Achalasie is een beweeglijkheidsstoornis van de slokdarm

Achalasie is een motiliteitsstoornis van de slokdarm die slikproblemen en andere problemen veroorzaakt. Achalasie is een zeldzame aandoening die optreedt wanneer de zenuwcellen in de slokdarm verslechteren.

Het is niet bekend waarom de zenuwcellen beginnen te degenereren, maar het verlies van deze cellen leidt tot disfunctie van de spieren in de slokdarm en het onvermogen van de onderste slokdarmsfincter (LES) om goed te sluiten. De LES trekt normaal samen om te openen, waardoor voedsel vanuit de slokdarm in de maag kan komen en ontspant vervolgens gesloten om te voorkomen dat de voedselinhoud terug in de slokdarm komt.

Toen artsen in 1929 ontdekten dat de oorzaak van achalasie een onvermogen van de LES was om goed te sluiten, noemden ze de aandoening achalasie, wat betekent dat je niet kunt ontspannen.

Achalasie kan bij sommige mensen worden geërfd, maar komt meestal voor bij zowel volwassen mannen als vrouwen van middelbare leeftijd. De incidentie wordt geschat op ongeveer 1 op 100.000 personen per jaar. Een infectie genaamd Chagas (veroorzaakt door Trypanosoma cruzi) kan ook achalasie veroorzaken.

Het is ook belangrijk om te weten dat achalasie soms verkeerd wordt gediagnosticeerd als gastro-oesofageale refluxstoornis (GERD). Een vroege diagnose van achalasie is erg belangrijk, omdat achalasie het risico op het ontwikkelen van slokdarmkanker kan verhogen.

Symptomen

Als u aan achalasie lijdt, kunt u een of meer van de volgende symptomen ervaren:

• Zure reflux of brandend maagzuur
• Oprispingen van maaginhoud
• Frequent hoesten
• Moeite met slikken
• verstikking
• Het gevoel hebben dat er voedsel in de borst zit
• Het gevoel alsof er altijd een brok in je keel zit
• Onbedoeld gewichtsverlies en/of ondervoeding

Diagnose

Uw arts kan achalasie vermoeden op basis van uw symptomen en lichamelijk onderzoek. Achalasie moet worden vermoed als u moeite heeft met het slikken van zowel vaste stoffen als vloeistoffen en u regurgitatie heeft die niet is verdwenen ondanks behandeling met protonpompremmers. Protonpompremmers zijn een klasse medicijnen die vaak worden gebruikt om zure reflux te behandelen en omvatten Prilosec, Nexium en Dexilant.

De volgende tests helpen ook om deze aandoening te diagnosticeren:

• Endoscopie (EGD)
• Slokdarmmotiliteitstesten
• Barium-slokdarm

Behandeling

Huidige aanbevelingen voor de behandeling van achalasie omvatten graduele pneumatische dilatatie of chirurgische myotomie met een gedeeltelijke fundoplicatie. Het is aangetoond dat deze slokdarmprocedures de meest effectieve behandelingen zijn (meer informatie over deze procedures hieronder).

Voor degenen die geen operatie kunnen ondergaan of ervoor kiezen om dit niet te doen, worden botox-injecties gevolgd door behandeling met medicijnen aanbevolen.

Er is momenteel geen behandeling beschikbaar die de normale spierfunctie (peristaltiek) van de slokdarm kan herstellen. Daarom zijn alle behandelingen gericht op het verminderen van de druk in de LES.

• Chirurgische myotomie is een invasieve procedure waarbij de spiervezels van de LES worden verdeeld. Het kan laparoscopisch worden uitgevoerd, wat de hersteltijd verkort. Studies hebben aangetoond dat chirurgische myotomie zeer effectief is in het verminderen van de symptomen van achalasie, maar de ontwikkeling van GERD na deze procedure komt vaak voor. Om deze reden wordt aanbevolen dat chirurgische myotomie wordt uitgevoerd samen met een andere procedure die gedeeltelijke fundoplicatie wordt genoemd om GERD te voorkomen.

• Pneumatische dilatatie (PD) is een niet-chirurgische procedure die luchtdruk gebruikt om de spiervezels in de LES te verstoren. De procedure wordt uitgevoerd met behulp van lichte sedatie. Er bestaat een risico dat de slokdarm wordt geperforeerd (per ongeluk de slokdarm scheuren of er een gat in maken) en na de procedure moet u een barium-slokdarm hebben om er zeker van te zijn dat de slokdarm niet is geperforeerd. Studies tonen aan dat PD, indien correct uitgevoerd, een goede tot uitstekende verlichting van de symptomen van achalasie geeft. De resultaten zijn niet permanent, maar kunnen jaren aanhouden.

• Slokdarmverwijding is vergelijkbaar met pneumatische verwijding, maar tijdens slokdarmverwijding rekt de arts de LES uit met de dilatator. Sommige patiënten kunnen na deze procedure GERD ontwikkelen.

• Het is aangetoond dat botox-injecties de druk in de LES verminderen, maar niet zo effectief zijn als PD of chirurgie. De injecties worden endoscopisch gedaan en de belangrijkste aantrekkingskracht van de procedure is dat er weinig bijwerkingen zijn, een laag risico op complicaties en dat het herstel over het algemeen snel en ongecompliceerd is. Symptomen komen vaak terug en daaropvolgende injecties zijn nodig bij veel mensen die voor deze behandeling kiezen.

• Slokdarmverwijdering, of chirurgische verwijdering van de slokdarm (of delen van de slokdarm), is gereserveerd voor ernstige gevallen waarin andere behandelingen hebben gefaald.

• Medicatiebehandeling van achalasie wordt beschouwd als de minst effectieve methode om symptomen te beheersen. Voor degenen die geen operatie kunnen ondergaan en voor wie botoxbehandelingen niet effectief zijn geweest, kunnen echter medicijnen worden gebruikt. Medicijnen die calciumkanaalblokkers worden genoemd en die vaak worden voorgeschreven voor hoge bloeddruk, worden vaak gebruikt voor achalasie vanwege hun vermogen om gladde spieren te ontspannen. Deze ontspanning vermindert de druk in de LES. Van een ander medicijn genaamd sildenafil (Viagra) is ook aangetoond dat het de druk in de LES vermindert. Afhankelijk van de situatie en het oordeel van uw arts kunnen andere medicijnen worden gebruikt.

Vanwege een verhoogd risico op het ontwikkelen van slokdarmkanker, moeten alle patiënten met achalasie regelmatig hun arts raadplegen, zelfs als de behandelingen effectief zijn. Uw arts zal controleren en screenen (indien van toepassing) op slokdarmkanker.