HIV en orale harige leukoplakie

Harige leukoplakie (ook bekend als orale harige leukoplakie of OHL) is een veel voorkomende orale laesie bij mensen met een verzwakt immuunsysteem, die zich manifesteert met witte vlekken op de zijkant van de tong en een karakteristiek “harig” uiterlijk. Het is een van de vele mondaandoeningen die mensen met hiv regelmatig kunnen treffen, meestal wanneer het CD4-aantal van een persoon onder de 200 daalt.

Oorzaken en symptomen

OHL wordt veroorzaakt door het Epstein Barr-virus (EBV), een virus van de herpesfamilie dat bijna 95 procent van de bevolking treft. Hoewel de meeste mensen een immuunsysteem hebben dat het virus onder controle kan houden, biedt de verminderde immuunfunctie bij mensen met hiv OHL de kans om te gedijen. Als zodanig wordt het beschouwd als een met HIV geassocieerde opportunistische infectie.

OHL-laesies zijn goedaardig en veroorzaken geen andere symptomen. De aandoening is eerder indicatief voor zowel de verminderde immuunafweer van een persoon als de verhoogde gevoeligheid voor andere, meer ernstige opportunistische infecties. Over het algemeen komt OHL vaker voor bij mannen dan bij vrouwen en wordt het zelden gezien bij kinderen.

Voorafgaand aan de komst van antiretrovirale therapie (ART), was OHL een sterke voorspeller van progressie naar een ziekte in een laat stadium, waarbij maar liefst 47 procent binnen de twee jaar van hiv naar aids ging. Vandaag, met de eerdere behandeling, is de incidentie van OHL aanzienlijk gedaald.

In termen van risicofactoren vertaalt roken in combinatie met een laag CD4-getal zich in een bijna tweevoudige toename van het risico op OHL.

Diagnose

OHL-laesies variëren in grootte. Ze kunnen aan één of beide zijden van de tong of aan de binnenkant van de wang aanwezig zijn. Ze zijn meestal niet pijnlijk, tenzij er een secundaire, onderliggende infectie is.

Soms kunnen de laesies vlak lijken, waardoor het moeilijker is om te onderscheiden van andere, vergelijkbare infecties. In tegenstelling tot orale candidiasis (spruw), kan OHL echter niet gemakkelijk van de tong worden geschraapt. Dit, samen met het gelijknamige uiterlijk van de laesie, zijn de kenmerken die het meest wijzen op OHL bij mensen met hiv.

Hoewel klinische inspectie vaak voldoende is om een ​​positieve diagnose te stellen, suggereren sommige onderzoeken dat tot 17 procent van de visuele onderzoeken onjuist is. Indien nodig kan een definitieve diagnose worden gesteld met microscopisch onderzoek van een biopsie en andere diagnostische technieken om EBV-infectie te bevestigen.

Behandeling en preventie

Omdat de OHL-laesie goedaardig is, is over het algemeen geen behandeling vereist. Bij sommigen, met name die met verslechterende CD4-tellingen, kan een hoge dosis Zovirax (aciclovir) de infectie echter helpen oplossen. Toch is OHL-recidief hoog als de aciclovir-therapie wordt gestopt voordat de immuunfunctie aanzienlijk is hersteld.

Preventie van OHL is sterk afhankelijk van de vroege diagnose en behandeling van HIV, waarbij de huidige Amerikaanse richtlijnen behandeling aanbevelen na diagnose.

Stoppen met roken wordt ook aanbevolen om de ontwikkeling van OHL en tal van andere hiv- en niet-hiv-gerelateerde ziekten te voorkomen.