Een overzicht van neonatale hypoglykemie

Neonatale hypoglykemie, of een lage bloedsuikerspiegel bij een pasgeborene, treedt op wanneer de bloedglucosespiegels van een pasgeborene lager zijn dan het lichaam van de baby nodig heeft. Glucose is de belangrijkste brandstofbron voor het lichaam en de hersenen. Bij een pasgeborene heeft een lage bloedsuikerspiegel vele oorzaken.

Het kan ook problemen veroorzaken, waaronder ademhalings- en voedingsproblemen. De aandoening is behandelbaar, maar als deze niet wordt ontdekt, kan deze fataal zijn, vooral als een onderliggende aandoening de schuld is.

prevalentie

Neonatale hypoglykemie treft volgens sommige onderzoeken tot ongeveer 4 per 1.000 voldragen geboorten. Het wordt meestal geassocieerd met risicofactoren, waaronder de leeftijd van de moeder op het moment van geboorte, als de moeder diabetes heeft of als de baby te klein of te groot is. In feite kan de incidentie bij pasgeborenen met een hoog risico oplopen tot 30 procent.

Uit onderzoek gerapporteerd in The Journal of Pediatrics blijkt dat meer dan de helft van de pasgeborenen met risicofactoren hypoglycemisch kan worden. Risicofactoren zijn volgens de studie van 2012 onder meer te klein of te groot geboren worden, een diabetische moeder hebben of te laat geboren worden (geboorte bij 34 tot 36 weken zwangerschap). Onderzoekers in deze studie keken naar 514 baby’s die na 35 weken of later werden geboren en waarvan werd vastgesteld dat ze risico liepen op hypoglykemie. Bloedglucosemetingen werden gedaan binnen de eerste 48 uur na de geboorte.

Iets meer dan de helft van de pasgeborenen had hypoglykemie, 19 procent had ernstige hypoglykemie en nog eens 19 procent had meer dan één episode van hypoglykemie.

De onderzoekers concludeerden dat neonatale hypoglykemie vaak voorkomt bij pasgeborenen met specifieke risicofactoren en dat meerdere risicofactoren de pasgeborenen een hoger risico geven.De onderzoekers hebben geen conclusies getrokken over de langetermijnresultaten.

Oorzaken en risicofactoren

Baby’s krijgen glucose van hun moeder via de placenta voordat ze worden geboren. Na de geboorte zijn hun bronnen van glucose moedermelk en flesvoeding. Glucose wordt ook geproduceerd in de lever. De bloedsuikerspiegel kan dalen als er te veel insuline is (een hormoon dat glucose uit het bloed haalt), als de baby niet genoeg produceert of te veel gebruikt of als de baby niet kan eten.

Sommige pasgeborenen hebben bepaalde risicofactoren die het voor hen gemakkelijker maken om neonatale hypoglykemie te ontwikkelen. Deze kunnen zijn:

• Te vroeg geboren worden
• Infectie
• Behoefte aan zuurstof na bevalling
• Moeder met diabetes
• Een langzame groei in de baarmoeder
• Kleiner of groter zijn dan normaal

Symptomen

Bij pasgeborenen vormt een bloedglucosespiegel van 30 mg/dL (milligram per deciliter) in de eerste 24 uur van het leven en minder dan 45 mg/dL neonatale hypoglykemie. Symptomen van neonatale hypoglykemie zijn niet altijd duidelijk bij een pasgeborene. Bovendien kan elke pasgeborene de symptomen anders ervaren.

Symptomen kunnen zijn:

• Blauwachtige of bleke huidskleur
• Apneu (ademhalingspauzes) of snelle ademhaling
• Onderkoeling (lage lichaamstemperatuur)
• Jitteriness, grommen en/of prikkelbaarheid
• Slecht eten of braken

• Lethargie (algemeen gevoel van onwelzijn)

• Tremoren of toevallen

Als uw pasgeborene een van deze symptomen ervaart, overleg dan met de verpleegkundigen en zorgverleners over bloedonderzoek. Zelfs als de pasgeborene geen symptomen heeft en u weet dat er risicofactoren zijn, is het toch het beste om deze met uw zorgverlener te bespreken.

Diagnose

Diagnose van neonatale hypoglykemie wordt gedaan met een serumglucosetest. Het is een bloedtest die de bloedsuikerspiegel bij een pasgeborene meet met behulp van een hielprik, een gemakkelijke en minimaal invasieve manier om bloed te laten werken bij pasgeborenen waarbij bloed wordt afgenomen uit de hiel van de voet.

Als de bloedsuikerspiegel laag is, zal de zorgverlener blijven controleren totdat deze 12 tot 24 uur op een normaal niveau is. Soms worden aanvullende tests voor pasgeborenen gedaan om te zoeken naar stofwisselingsstoornissen, aandoeningen die het normale metabolische proces beïnvloeden en een lage bloedsuikerspiegel kunnen veroorzaken.

Behandeling

Behandeling van neonatale hypoglykemie hangt af van de aanwezigheid van symptomen van hypoglykemie, de toevoer van moedermelk en het vermogen om te voeden of te voeden met een fles en flesvoeding. Pasgeborenen met een lage bloedsuikerspiegel hebben extra moedermelk of flesvoeding nodig. Sommige pasgeborenen hebben mogelijk intraveneus of via een ader een suikeroplossing (glucose) nodig, vooral als de baby niet via de mond kan eten of als de bloedglucose erg laag is.

De behandeling duurt enkele uren of dagen, of totdat de pasgeborene een normale bloedsuikerspiegel kan behouden. Premature baby’s, baby’s met infecties of baby’s met een laag geboortegewicht moeten mogelijk voor langere tijd worden behandeld. Als de bloedsuikerspiegel laag blijft, krijgt de pasgeborene medicatie om de bloedsuikerspiegel te verhogen. In zeer zeldzame gevallen kan het nodig zijn dat bij pasgeborenen met een zeer lage bloedsuikerspiegel die niet verbetert, een deel van de alvleesklier wordt verwijderd om de insulineproductie te verminderen.

De vooruitzichten zijn goed voor baby’s geboren met een lage bloedsuikerspiegel die geen symptomen hebben en zelfs met symptomen als ze goed reageren op de behandeling. Het is onwaarschijnlijk dat hypoglykemie invloed zal hebben op baby’s als ze groeien, zolang ze maar snel worden behandeld.

Zeer lage bloedsuikerspiegels die persistent blijven, kunnen de mentale functie van een pasgeborene beïnvloeden. Ze kunnen ook het hart aantasten en epileptische aanvallen veroorzaken. Dit komt echter zelden voor en pasgeborenen die langdurig last hebben van een lage bloedsuikerspiegel hebben meestal een onderliggende medische aandoening waarvoor ze verdere behandeling nodig hebben. Als u denkt dat uw pasgeborene mogelijk een andere gezondheidstoestand heeft die bijdraagt ​​aan een lage bloedsuikerspiegel, neem dan zo snel mogelijk contact op met een kinderarts of uw zorgverlener.