Onderzoek: medicijn kan symptomen van traag denken bij volwassenen met ADHD behandelen

In een nieuwe studie ontdekten onderzoekers dat een veelgebruikt hersenstimulerend medicijn al vroeg succes heeft gehad bij het verminderen van een belangrijke reeks symptomen van ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) bij volwassenen.

Het laatste onderzoek naar het hersenstimulerende medicijn genaamd lisdexamfetamine (LDX) – commercieel verkocht als Vyvanse – vindt dat het symptomen verminderde zoals traagheid van de hersenen, vermoeidheid en aanhoudend dagdromen, ook bekend als traag cognitief tempo (SCT).

Hoewel het debat tussen onderzoekers nog steeds open is over de vraag of traag cognitief tempo een andere aandachtstekortstoornis is dan ADHD in het geheel, of een resultaat en subset van de stoornis, kan het vinden van een medicijn dat symptomen als deze kan behandelen een positief langetermijneffect hebben voor patiënten ongeacht.

In feite leggen de wetenschappers achter deze lisdexamfetamine-tests uit dat dit de eerste keer is dat is aangetoond dat behandelingen zoals deze werken bij volwassenen en niet alleen bij kinderen. Dit zou de weg kunnen banen voor meer onderzoek naar de behandeling van volwassenen met ADHD met behulp van hersenstimulerende middelen.

Matthew Edelstein, PsyD, BCBA-D, een in Maryland gevestigde psycholoog betrokken bij het onderzoek, vertelt Verywell. “Maar uiteindelijk is het belang van de studie meer praktisch dan taxonomisch: het suggereert dat lisdexamfetamine een effectief farmacologisch hulpmiddel kan zijn om de functionele impact van ADHD te verbeteren.”

Deze studie van juni is gepubliceerd in The Journal of Clinical Psychiatry.

Het verschil tussen ADHD en een traag cognitief tempo

ADHD is een psychische stoornis die kan leiden tot hoge niveaus van hyperactief gedrag en lage aandacht. Dit kan leiden tot problemen met het vinden van focus, moeite met concentreren op een enkele taak of blijven zitten, moeite met het volgen van instructies of het luisteren naar gesprekken, en meer.

Hoewel het een aandoening is die gedurende het hele leven aanhoudt, is er minder bekend over ADHD bij volwassenen. Wetenschappers hebben opgeroepen tot meer onderzoek op dit gebied.

Er wordt gedacht dat SCT vergelijkbare symptomen heeft als ADHD. Het kan mogelijk een subset van symptomen van de laatste zijn. Volgens de onderzoeker Russell Barkley, PhD, die de Barkley SCT-schaal ontwikkelde, omvatten de symptomen van een traag cognitief tempo:

• Gevoelig zijn voor dagdromen
• Moeite hebben om alert te blijven
• Gemakkelijk in de war zijn
• Snel verveeld raken
• Ruimte voelen
• Vaak lusteloos voelen
• Minder energie hebben dan anderen
• Langzaam bewegend zijn
• Informatie niet snel en of nauwkeurig verwerken.

Mensen die worden getroffen door de trage cognitieve tempocluster van symptomen hebben de neiging om een ​​iets ander soort onoplettendheidsstoornis te vertonen: meer ruimtelijk en passief.

Volgens de denkrichting van Barkley kan een traag cognitief tempo aanwezig zijn in een grote subgroep van volwassenen met ADHD, maar het is niet nodig om ADHD te hebben om SCT te hebben.

De kern van het testen van lisdexamfetamine was willen begrijpen of beide tegelijkertijd kunnen worden behandeld, hoewel er meer onderzoek nodig is om te ontdekken of stimulerende medicijnen zoals deze SCT kunnen verbeteren bij patiënten zonder ADHD.

Een medicijn vinden dat zowel ADHD als SCT kan behandelen

In het onderzoek werd gekeken hoe 38 volwassen mannen en vrouwen met ADHD reageerden op een behandeling van vier weken met 30-70 milligram lisdexamfetamine per dag of met een placebo.

De psychiatrische gezondheid en hersenfuncties van de deelnemers werden vervolgens gevolgd met tests en enquêtes en de algehele functionele beperking van de deelnemers werd gemeten via twee verschillende professionele beoordelingsschalen om de impact van de behandeling te begrijpen.

Over het algemeen suggereren de resultaten van de studie dat lisdexamfetamine een effectief medicijn is voor de behandeling van een verscheidenheid aan symptomen die verband houden met ADHD. Onderzoekers vonden:

• Er was een verbetering van 30% in trage cognitieve temposymptomen (verveling, moeite om alert te blijven en tekenen van verwarring).
• Er was een verbetering van 40% in andere ADHD-symptomen, zoals minder uitstelgedrag en verbetering in focussen en prioriteiten stellen.

Hoewel de steekproefomvang van de studie relatief klein is, suggereerde de door de auteurs opgemerkte verbetering een matig effect van de medicatie, aldus Edelstein.

“Het effect dat in de studie wordt opgemerkt, suggereert dat de behandeling effectief is in het verminderen van de beoogde symptomen”, zegt Edelstein. Hoewel dit een goed begin is, is er meer onderzoek nodig om te begrijpen of het een effectieve behandeling is en wat de impact ervan is op functionele beperkingen in de echte wereld.

Hij stelt voor om rapporten van familieleden of vrienden te bekijken om te bepalen of de behandeling het leven van de deelnemers aanzienlijk heeft verbeterd.

Volgens Edelstein zijn deze conclusies consistent met andere onderzoeken op dit onderzoeksgebied, en toekomstig onderzoek moet voortbouwen op het werk van deze voorlopige studie door een grotere steekproef van volwassenen met verschillende achtergronden op te nemen om door te gaan met het creëren van solide onderzoek op dit gebied.

De onderzoekspaper wijst ook op enkele bijwerkingen van LDX-behandeling, zoals verminderde eetlust, hoofdpijn, slaapproblemen en angst, dus verder onderzoek zou deze bijwerkingen ook beter kunnen definiëren. Wetenschappers kunnen ook nader bekijken hoe dit soort medicatie kan worden gecombineerd met therapie om de behandeling te versterken.

“Hoewel medicijnen vaak een belangrijk onderdeel zijn van de behandeling van ADHD, zijn er in het algemeen grenzen aan hun effectiviteit”, voegt Edelstein toe. “Medicatie leert geen vaardigheden; met andere woorden, gedragstherapie in combinatie met medicatie wordt vaak genoemd als beste praktijk om ervoor te zorgen dat personen met ADHD effectieve strategieën ontwikkelen om gebieden met relatieve zwakte te ondersteunen.”