Substantie P werd voor het eerst ontdekt in 1931, maar de betekenis ervan in het lichaam duurde tientallen jaren om te ontrafelen. In de jaren vijftig werd vastgesteld dat stof P een neurotransmitter was. Zenuwcellen communiceren via neurotransmitters. Substantie P bleek te functioneren als de pijnzender van de dorsale hoorn. De dorsale hoorn is samengesteld uit sensorische neuronen en is te vinden op alle niveaus van het ruggenmerg. In de jaren zeventig werden de biochemische eigenschappen van stof P onthuld. Stof P werd geïdentificeerd als een eiwit dat is samengesteld uit een reeks aminozuren.
:max_bytes(150000):strip_icc()/great-grandma-s-hands-99976601-5b04420c1d640400375d9a82.jpg)
De rol van stof P in het lichaam
Er zijn talloze dier- en in vitro-onderzoeken uitgevoerd om de rol van stof P in het lichaam beter te begrijpen. Onderzoekers ontdekten dat stof P pijn veroorzaakte door een proces dat bekend staat als nociceptie. Een nociceptor is een sensorische neuron of zenuwcel die reageert op mogelijk schadelijke stimuli door signalen naar het ruggenmerg en de hersenen te sturen. Nociceptie veroorzaakt de perceptie van pijn. Er werd ook ontdekt dat stof P ontstekingsremmende effecten heeft.
Stof P en zijn belangrijkste receptor, neurokinine-1 (NK-1)-receptor, zijn aanwezig in de neuronen die zich overal in de neuro-as bevinden (de as die door de hersenen en het ruggenmerg loopt). Die neuronen spelen een rol bij pijn, stress en angst. Stof P is ook aanwezig in het limbische systeem van het centrale zenuwstelsel, inclusief de hypothalamus en de amygdala. Deze gebieden zijn gekoppeld aan emotioneel gedrag.
Afgezien van pijnperceptie, stress en angst, blijkt stof P ook een rol te spelen bij tal van andere fysiologische reacties:
- braken
- defensief gedrag
- verandering in cardiovasculaire tonus
- stimulatie van speekselafscheiding
- contractie van gladde spieren
- vasodilatatie
Stof P en artritis
Onderzoekers hebben de betrokkenheid van stof P bij artritis en ontstekingsziekten bestudeerd. Om substantie P een rol te laten spelen bij artritis, moet het zenuwstelsel betrokken zijn bij de pathofysiologie van artritis. Er moet sensorische zenuwinnervatie naar het gewricht zijn. Bepaalde bevindingen suggereren dat dit het geval is:
- Stof P werd gevonden op specifieke sleutellocaties.
- Stof P is in hogere concentratie aanwezig in de gewrichtsvloeistof van patiënten met reumatoïde artritis.
- Het aantal stof P-receptoren verschilt in reumatoïde weefsels.
Levine et al. voorgesteld dat neurale mechanismen een verklaring kunnen bieden voor bepaalde prominente kenmerken van reumatoïde artritis: specifieke gewrichten hebben meer kans om artritis te ontwikkelen, specifieke gewrichten ontwikkelen ernstigere artritis en het patroon van gewrichten die worden aangetast door reumatoïde artritis is bilateraal en symmetrisch. Lotz et al. ontdekte een andere mogelijke rol voor stof P bij artritis. Lotz en zijn team toonden aan dat stof P synoviocyten (synoviale cellen) bij reumatoïde artritis zou kunnen stimuleren. Stof P verhoogde de afgifte van prostaglandine en collagenase uit synoviocyten.
Targetingstof P
Heeft onderzoek naar de rol van stof P een nieuw behandeldoel voor reumatoïde artritis opgeleverd? Niet precies. Maar onderzoekers beweren dat er potentieel is voor de ontwikkeling van een NK1-receptorantagonist (een blokker) als behandeling voor reumatoïde artritis. Ondertussen:
- Glucocorticoïden kunnen ontstekingen die ontstaan in zenuwweefsel verminderen door de expressie van NK-1 te verminderen en tegelijkertijd de productie te verhogen van een enzym dat de afbraak van stof P veroorzaakt.
-
Topische capsaïcine kan substantie P uit de lokale zenuwuiteinden halen om pijn te verlichten. Volgens reumatoloog Scott J. Zashin, MD, kan capsaïcine 1 tot 4 weken nodig hebben om te werken. Om het voordeel van pijnverlichting te behouden, moet capsaïcine opnieuw worden aangebracht volgens de instructies.
De rol van stof P bij acute pijn na een operatie
Informatie over de rol van stof P bij nociceptie van acute pijn na chirurgie bij patiënten met een chronische inflammatoire aandoening is enigszins schaars, evenals informatie over het verband tussen veranderingen in het stof P-niveau en pijnintensiteit. Volgens PLoS One (2016) bestudeerden onderzoekers de correlatie tussen veranderingen in stof P-niveau en acute pijnintensiteit bij patiënten met reumatoïde artritis die orthopedische chirurgie ondergingen. Ze ontdekten dat de correlatie tussen acute pijnintensiteit en substantie P-serumconcentratie postoperatief optrad bij patiënten met reumatoïde artritis, maar het was niet detecteerbaar in drainagevloeistof.
Discussion about this post