De functie ervan begrijpen, van opwinding tot kindertijd
De vagina is de gespierde buis die de doorgang biedt van de buitenkant van het lichaam naar de baarmoeder (baarmoeder). De vagina kan in grootte veranderen om geslachtsgemeenschap mogelijk te maken en het “geboortekanaal” te vormen waardoor een baby kan worden geboren.
:max_bytes(150000):strip_icc()/woman-consults-with-her-gynecologist-in-the-gynecologist-s-office-1137054499-4ab8a17dd58d49568a9e0cce90f2dbca.jpg)
Structuur van de vagina
De vagina is samengesteld uit weefsels, vezels, spieren en zenuwen. Het buitenste slijmvliesweefsel wordt ondersteund door een laag bindweefsel die samenwerken om slijm te produceren voor vaginale smering. Daaronder bevindt zich een laag gladde spieren, die kan samentrekken en uitzetten,gevolgd door een andere laag bindweefsel, de adventitia.
De vagina bevindt zich tussen de vulva (de uitwendige genitaliën) en de baarmoederhals (de smalle, nekachtige doorgang die de vagina van de baarmoeder scheidt).
De algemene structuur van de vagina is als volgt:
- De opening van de vagina ligt tussen de anus en de opening van de urethra (waardoor urine het lichaam verlaat). De vaginale en urethrale openingen worden beschermd door de schaamlippen.
- Direct onder de urethra ligt de introïtus, ook wel de vestibule of de opening naar de vagina genoemd.
- Het vaginale kanaal gaat dan naar boven en naar achteren, tussen de urethra aan de voorkant en het rectum aan de achterkant.
- Als het uiteinde van de vaginale doorgang puilt de ectocervix (het uitwendige deel van de baarmoederhals) prominent uit in het vaginale kanaal.
De lengte van de vagina kan bij vrouwen in de vruchtbare leeftijd variëren van gemiddeld 2,5 inch tot 3,5 inch.
In termen van smering kan vaginale afscheiding toenemen tijdens seksuele opwinding, zwangerschap en verschillende stadia van de menstruatie. Tijdens de menstruatiecyclus zal het slijmvlies dikker worden en zal de samenstelling van het slijm veranderen om de bevruchting beter te vergemakkelijken.
De vagina en geslachtsgemeenschap
Tijdens seksuele opwinding zullen de slijmvliezen van de vagina meer smering gaan produceren naarmate de vagina zowel in de lengte als in de breedte uitzet.Dit vermindert de wrijving en het risico op letsel tijdens vaginale penetratie.
De vagina kan langer worden als een vrouw volledig opgewonden raakt, terwijl de baarmoederhals de tegenovergestelde richting inslaat en zich begint terug te trekken. Dit kan ertoe leiden dat de baarmoeder in het bekken stijgt en het zogenaamde “balloneffect” creëert, waarbij de vaginale wanden zich uitrekken en samentrekken rond de penis om stimulatie te bieden en de ejaculatie aan te moedigen.
De vagina zelf heeft niet veel zenuwuiteinden en daarom zijn veel vrouwen niet in staat seksuele stimulatie te bereiken door vaginale penetratie alleen. Aan de andere kant is de clitoris rijk aan zenuwen en kan hij samen met de vagina werken om een orgasme te bereiken tijdens geslachtsgemeenschap.
De vagina tijdens de bevalling
Tijdens de bevalling vormt de vagina de doorgang waardoor de baby wordt geboren. Wanneer de bevalling begint, zal een vrouw typisch vaginale afscheiding, weeën, het scheuren van de vliezen en ofwel het gutsen of de stroom van vruchtwater uit de vagina ervaren.
Naarmate de bevalling nadert, begint de baarmoederhals dunner en zachter te worden, waardoor de baby in het bekken kan vallen.De baby zal dan de steun van de baarmoederhals beginnen te verliezen als de weeën beginnen en de cervicale os (opening) begint te verwijden.
Wanneer de cervicale verwijding groter is dan 10 centimeter, gaat de baby van de baarmoeder naar de vagina. De structuur van de vagina is zodanig dat deze tot vele malen zijn normale diameter kan worden uitgerekt om de bevalling te accommoderen.
Na de zwangerschap en de terugkeer van de normale oestrogeenstroom, keert de vagina ongeveer zes tot acht weken terug naar de toestand van voor de zwangerschap.
Discussion about this post