoenen uit te doen voordat ze naar binnen gaan.
• Als u in een fabriek of fabriek werkt waar een risico op blootstelling aan lood bestaat, douche dan en kleed u om voordat u naar huis gaat.