De percentages van IVF-succes zijn de afgelopen 10 jaar verbeterd, blijkt uit nieuw rapport

Uit nieuw onderzoek uit Australië en Nieuw-Zeeland blijkt dat het aantal levendgeborenen voor IVF-cycli de afgelopen 10 jaar is gestegen voor zowel jongere als oudere vrouwen. In 2019, het meest recente jaar waarvoor gegevens beschikbaar zijn, werden in Australië en Nieuw-Zeeland 16.310 baby’s geboren via een IVF-behandeling.

De gegevens zijn afkomstig uit het rapport van de Australia and New Zealand Assisted Reproduction Database (ANZARD), dat wordt gefinancierd door de Fertility Society of Australia and New Zealand (FSANZ) en gegevens bevat van de 95 IVF-klinieken die in de twee landen actief zijn.

Voorlopige gegevens van de CDC suggereren dat er in 2019 330.773 ART-cycli waren, wat resulteerde in bijna 78.000 levendgeborenen.

Een nadere blik op de bevindingen

De medische onderzoekers van de University of New South Wales (UNSW) ontdekten dat het aantal levendgeborenen per geïnitieerde IVF-cyclus bij vrouwen die hun eigen eicellen gebruiken, in totaal met 18% is gestegen, waarbij de grootste verbeteringen werden waargenomen bij oudere leeftijdsgroepen.

Bij vrouwen in de leeftijd van 35 tot 39 jaar steeg het aantal levendgeborenen per cyclus bijvoorbeeld van 19% naar 23%. In de leeftijdsgroepen van 40 tot 44 jaar was het levendgeborenencijfer 10%, wat neerkomt op een stijging van 27% in de afgelopen 10 jaar.

Hoewel niet alle IVF-cycli het stadium van embryotransfer bereiken, laten degenen die dat wel doen ook een significante verbetering zien in vergelijking met voorgaande jaren. In 2010 was het totale geboortecijfer per embryotransfer 22%. In 2019 was dat 28%.

De onderzoekers zeggen dat de verbeterde slagingspercentages te wijten zijn aan vele factoren, waaronder verbeteringen in laboratoriumtechnieken. Verbeteringen in het algehele beheer van paren die onvruchtbaarheid ervaren, zoals leefstijlinterventies, verbeterde diagnostische mogelijkheden en in sommige gevallen een operatie voorafgaand aan IVF, hebben ook een rol gespeeld.

Wat is IVF?

Tijdens in-vitrofertilisatie (IVF) wordt een eicel gecombineerd met sperma buiten het lichaam. IVF is een type geassisteerde voortplantingstechnologie (ART), een verzamelnaam voor behandelingen die het sperma of het ei manipuleren om zwangerschap waarschijnlijker te maken.

“IVF is een eerstelijnsbehandeling voor vrouwen met geblokkeerde eileiders en voor stellen waarbij de man een matig tot ernstig laag aantal zaadcellen heeft”, zegt Meaghan Bowling, MD, FACOG, IVF-directeur en directeur van reproductie door derden bij Carolina Conceptions in Raleigh, NC.

Bovendien wordt IVF vaak gebruikt bij mensen met onverklaarbare onvruchtbaarheid, ernstig polycysteus ovariumsyndroom (PCOS) dat resistent is tegen medicijnen zoals clomifeencitraat of letrozol, en endometriose. “Vrouwen van hogere leeftijd en vrouwen met een laag aantal eicellen kunnen baat hebben bij direct naar IVF gaan en minder succesvolle opties zoals IUI overslaan”, voegt Dr. Bowling eraan toe.

De emotionele impact van IVF

De nieuwe gegevens uit Australië en Nieuw-Zeeland zullen worden verwelkomd door mensen die IVF ondergaan, wat een lange, emotionele reis kan zijn.

“Tussen het doorbrengen van talloze uren in de vruchtbaarheidskliniek, echo’s, bloedonderzoek en verschillende invasieve procedures, kan het voelen alsof proberen zwanger te worden je hele leven wordt”, zegt vruchtbaarheidstherapeut Ariel Taylor, BSW, RSW.

Taylor legt uit dat vruchtbaarheidsbehandelingen nog steeds niet volledig worden begrepen en vaak worden gestigmatiseerd. “Als iemand reproductie door derden nodig had, zoals sperma- of eiceldonatie of een surrogaat, is er nog meer stigma”, zegt ze. “Dit kan allemaal uitdagingen veroorzaken bij het omgaan met de emotionele vermoeidheid die hand in hand gaat met IVF.”

Veel van Taylor’s klanten die IVF ondergaan, melden zich angstig, depressief, bezorgd of bang te voelen. “Ze kunnen het gevoel hebben dat ze bijna geen tijd meer hebben, alsof het niet de bedoeling is dat ze een baby krijgen, of dat het nooit voor hen zal gebeuren”, zegt ze.

En de zorgen kunnen veelvoudig zijn: de hoge kosten van IVF-behandelingen die niet door de verzekering worden gedekt, de reacties van vrienden en familie en de strijd om door te gaan na herhaaldelijke verliezen. Dan zijn er de ups en downs van hormonen, injecties en behandelingen.

“Als je een wereldwijde pandemie toevoegt die klinieken sloot, behandelingen uitstelde en partners weigerde toe te laten tot embryotransfers en echo’s, heeft IVF het potentieel om een ​​perfecte storm van geestelijke gezondheidsproblemen te creëren met zeer weinig gespecialiseerde ondersteuning om te helpen”, zegt Taylor. .

Het komt erop neer dat IVF moeilijk is – veel moeilijker dan de meeste mensen zich realiseren, en je kunt het niet echt begrijpen tenzij je het hebt meegemaakt. Zoals Taylor zegt, is het nooit een schande om om hulp te vragen en de steun te krijgen die je verdient – je hoeft het niet alleen te doen. Een ondersteuningssysteem van familie, goede vrienden en collega’s kan u helpen op de slechte dagen overeind te blijven en met u te vieren op de goede dagen.