Slaapapneu en reumatoïde artritis

Mensen met reumatoïde artritis (RA) hebben vooral kans op een slaapstoornis die obstructieve slaapapneu (OSA) wordt genoemd, waarbij de ademhaling wordt onderbroken door een intrusie in de achterkant van de keel die de luchtweg afsluit. Dit kan te wijten zijn aan verschillende factoren, waaronder gewrichtsafwijkingen en kenmerken van het immuunsysteem die verband houden met beide aandoeningen.

Vermoeidheid wordt erkend als een enorm probleem voor mensen met reumatoïde artritis. Het identificeren en behandelen van OSA (en andere slaapstoornissen) kan dat symptoom helpen verlichten en mensen met RA functioneler maken. Afgezien daarvan kan een goed diagnose- en behandelingsregime voor OSA u echter helpen gezonder te blijven en langer te leven.

Hoe ze aan elkaar zijn gekoppeld

Volgens onderzoeksresultaten gepubliceerd in BMJ Open, was er een verhoogd percentage OSA bij RA-patiënten in vergelijking met niet-RA-patiënten. Er zijn een aantal mogelijke redenen waarom.

Fysiologische afwijkingen

Bepaalde fysiologische verschillen die kunnen optreden als gevolg van RA lijken bij te dragen aan een hoger risico op OSA:

• Betrokkenheid van micrognathie en TMJ: bij micrognathie is de onderkaak abnormaal klein. Bij RA kan dit gedeeltelijk te wijten zijn aan de vernietiging van het temporomandibulair gewricht (TMJ). Het eindresultaat is intrusie van de bovenste luchtwegen, wat bijdraagt ​​aan slaapapneu.

• Cervicale wervelkolomproblemen: uw halswervels bevinden zich in uw nek. Bij RA kunnen een verkeerde uitlijning van de hogere halswervels en andere afwijkingen in het gebied de bovenste luchtwegen vernauwen, de hersenstam samendrukken en de ernst van OSA beïnvloeden.

• Betrokkenheid van het cricoarytenoïde gewricht: de cricoarytenoïde gewrichten zitten in de achterwand van uw strottenhoofd (stembox). Ze openen, sluiten en spannen uw stembanden wanneer u spreekt en ademt, en RA kan hun functie aantasten.

Het immuunsysteem

Verschillende bekende onregelmatigheden in het immuunsysteem zijn betrokken bij RA, en velen van hen zijn ook betrokken bij OSA, wat wijst op een mogelijk fysiologisch verband tussen de twee ziekten.

Zowel RA als OSA zijn gekoppeld aan verhoogde niveaus van talrijke stoffen in het immuunsysteem:BB

• Pro-inflammatoire cytokines
• Tumornecrosefactor (TNF)-alfa
• Interleukinen

Bij RA zijn deze gerelateerd aan disfunctie en ontsteking van het immuunsysteem. Bij OSA is gevonden dat sommige interleukinen en TNF-alfa betrokken zijn bij de niet-snelle oogbeweging (niet-REM) fasen van de slaap.

Bovendien suggereert onderzoek dat hogere niveaus van pro-inflammatoire cytokines en TNF-alfa geassocieerd zijn met ernstiger OSA.BDit kan verklaren waarom mensen met RA die worden behandeld met TNF-blokkers merken dat ze minder vermoeid zijn.

Onderzoek naar deze gebieden bevindt zich in een vroeg stadium, dus niemand kan met zekerheid zeggen wat de impact op dit moment is, maar deze bevindingen pleiten voor een gemeenschappelijke onderliggende fysiologie die de relatie tussen de twee ziekten zou kunnen helpen verklaren.

Impact van OSA op RA

Slaapapneu veroorzaakt een aantal symptomen, waaronder:

• Chronisch luid snurken
• Verstikking of happend naar lucht tijdens de slaap
• Frequent wakker worden (je wekt je op om je weer te laten ademen)
• Slapeloosheid
• Overmatige slaperigheid overdag
• Stemmingswisselingen, zoals depressie
• Prikkelbaarheid
• Hoofdpijn bij het ontwaken
• Problemen met concentratie

Het is dan ook gemakkelijk in te zien waarom mensen met OSA worstelen met vermoeidheid overdag. Maar vermoeidheid komt ook veel voor bij RA; de ziekte kan ertoe leiden dat u meer energie moet inspannen om uw dag door te komen vanwege fysieke beperkingen.

Het hebben van OSA samen met RA betekent dat dit symptoom – en de symptomen die ermee verband houden – alleen maar verergerd wordt in termen van ernst en impact op uw dagelijks leven.

complicaties

Reumatoïde artritis en slaapapneu kunnen aanzienlijk bijdragen aan verhoogde gezondheidsproblemen en overlijden bij mensen met beide aandoeningen.

Het BMJ Open-artikel suggereerde dat het bekende verband tussen hart- en vaatziekten en reumatoïde artritis gedeeltelijk te wijten kan zijn aan slaapapneu.BDit komt waarschijnlijk omdat OSA wordt geassocieerd met ontsteking, stolling (bloedstolling) en endotheeldisfunctie (een probleem met de binnenwand van de kleine slagaders dat kan leiden tot talloze problemen en onevenwichtigheden in bloed en weefsels).

Andere ernstige gezondheidsproblemen die het gevolg kunnen zijn van slaapapneu zijn:

• Hoge bloeddruk
• suikerziekte
• Hartinfarct
• Erectiestoornissen
• Plotselinge dood

Behandeling en beheer

Als u symptomen van OSA heeft, bespreek dit dan met uw zorgverlener en vraag of u doorverwezen kunt worden naar een slaapspecialist of slaaponderzoek (polysomnografie).

OSA wordt meestal beheerd met behulp van een continue positieve luchtwegdruk (CPAP) -machine. De machine is bevestigd aan een slang en een masker dat u over uw neus (en soms mond) draagt ​​terwijl u slaapt, en het zet uw luchtweg onder druk om het open te houden.

Andere manieren om OSA te beheren zijn:

• Lichaamshouding tijdens de slaap, zoals niet op je rug liggen
• Gewichtsverlies
• Apparaten die uw onderkaak naar voren duwen, zodat de luchtweg niet wordt verkleind

Als kaakvervorming van RA en TMJ geassocieerd zijn met slaapapneu, kan kaakchirurgie worden uitgevoerd als CPAP niet succesvol is. Als afwijkingen van de cervicale wervelkolom de luchtwegen samendrukken, helpt chirurgische fusie van nekwervels soms om de afwijking te corrigeren en OSA te verbeteren.

Als je RA hebt en je veel vermoeid voelt, doe het dan niet alleen af ​​als een symptoom van de ziekte. Naar schatting 22 miljoen Amerikanen hebben slaapapneu, maar veel ervan wordt niet gediagnosticeerd. Praat met uw zorgverlener, doorloop het diagnostische proces en geef de behandeling een kans als u OSA heeft. De risico’s van OSA zijn te ernstig om te negeren.