HIV en Mycobacterium Avium Complex (MAC)

Mycobacterium avium-complex, ook bekend als MAC, is een ernstige bacteriële infectie die vaak wordt gezien bij mensen met gevorderde hiv-ziekte. Hoewel iedereen met MAC kan worden geïnfecteerd, komt ziekte meestal alleen voor bij mensen met een ernstig gecompromitteerd immuunsysteem.

Als zodanig is MAC geclassificeerd als een AIDS-definiërende ziekte, die 20 tot 40 procent van de personen treft met AIDS-geassocieerde immuunsuppressie die geen hiv-therapie ondergaan of preventieve profylactische medicijnen gebruiken. MAC treft meestal de longen, hoewel veel van deze infecties niet als levensbedreigend worden beschouwd.

Wanneer het CD4-aantal van een persoon echter onder de 50 cellen/ml daalt, kan MAC buiten de longen komen en andere belangrijke orgaansystemen omvatten, waaronder de lever, milt en beenmerg. Op dat moment kan een MAC-infectie ernstig tot levensbedreigend worden.

Oorzaken

MAC-organismen leven overal om ons heen, inclusief de bodem, in voedsel en in het dagelijkse vee. MAC-bacteriën zijn ook te vinden in veel bronnen van drinkwater, inclusief behandelde watersystemen, en zelfs in huishoudstof. Het is daarom erg moeilijk te vermijden. Aan de andere kant lijkt MAC niet van persoon op persoon te worden doorgegeven.

Symptomen

MAC-infectie komt vaak voor in de longen of darmen en kan vaak met weinig of geen symptomen optreden. Wanneer het zich echter buiten de longen en in de bloedbaan verspreidt (verspreidt), kan het een wijdverbreide infectie veroorzaken. Vroege tekenen van verspreide MAC zijn onder meer:

• Koorts
• Nacht zweet
• Rillingen
• Vermoeidheid (vaak als gevolg van bloedarmoede)
• Diarree
• Gewichtsverlies (cachexie)
• Buikpijn

Diagnose

MAC-ziekte wordt gediagnosticeerd door laboratoriumtests die de MAC-bacteriën kunnen identificeren in bloed- of beenmergmonsters. Beenmergmonsters worden meestal met een naald uit het heupbot gehaald, terwijl bloedmonsters worden verzameld via een standaard bloedafname. De monsters worden vervolgens in reageerbuizen gekweekt om te bepalen of de MAC-bacterie aanwezig is of niet. Dit duurt ongeveer zeven dagen.

Een computertomografie (CT)-scan, die röntgenstraling gebruikt om driedimensionale “plakjes” van uw lichaam te maken, kan worden gebruikt om te controleren op problemen met uw lymfeklieren, lever of milt.

Behandeling

MAC-ziekte wordt meestal behandeld met een combinatie van claritromycine en ethambutol, met of zonder rifabutine. ART zou ook worden gestart voor degenen die nog niet in therapie zijn.

Bij personen met zeer lage CD4-tellingen is er echter een kans dat MAC-symptomen kunnen oplaaien zodra ART is gestart. Dit is een fenomeen dat bekend staat als het immuunreconstitutie-inflammatoir syndroom (IRIS), waarbij het aangetaste immuunsysteem plotseling overactief wordt, waardoor een ontstekingsreactie van het hele lichaam ontstaat. Als dit gebeurt, kunnen corticosteroïden worden voorgeschreven om de IRIS-gerelateerde symptomen te behandelen totdat de immuunrespons normaliseert.

Zodra het CD4-getal van de persoon meer dan 100 cellen/ml is en gedurende zes maanden boven dit niveau stabiliseert, kan de profylactische behandeling worden stopgezet.

preventie

Aangezien het vermijden van MAC moeilijk tot onwaarschijnlijk is, is de beste manier om ziekte te voorkomen, ervoor te zorgen dat uw immuunsysteem intact blijft. Dit wordt het best bereikt door HIV-infectie te behandelen met antiretrovirale therapie (ART). Het gebruik van ART kan er niet alleen voor zorgen dat uw immuunsysteem sterk blijft en hogere CD4-tellingen handhaaft, maar het kan ook de immuunfunctie herstellen, zelfs bij personen met matige tot ernstige immuunsuppressie.

Momenteel wordt ART aanbevolen voor alle personen met hiv op het moment van diagnose. Vroege diagnose en behandeling zullen niet alleen MAC en andere opportunistische infecties aanzienlijk voorkomen, maar het wordt ook geassocieerd met een langer leven en minder hiv- en niet-hiv-gerelateerde ziekten.