Stadia van Frozen Shoulder

Een bevroren schouder is een veel voorkomend probleem dat schouderpijn veroorzaakt, hoewel veel patiënten met deze aandoening zich niet realiseren wat het probleem is en wat de beste behandelingen voor deze aandoening zijn.

Bovendien zijn veel patiënten verrast om te horen over het langdurige genezingsproces (van 6 maanden tot 2 jaar) dat nodig kan zijn voor het verlichten van pijn en stijfheid veroorzaakt door een bevroren schouder.

Fase één: invriezen (6 weken tot 6 maanden)

De bevriezingsfase is verreweg de meest pijnlijke fase van een bevroren schouder. Aan het begin van deze fase is de beweging mogelijk slechts licht beperkt en daarom kan een vroege frozen shoulder ten onrechte worden gediagnosticeerd als een probleem met de rotator cuff.BB

Tijdens deze fase is het schouderkapsel ontstoken en kan het verdikt en stijf worden. Als dit gebeurt, worden schouderbewegingen steeds moeilijker en pijnlijker.

Fase twee: bevroren (4 maanden tot 6 maanden)

De tweede fase van een bevroren schouder staat bekend als de bevroren fase. Tijdens deze fase is de schouder opvallend stijf. De kenmerkende onderzoeksbevinding die de diagnose van een frozen shoulder bevestigt, is dat niet alleen de patiënt de schouder niet normaal kan bewegen, maar dat iemand anders die de arm probeert te manipuleren de schouder ook niet kan bewegen.B(Bij een rotator cuff-probleem kan een patiënt vaak zijn arm niet normaal bewegen, maar iemand anders) [examiner] kan.)

De bevroren fase is meestal veel minder pijnlijk dan de bevriezingsfase, maar pijn kan het gevolg zijn van schijnbaar eenvoudige activiteiten. Vooral de rotatie van het schoudergewricht is beperkt, waardoor activiteiten zoals haar wassen, een beha vasthaken of naar een veiligheidsgordel grijpen, pijnlijk of moeilijk worden.

Fase drie: ontdooien (6 maanden tot 2 jaar)

In deze fase is het kapsel van het schoudergewricht verdikt en stijf geworden, maar na verloop van tijd wordt het geleidelijk losser. Het is belangrijk om het schouderkapsel op te rekken, zelfs als er enig ongemak is, om ervoor te zorgen dat de mobiliteit van het schoudergewricht blijft herstellen.

Het niet hebben van de extreme pijn die gepaard gaat met het bevriezen van het gewricht en het zien van geleidelijke toename in mobiliteit maken deze fase draaglijk, zij het frustrerend en lang.

Behandeling van Frozen Shoulder

Een Frozen Shoulder-behandeling kan bijna altijd het beste worden bereikt met fysiotherapie en het strekken van het gewricht. Ontstekingsremmende medicijnen, het aanbrengen van ijs en warmte en alternatieve therapieën kunnen allemaal helpen om het ongemak te beheersen.

Chirurgie kan een optie zijn voor de behandeling van een frozen shoulder, maar het is zelden nodig en alleen gebruikt bij langdurige inspanningen bij de therapie hebben geen verbetering van de symptomen mogelijk gemaakt. Een van de problemen met een operatie voor de behandeling van een frozen shoulder is dat een operatie een mogelijke oorzaak is van een frozen shoulder. Daarom is het mogelijk dat sommige patiënten erger worden na een operatie – dat is natuurlijk buitengewoon frustrerend.

Prognose

Zoals u kunt zien, kan de tijdlijn voor herstel van een bevroren schouder lang en frustrerend zijn. Het is belangrijk dat patiënten begrijpen dat de hersteltijd hoe dan ook wordt gemeten in maanden, zo niet jaren. Een snel herstel verwachten zorgt voor meer frustratie.

Dat gezegd hebbende, zijn er stappen die u kunt nemen om uw herstel te versnellen en het ongemak van een bevroren schouder te verminderen. Fysiotherapie kan nuttig zijn en uw zorgverlener kan behandelingen voorstellen om pijn te verlichten terwijl u herstelt.

Het goede nieuws is dat na verloop van tijd bijna alle patiënten volledige verlichting van de pijn en een normaal of bijna normaal bewegingsbereik van het schoudergewricht zullen ervaren.