Een overzicht van gedilateerde cardiomyopathie hartfalen

Gedilateerde cardiomyopathie is de meest voorkomende van de drie soorten cardiomyopathie (hartspierziekte), de andere twee zijn hypertrofische cardiomyopathie en restrictieve cardiomyopathie.

Bij gedilateerde cardiomyopathie wordt de hartspier verzwakt en kan deze niet normaal samentrekken. Om deze verzwakking te compenseren, “rekt” de hartspier uit, waardoor het hart (vooral de linker hartkamer) verwijdt. Het kenmerk van gedilateerde cardiomyopathie is dus een verzwakt, vergroot hart.

Symptomen

Gedilateerde cardiomyopathie is de meest voorkomende oorzaak van hartfalen. In feite gebruiken de meeste mensen – waaronder veel zorgverleners – de term ‘hartfalen’ als een virtueel synoniem voor gedilateerde cardiomyopathie. Het mag dan ook geen verrassing zijn dat de symptomen van gedilateerde cardiomyopathie de klassieke symptomen van hartfalen zijn. Deze omvatten dyspneu (kortademigheid), zwelling in de voeten en enkels, zwakte, slechte inspanningstolerantie, hartkloppingen en duizeligheid.

Oorzaken

Alles dat de hartspier kan verzwakken – waaronder een verrassend aantal medische aandoeningen – kan leiden tot gedilateerde cardiomyopathie. De meer algemene aandoeningen die gedilateerde cardiomyopathie kunnen veroorzaken, zijn onder meer coronaire hartziekte (CAD), verschillende infecties, hypertensie en hartklepaandoeningen. Voedingstekorten, alcohol- of cocaïnemisbruik, zwangerschap, hartritmestoornissen, plotselinge emotionele shock, genetische afwijkingen, schildklieraandoeningen en auto-immuunziekten behoren tot de andere mogelijke oorzaken.

Diagnose

De diagnose van gedilateerde cardiomyopathie hangt af van het detecteren van de vergroting van de hartkamers, met name de linker hartkamer. Het detecteren van linkerventrikeldilatatie kan het eenvoudigst worden bereikt met een echocardiogram of een MUGA-scan.

Een belangrijk stuk informatie dat wordt verkregen uit het echocardiogram of de MUGA-scan is de linkerventrikelejectiefractie (LVEF), het deel van het bloedvolume dat het linkerventrikel bij elke hartslag uitwerpt. Een normale LVEF is 50 procent of hoger (wat betekent dat normaal gesproken het linkerventrikel ten minste de helft van zijn bloedvolume uitstoot). Bij gedilateerde cardiomyopathie wordt de LVEF altijd onder de 50 procent verlaagd.

De mate van vermindering van LVEF is over het algemeen een nauwkeurige weerspiegeling van de hoeveelheid schade die het linkerventrikel heeft opgelopen. Door de LVEF-meting periodiek te herhalen, kan worden vastgesteld of de cardiomyopathie van een persoon in de loop van de tijd verslechtert of verbetert.

Behandeling

Zodra gedilateerde cardiomyopathie is gevonden, moet de eerste taak zijn om een ​​grondige evaluatie uit te voeren om te proberen een mogelijk omkeerbare oorzaak te identificeren. Bij deze inspanning mag geen middel onbeproefd blijven, omdat het wegwerken van de onderliggende oorzaak vaak de beste manier is om hartverslechtering te stoppen en in sommige gevallen om te keren. In dit opzicht is het vooral belangrijk om te zoeken naar CAD, hartklepaandoeningen, voedingstekorten, verborgen alcohol- of cocaïnegebruik en schildklieraandoeningen.

Bij het zoeken naar een mogelijke onderliggende oorzaak, moet een agressieve behandeling worden ingesteld om de symptomen te verminderen en ook om de achteruitgang van het hart te stoppen. Van verschillende therapielijnen is nu aangetoond dat ze de overleving verlengen en de symptomen minimaliseren bij mensen met gedilateerde cardiomyopathie, en de therapie van deze aandoening maakt snel vorderingen.

Helaas tonen onderzoeken nog steeds aan dat een groot deel van de mensen met gedilateerde cardiomyopathie geen optimale zorg krijgt. Als u of een dierbare gedilateerde cardiomyopathie heeft, moet u zich vertrouwd maken met de therapie die u zou moeten krijgen – en ervoor zorgen dat u dit met uw zorgverlener bespreekt. Het is over het algemeen een goed idee om toezicht te houden op uw zorg door een cardioloog, zowel om er zeker van te zijn dat uw behandeling aan de normen voldoet, als om u op de hoogte te houden van mogelijke doorbraken bij de behandeling van deze zeer ernstige aandoening.