Wat is bacteriële overgroei in de dunne darm?

Bacteriële overgroei in de dunne darm (SIBO) is een overmatige darmbacteriën in de dunne darm. SIBO kan bijdragen aan symptomen variërend van een opgeblazen gevoel in de buik tot voedingstekorten, dus een tijdige diagnose is belangrijk. De conditiekan van invloed zijn op volwassenen en kinderen op elke leeftijd. Het kan echter vaker voorkomen en problematisch zijn voor oudere volwassenen.

Er zijn een paar aandoeningen die uw risico op SIBO verhogen, waaronder diabetes en de ziekte van Crohn. Experts suggereren dat SIBO redelijk vaak voorkomt bij de bevolking, vooral bij mensen met een spijsverteringsziekte, met een incidentie van ongeveer 44% bij vrouwen met het prikkelbare darm syndroom (IBS) en 14% bij mannen met IBS.

Symptomen van bacteriële overgroei in de dunne darm

Met SIBO kunt u vage symptomen ervaren en het kan moeilijk zijn om deze effecten te onderscheiden van die geassocieerd met andere veelvoorkomende gastro-intestinale (GI) problemen. In feite kan SIBO een andere GI-aandoening verergeren, terwijl andere GI-aandoeningen SIBO kunnen verergeren, wat resulteert in een cyclus van ziekte.

Veelvoorkomende effecten van SIBO zijn onder meer:

• Gezwollen buik
• Winderigheid en gas
• Buikpijn
• Abdominale distensie
• Diarree, soms met spoed of vervuilingsongevallen
• Stinkende ontlasting
• Constipatie
• Misselijkheid
• Gewichtsverlies
• Vermoeidheid

U kunt alle of enkele van deze symptomen ervaren, en ze kunnen komen en gaan.

Ondervoeding

SIBO kan uw opname van essentiële voedingsstoffen verstoren. De gezondheidseffecten van ondervoeding veroorzaken vage, subtiele symptomen, zoals vermoeidheid, gewichtsverlies en depressie. U kunt ook ernstige gezondheidsproblemen krijgen, zoals osteoporose (breekbare botten) en bloedarmoede (lage rode bloedcelfunctie).

Voedingstekorten geassocieerd met SIBO zijn onder meer:

• Koolhydraten: Een teveel aan bacteriën in de dunne darm kan de opname van koolhydraten verstoren. Soms vermijden mensen met SIBO koolhydraten om een ​​opgeblazen gevoel en diarree te voorkomen. Over het algemeen veroorzaakt een koolhydraattekort gewichtsverlies en lage energie.

• Eiwit: SIBO-geïnduceerde veranderingen in de dunne darm verhinderen een goede eiwitabsorptie, wat resulteert in gewichtsverlies en verminderde immuunfunctie.

• Vet: Bij SIBO hebben de galzuren die verantwoordelijk zijn voor de afbraak en opname van vet een tekort. Malabsorptie van vet veroorzaakt zichtbare tekenen, waaronder vette, stinkende en zwevende ontlasting. Gezondheidseffecten zijn onder meer gewichtsverlies en vermoeidheid.

Vetoplosbare vitamines A, D, E en K worden mogelijk niet goed opgenomen als u SIBO heeft:

• Vitamine A-tekort kan problemen met het gezichtsvermogen en immuundeficiëntie veroorzaken.

• Vitamine D-tekort veroorzaakt osteoporose en depressie.

• Vitamine E-tekort interfereert met genezing.

• Vitamine K-tekort kan gemakkelijk blauwe plekken en bloedingen veroorzaken.

Vitamine B12-tekort kan optreden bij SIBO omdat de overtollige bacteriën in de dunne darm de vitamine zelf gebruiken, waardoor de beschikbaarheid voor uw lichaam afneemt. Vitamine B12-tekort kan leiden tot perifere neuropathie, met pijn in de vingers en tenen tot gevolg. Dit vitaminetekort veroorzaakt ook megaloblastaire bloedarmoede (vergrote, disfunctionele rode bloedcellen), wat resulteert in vermoeidheid en prikkelbaarheid.

SIBO kan ijzertekort veroorzaken, wat resulteert in microcytaire anemie (kleine, disfunctionele rode bloedcellen) en een aantal andere gezondheidseffecten, zoals vermoeidheid.

Oorzaken

De bacteriële overgroei in SIBO wordt verondersteld het gevolg te zijn van veranderingen in de zuurgraad (verandering in pH) van de dunne darm en verminderde beweging van de darmspieren.

• De pH-veranderingen maken het gemakkelijker voor bacteriën uit andere gebieden om in de dunne darm te groeien en laten verschillende soorten bacteriën gedijen.
• De verminderde darmmotiliteit houdt bacteriën langer dan normaal in de dunne darm, waardoor de normale balans van spijsverteringsenzymen wordt verstoord.

Bacteriën die van nature in de dunne darm voorkomen, helpen bij de afbraak en opname van voedingsstoffen en helpen infecties te voorkomen. Het normale patroon van bacteriële functies verandert als gevolg van SIBO.

De bacteriële overgroei resulteert ook in microscopische schade aan de villi die de wanden van de dunne darm bekleden, wat de opname van voedingsstoffen belemmert.

Een verscheidenheid aan ziekten kan u vatbaar maken voor SIBO. Deze medische aandoeningen worden over het algemeen jaren vóór SIBO gediagnosticeerd en kunnen de omgeving van de dunne darm veranderen, waardoor de aandoening zich kan ontwikkelen.

Voorwaarden en omstandigheden die verband houden met SIBO zijn onder meer:

• coeliakie
• Chronische pancreatitis
• Levercirrose
• ziekte van Crohn
• suikerziekte
• sclerodermie
• Darmobstructie
• Intestinale chirurgie

Diagnose

Er zijn drie manieren om op SIBO te testen: een ademtest, analyse van monsters uit de dunne darm en het gebruik van een antibioticumonderzoek.Elke methode heeft voordelen en beperkingen, maar de directe steekproefmethode wordt als de meest betrouwbare beschouwd.

Ademtesten

Waterstofademtesten zijn een snelle, niet-invasieve en veilige diagnostische testmethode.Je drinkt een oplossing en laat een paar uur later je adem analyseren. De aanwezigheid van waterstof of methaan wijst op malabsorptie.

Deze test wordt echter niet als zeer betrouwbaar beschouwd omdat er naast SIBO nog andere oorzaken van malabsorptie zijn en uw dieet en medicatiegebruik in de weken voorafgaand aan de test de resultaten kunnen veranderen.

Jejunale Aspiratie

Dit is een invasieve test waarbij endoscopie wordt gebruikt om vloeistof uit de dunne darm te bemonsteren.Een endoscopie is een test waarbij een dunne, met camera uitgeruste buis in de keel wordt geplaatst om de bovenste GI-structuren te visualiseren; een biopsie of vloeistofmonster kan worden genomen terwijl de endoscoop wordt ingebracht.

De test kan nuttige informatie opleveren over het bacteriële gehalte in de dunne darm, maar er kunnen ook andere oorzaken zijn van bacteriële overgroei, waaronder een infectie.

Antibioticaproef

Een andere diagnostische methode omvat het starten van een antibiotische behandeling van SIBO en het beoordelen van de respons. Dit is meestal een veilig proces, maar u moet uw zorgverlener onmiddellijk op de hoogte stellen als uw symptomen verergeren terwijl u antibiotica gebruikt.

Behandeling

Als u SIBO heeft, heeft u een behandeling nodig voor de aandoening. Behandelingsopties omvatten antibiotica om de bacteriële overgroei te behandelen, beheer van uw onderliggende medische aandoening (zoals pancreatitis of sclerodermie) en voedingssuppletie.

Het is mogelijk dat u niet al deze methoden hoeft te gebruiken en uw eigen behandeling zal worden afgestemd op uw symptomen en de effecten die u ondervindt van de aandoening.

Houd er rekening mee dat SIBO in de loop van de tijd kan fluctueren, dus het kan zijn dat u de behandeling maanden of zelfs jaren achter elkaar kunt onderbreken. Zorg ervoor dat u terugkerende symptomen met uw zorgverlener bespreekt, zodat opflakkeringen snel kunnen worden behandeld.

antibiotica

Een aantal antibiotica kan worden gebruikt om bacteriën in de dunne darm te verminderen. Xifaxan (rifaximin) is een van de meest voorgeschreven antibiotica voor SIBO. Uw zorgverlener kan een ander antibioticum selecteren op basis van uw jejunummonster of uw symptomen.

Onderliggend conditiebeheer

Als u een medisch probleem heeft dat u vatbaar maakt voor SIBO, kan het beheer van dat probleem de bacteriële overgroei in de dunne darm verminderen.

Uw behandelplan is afhankelijk van een aantal factoren. Sommige medische aandoeningen, zoals de ziekte van Crohn, kunnen bijvoorbeeld periodiek optreden, terwijl andere, zoals die welke het gevolg zijn van darmchirurgie, permanent zijn.

Stopzetting van medicatie

Hoewel het niet duidelijk is of medicijnen die worden gebruikt voor de behandeling van brandend maagzuur SIBO bevorderen, kunnen deze medicijnen de pH van de darm veranderen. Sommige zorgverleners raden aan om met deze behandelingen te stoppen als u de diagnose SIBO heeft.

Voedingssupplementen

Als u een GI-aandoening heeft die voedingstekorten veroorzaakt, kan uw zorgverlener uw vitaminegehalte testen en indien nodig suppletie voorschrijven. Omdat SIBO-geassocieerde voedingstekorten het gevolg zijn van malabsorptie, heeft u mogelijk injecties of intraveneuze (IV) suppletie nodig in plaats van orale pillen.

Dieetwijzigingen

Dieetaanpassingen kunnen nuttig zijn als aanvullende therapie voor de behandeling van SIBO, bijvoorbeeld het gebruik van een FODMAP-dieet (fermenteerbare oligo-, di-, monosachariden en polyolen). Het dieet mag echter alleen worden uitgevoerd in overleg met uw GI-arts en voedingsdeskundige.

Sommige mensen met de aandoening hebben een toename van de symptomen na het nuttigen van bepaalde items, zoals lactose of fructosebevattende voedingsmiddelen.

Als u een specifieke voedingsintolerantie heeft, kan het vermijden van voedsel dat uw symptomen verergert, helpen voorkomen dat SIBO werkt.

U kunt voedingsintolerantie identificeren door een voedingsdagboek te gebruiken en uw symptomen bij te houden.

SIBO is een aandoening die steeds vaker wordt erkend als oorzaak van GI-stoornissen en ondervoeding. Het krijgen van een diagnose en het formuleren van een behandelplan voor SIBO kan enige tijd duren, maar u zou zich meer op uw gemak en energieker moeten gaan voelen zodra uw toestand goed onder controle is.