Wat is hypothermie?

Hypothermie (lage lichaamstemperatuur) verwijst naar zowel een medische aandoening als een symptoom van blootstelling aan koude. Het treedt op wanneer het lichaam onder een bepaalde temperatuur zakt en zichzelf niet kan opwarmen. Normale lichaamstemperatuur wordt beschouwd als 98,6 graden. Onderkoeling wordt beschouwd als alles onder de 95 graden. Indien onbehandeld, kan onderkoeling een medisch noodgeval worden.

Het integumentaire systeem (huid) helpt de lichaamstemperatuur te reguleren door warmteverlies te beheersen. Het lichaam genereert warmte door middel van cellulair metabolisme, wat een mooie manier is om te zeggen dat leven – althans bij een mens – ons warm houdt.

Soorten hypothermie

Er zijn drie algemene soorten accidentele hypothermie:

Hypothermie komt ook veel voor tijdens operaties, wat te wijten is aan een combinatie van een koude omgeving en aantasting van de huid (omdat de huid per definitie is opengesneden) waardoor warmte sneller dan normaal kan ontsnappen.Perioperatieve hypothermie is goed gedocumenteerd en chirurgen zoeken naar manieren om dit te voorkomen en toch een omgeving te bieden die gezond en comfortabel is voor het chirurgische team.

Geschiedenis

Mensen weten al millennia dat blootstelling aan kou de dood tot gevolg kan hebben en dat vermoeidheid of uitputting het erger maken. Om hypothermie daadwerkelijk te definiëren en te herkennen, was een thermometer nodig die klein genoeg was om regelmatig op mensen te worden gebruikt. Het werd uitgevonden in 1866 en pas decennia later algemeen beschikbaar voor medisch gebruik. Het duurde lang voordat er thermometers beschikbaar kwamen om een ​​idee te krijgen van hoe warm het lichaam zou moeten zijn.

Veel mensen moesten hun temperatuur laten opnemen en registreren om erachter te komen wat normaal was. En alle temperaturen moesten op dezelfde manier worden gemeten – standaardisatie die al vele jaren niet bestond. De eerste studie van menselijke temperaturen werd gepubliceerd in 1868 en omvatte een bespreking van temperaturen voor meer dan 25.000 proefpersonen met verschillende ziekten. De meeste temperaturen werden gemeten onder de arm (midaxillair), een notoir onnauwkeurige methode.

Zelfs in de beginjaren dat ze temperatuur als diagnostisch hulpmiddel gebruikten, wisten artsen dat patiënten niet tegen lage temperaturen konden, maar de aandoening had geen eigen naam. De term “hypothermie” verscheen pas rond 1880 in druk en werd gebruikt om verschillende dingen te betekenen, van koude handen tot niet “tolerant” zijn voor de kou. Het was niet duidelijk gedefinieerd zoals artsen het vandaag kennen tot de 20e eeuw.

Het was algemeen bekend dat hypothermie (ondanks dat het geen echte naam heeft) kan worden veroorzaakt door blootstelling aan kou, en de rol van alcoholintoxicatie bij hypothermie werd meteen vastgesteld. Het idee dat onderkoeling zou kunnen optreden tijdens een operatie is een relatief moderne realisatie.

Hypothermie Symptomen

De tekenen en symptomen van onderkoeling zijn afhankelijk van de ernst van de aandoening. In het begin is er alleen rilling en een algemeen ongemakkelijk gevoel. De patiënt kan onhandige vingers hebben.

Oorzaken

Onderkoeling wordt veroorzaakt door meer warmte te verliezen dan het lichaam kan genereren. De meest voorkomende oorzaak van onderkoeling is blootstelling aan een koude omgeving. Een koude omgeving betekent niet noodzakelijkerwijs het buitenleven; degenen die onder narcose zijn, kunnen meer vatbaar zijn voor hypothermie vanwege veranderde thermoregulerende mechanismen.Andere oorzaken of risicofactoren zijn onder meer trauma of chirurgische wonden, vermoeidheid en alcoholintoxicatie. Voor baby’s kan slapen in koude slaapkamers een risicofactor zijn.

Diagnose

Om een ​​diagnose van onderkoeling te krijgen, moet een nauwkeurige temperatuur worden genomen die onder een bepaalde drempel ligt. Een combinatie van de werkelijke temperatuur en de tekenen en symptomen van de patiënt bepaalt of de hypothermie als licht, matig of ernstig wordt beschouwd.

preventie

Om onderkoeling te voorkomen, moet meer warmte worden vastgehouden dan de patiënt via de huid verliest. Bij het behandelen van onderkoeling worden exact dezelfde technieken gebruikt als die worden gebruikt om onderkoeling te voorkomen, maar resulteert in warmteoverdracht in het lichaam in plaats van het verlies van warmte te stoppen.

In de meeste gevallen kan het voorkomen of behandelen van hypothermie eenvoudig worden gedaan zolang de patiënt zich in een koude omgeving bevindt en de patiënt vervolgens uit de koude omgeving wordt verwijderd (gaat naar binnen op een koude nacht) of er worden voorzorgsmaatregelen genomen om warmte in het lichaam (dekens, handschoenen, jassen en een kop warme chocolademelk).

Milde hypothermie is niet echt een probleem, tenzij het niet wordt herkend, maar het is uiterst belangrijk om matige of ernstige hypothermie niet te onderschatten. Rillen is goed. Het betekent dat onderkoeling zich nog in het milde stadium bevindt en gemakkelijk kan worden teruggedraaid. Zodra het rillen stopt, moet je de situatie serieus nemen en stappen ondernemen om de warmte die de patiënt nog heeft te behouden en dan beginnen met het proces van opwarmen.

Koud en droog is beter dan koud en nat. Als een patiënt doorweekt is, verliest hij 25 keer sneller warmte dan wanneer hij droog is. Trek de natte kleren uit. Het lijkt misschien contra-intuïtief om kleding van een ernstig koude patiënt te verwijderen, maar als u deze uit natte kleding haalt en in iets droogs wikkelt, kan dit het leven van een patiënt redden.