Hoe uw gehoor werkt

Het ontstaan ​​en reizen van geluid is het uitgangspunt voor het mechanisme van horen. Geluid reist naar het oor en vervolgens naar de hersenstam en de hersenschors (in de hersenen) om geluid te interpreteren.

Voordat we iets kunnen horen, moet er een geluid worden gegenereerd. Of het geluid nu iemands stem, een sirene of donderslag is, er worden trillingen gecreëerd. Deze trillingen kunnen door lucht, metaal, water, hout, enz. reizen. Dit concept werkt op dezelfde manier als menselijke stembanden trillen om de geluiden te creëren die we gebruiken om spraak te genereren. De trillingen bestaan ​​in een golfvorm die uiteindelijk onze oren bereikt. De golf die wordt gecreëerd, is belangrijk voor hoe we het geluid zullen waarnemen.

Externe en middenoorfunctie

Het uitwendige oor fungeert als een trechter voor geluiden. Geluid reist in het oor naar het trommelvlies (trommelvlies). De geluidsgolven die in contact komen met het trommelvlies, worden omgezet in trillingen die worden waargenomen door een groep kleine botten, de gehoorbeentjes van het middenoor. Ze bestaan ​​uit de malleus (hamer), incus (aambeeld) en stapes (stijgbeugel). De hamer is de eerste die de trilling geleidt, die vervolgens door het aambeeld gaat en eindigt bij de stijgbeugel, die in contact staat met het ovale (vestibulaire) venster, dat het middenoor van het binnenoor scheidt.

Binnenoorfunctie

De functie van het binnenoor begint wanneer de geleiding van de geluidsgolf het ovale venster bereikt. De geluidsgolf reist dan door het slakkenhuis, dat eruitziet als een slakkenhuis. Het slakkenhuis is verdeeld in drie met vloeistof gevulde kamers. Verschillende gebieden langs de lengte van het slakkenhuis zijn ontvankelijk voor verschillende frequenties. Het signaal gaat dan in het cochleaire kanaal en veroorzaakt trillingen van endolymfe (een gespecialiseerde vloeistof), waar het signaal wordt omgezet in een elektrische impuls die wordt overgedragen naar de cochleaire en vestibulaire zenuwen.

Het slakkenhuis eindigt bij het ronde venster, waar de geluidsgolf uiteindelijk wordt verspreid als hydraulische druk.

De hersenen

Het hoormechanisme bestaat eigenlijk uit twee functionele eenheden: het rechteroor en het linkeroor. De units zijn identiek; ze hebben echter elk een belangrijke rol bij het bepalen van geluid. De medulla oblongata (onderste deel van de hersenstam) ontvangt signalen van de vestibulocochleaire zenuw met verschillende timing- en sterkte-intervallen, afhankelijk van waar het geluid vandaan komt, de manier waarop het hoofd wordt gedraaid en de afstand van het geluid. Het verschil in timing en intensiteit is belangrijk om geluid een driedimensionaal aspect te geven.

De hersenstam stuurt het signaal naar de middenhersenen en vervolgens naar de auditieve cortex van de temporale kwabben van de hersenen waar de elektrische impulsen worden geïnterpreteerd als de geluiden die we ervaren.