Waarom sommige mensen een derde tepel hebben

Derde tepels komen vaak voor, hoewel ze vaak onopgemerkt blijven of worden beschouwd als moedervlekken of moedervlekken. Ze vormen zich tijdens de ontwikkeling in de baarmoeder en kunnen overal langs de melklijnen voorkomen – de lijnen van mogelijk verschijnend borstweefsel aan beide zijden van de voorkant van het lichaam, van net boven de oksel tot de lies. Meestal komen de derde tepels alleen voor, maar kunnen soms worden geassocieerd met aangeboren aandoeningen van het hart of de nieren.

Wanneer een extra tepel (of tepels) alleen optreedt, wordt de aandoening polythelia genoemd. Wanneer de derde tepel is verbonden met borst (borst) weefsel en klieren, wordt dit polymastia genoemd.

Hoewel derde tepels het risico op borstkanker niet verhogen, moeten ze met dezelfde frequentie worden onderzocht als normaal borstweefsel, omdat ze vatbaar zijn voor dezelfde ziekten. Verwijdering is meestal niet nodig, behalve om cosmetische redenen of als de tepel ongemak veroorzaakt, zoals tijdens het geven van borstvoeding.

Derde tepels worden soms aangeduid als:

• Boventallige tepels
• Accessoire nippels
• Buitenbaarmoederlijke tepels
• Drievoudige tepels
• Rudimentaire tepels

Soorten

Er zijn zes hoofdcategorieën van derde tepels:

• Categorie 1: Er is een derde tepel en tepelhof aanwezig met onderliggend borstweefsel (polymastie).

• Categorie 2: De derde tepel heeft geen tepelhof, maar heeft wel onderliggend borstweefsel.

• Categorie 3: Borstweefsel en een tepelhof zijn aanwezig, maar een tepel niet.

• Categorie 4: Borstweefsel is aanwezig, maar er is geen tepel of tepelhof.

• Categorie 5: Een tepel en tepelhof zijn aanwezig met vetweefsel eronder, maar geen borstweefsel.

• Categorie 6: Er is een tepel aanwezig zonder tepelhof of onderliggend borstweefsel (polythelia).

In sommige gevallen hebben mensen meer dan een derde tepel (boventallige tepel) en deze kunnen van verschillende typen zijn.

Oorzaken

Zowel mannen als vrouwen kunnen een extra tepel ontwikkelen, en ze worden medisch beschouwd als een kleine aangeboren afwijking. Het is een vrij veel voorkomende afwijking, die ongeveer één op de 20 tot 40 mensen treft.

Derde tepels komen soms voor in families, maar zijn eerder een willekeurig fenomeen. Sommige gevallen houden verband met andere geboorteafwijkingen (aangeboren aandoeningen) waarbij het hart of de nieren betrokken zijn.

Een mogelijk verband tussen boventallige tepels en BRCA2-genmutaties werd voorgesteld in een onderzoek uit 2017 waarin een broer en zus allebei borstkanker, BRCA2-mutaties en bilaterale boventallige tepels hadden. Hoewel een verband op dit moment niet bekend is, kunnen degenen met derde tepels overwegen hun familieleden te vragen naar de aanwezigheid van derde tepels of eventuele genetische tests voor het risico op kanker dat ze hebben gedaan.

Genoombrede associatiestudies bij andere soorten (schapen) hebben loci in DNA gevonden die geassocieerd zijn met de ontwikkeling van overtollige tepels, maar tot nu toe is een associatie bij mensen nog niet onderzocht.

Hoe ze zich vormen

De borsten vormen zich vroeg in de ontwikkeling van een embryo, meestal tijdens de vierde week van de zwangerschap. Melklijnen, het eerste bewijs van ontwikkeling van de borstklier, verschijnen kort daarna, rond de zesde week van ontwikkeling. Deze ribbels buigen naar beneden van de oksel naar de lies aan beide zijden van het lichaam. Naarmate de borsten zich blijven ontwikkelen, vallen deze lijnen uiteindelijk uiteen, meestal rond week negen.

Af en toe zullen melklijnen echter aanhouden en kunnen ze verbonden zijn met extra borstweefsel en extra tepels. Extra tepels die verbonden zijn met borstweefsel kunnen na de zwangerschap soms moedermelk produceren.

Overtallige tepels zijn meestal kleiner dan gewone tepels.

Risico op borstkanker

Als u een of meer extra tepels heeft, kunt u zich afvragen of dit uw risico op borstkanker verhoogt. Elk borstweefsel dat u heeft, of het nu op de standaardlocatie of elders voorkomt, is kwetsbaar voor dezelfde ziekten die typisch borstweefsel kunnen aantasten.

Extra tepels die alleen voorkomen (niet vastgehecht aan borstweefsel) kunnen soms worden aangetast door een kanker van de tepels die bekend staat als de tepelziekte van Paget. Paget’s kan soms ook verschijnen in de liesstreek (onderkant van de melklijnen), waar het de extramammaire ziekte van Paget (EMPD) wordt genoemd.

Wanneer moet u uw zorgverlener zien?

Bij de meeste mensen zijn extra tepels goedaardig en, omdat ze vaak onder de borst voorkomen, worden ze misschien nooit opgemerkt. Maar als u weet dat u een derde tepel heeft, neem dan contact op met uw zorgverlener als u veranderingen opmerkt, zoals droogheid of schilfering, uitslag of een knobbel.

Niet alle veranderingen in de tepels duiden op borstkanker, maar weten welke veranderingen te verwachten zijn en welke tekenen van ziekte zijn, is van cruciaal belang voor de gezondheid van uw borsten.

Genetische test

Nu genetische tests beschikbaar zijn voor sommige familiale borstkankers, is het belangrijk dat mensen zich bewust zijn van derde tepels (tenminste die geassocieerd met borstweefsel), omdat deze gebieden samen met de twee “normale” borsten moeten worden gecontroleerd, en overwogen bij het ontwikkelen van behandelplannen.

Verwijdering

Derde tepels hoeven meestal niet te worden verwijderd, maar soms willen mensen ze laten verwijderen om cosmetische redenen of als ze ongemak veroorzaken. Chirurgische procedures zullen variëren afhankelijk van het feit of de derde tepel al dan niet geassocieerd is met onderliggend borstweefsel.

Geïsoleerde derde tepels kunnen worden verwijderd via een eenvoudige procedure, vergelijkbaar met het verwijderen van een moedervlek. Voor overtollige tepels die verbonden zijn met borstweefsel, kan een borstamputatie (verwijdering) worden uitgevoerd.

Derde tepels komen vaak voor, maar blijven vaak onopgemerkt of worden beschouwd als moedervlekken. Meestal worden ze niet geassocieerd met onderliggende problemen en hebben ze geen speciale aandacht nodig. Maar als u denkt dat u een extra tepel heeft, is het belangrijk om dit onder de aandacht van uw zorgverlener te brengen.