Cervicale incompetentie tijdens de zwangerschap

Cervicale incompetentie, ook bekend als cervicale insufficiëntie, is in feite een baarmoederhals die te zwak of beschadigd is om tijdens de zwangerschap gesloten te blijven. Dit resulteert in vroeggeboorte en mogelijk het verlies van de baby, vanwege de verkorte zwangerschapsduur. Deze insufficiëntie manifesteert zich over het algemeen in het begin van het tweede trimester, maar mogelijk pas in het vroege derde trimester.

Oorzaken

Het wordt over het algemeen gecategoriseerd als het voortijdig openen van de baarmoederhals zonder weeën of weeën. De diagnose kan handmatig of met echografie worden gesteld. Het gebruik van echografie is zeer nuttig geweest bij de diagnose en wordt gedaan wanneer de cervicale os (opening) groter is dan 2,5 cm, of de lengte is verkort tot minder dan 20 mm. Soms wordt ook een trechter gezien; dit is waar het interne deel van de baarmoederhals, interne os (een deel van de baarmoederhals dichter bij de baby) begint uit te wissen. Het externe os zal onaangetast blijven als het op tijd wordt gediagnosticeerd. Factoren die de kans op een incompetente baarmoederhals vergroten, zijn:

• DES blootstelling
• Cervicaal trauma
• Hormonale invloeden
• Aangeboren korte baarmoederhals
• Gedwongen D & C
• Baarmoederafwijkingen

Als u de diagnose krijgt na een verlies in het tweede trimester of vóór de zwangerschap, vermoedt u dat u problemen zult hebben met de sterkte van uw baarmoederhals, een cerclage (het dichtnaaien van de baarmoederhals) kan profylactisch worden uitgevoerd na ongeveer 14-16 weken. Er wordt gezegd dat hoe eerder u de cerclage laat uitvoeren, hoe groter de kans is dat de zwangerschap doorgaat.

Diagnose

Voor een diagnose die tijdens de zwangerschap wordt gesteld, moet u aan bepaalde criteria voldoen voordat een cerclage kan worden uitgevoerd. U komt niet in aanmerking voor de cerclage als u:

• Hyperprikkelbaarheid van de baarmoederhals
• Je baby is al overleden
• Je hebt meer dan 4 cm ontsluiting
• Je water is gebroken

Er zijn vijf verschillende technieken voor het uitvoeren van de cerclage. De twee meest voorkomende zijn de McDonald en Shirodkar.

De McDonald-procedure wordt uitgevoerd met een band van 5 mm permanente hechtdraad die hoog op de baarmoederhals wordt geplaatst. Dit wordt aangegeven wanneer er sprake is van significante uitwissing van het onderste deel van de baarmoederhals. Het wordt over het algemeen verwijderd na 37 weken, tenzij er een reden is om het eerder te verwijderen, zoals infectie, vroeggeboorte, voortijdig breken van de vliezen, enz. Ook is aangetoond dat dit zeer weinig invloed heeft op de kans op vaginale bevalling.

Ook de Shirodkar is een veelgebruikte techniek. Dit was echter voorheen een permanente hechting van een portemonnee die levenslang intact zou blijven, nu worden ze ook rond de 37 weken verwijderd. Wanneer dit type cerclage is gedaan, wordt altijd een keizersnede uitgevoerd. Er zijn artsen die aangepaste technieken toepassen, waarbij de bevalling niet per se via een keizersnede hoeft te gebeuren en waarbij de hechtdraad niet intact hoeft te blijven. Vraag uw behandelaar welke procedure zij uitvoeren.

De Hefner-cerclage, ook bekend als de Wurm-procedure, wordt gebruikt voor een latere diagnose van de incompetente baarmoederhals. Het wordt meestal gedaan met een U- of matrashechting en is nuttig als er minimale hoeveelheden baarmoederhals over zijn.

Cerclage van de uterosacrale kardinaalband wordt meestal gedaan nadat de procedures van McDonald en Shirodkar zijn mislukt, of wanneer er sprake is van een aangeboren verkorte baarmoederhals of subacute cervicitis. Het kan vaginaal worden gedaan, maar wordt vaak abdominaal gedaan. Nogmaals, een keizersnede is verplicht voor de geboorte.

De laatste procedure, de Lash, wordt uitgevoerd in de niet-zwangere staat. Het wordt meestal gedaan na cervicaal trauma dat een anatomisch defect heeft veroorzaakt. Er is de mogelijke, hoewel zeldzame, bijwerking van onvruchtbaarheid.

risico’s

Hoewel deze procedures levensreddend zijn, hebben ze ook potentiële risico’s:

• Voortijdige breuk van de vliezen

• Chorioamnionitis (infectie van de vruchtzak) (Dit risico neemt toe naarmate de zwangerschap vordert en bedraagt ​​30% voor een baarmoederhals die meer dan 3 cm verwijd is.)
• Voortijdige bevalling
• Cervicale scheuring of amputatie (dit kan bij de procedure of bij de bevalling zijn, van littekenweefsel dat zich op de baarmoederhals vormt.)
• Blaasletsel (zeldzaam)
• maternale bloeding
• Cervicale dystocie
• Baarmoederbreuk

De profylactische procedure is over het algemeen om de patiënt gedurende 24 uur te observeren voordat de cerclage wordt uitgevoerd. Gedurende deze tijd zal ze worden geobserveerd op vroeggeboorte en gescreend op infectie. Over het algemeen wordt dit gedaan met de patiënt in de Trendelenburg-positie, voeten boven uw hoofd. Spinale anesthesie wordt gebruikt om pijn en maternale inspanning tijdens de cerclage te voorkomen. Uw blaas zal worden gevuld om te proberen uw vliezen weg te bewegen van het bekken. U krijgt antibiotica om infecties te voorkomen en Indocin om uw lichaam te helpen de prostaglandinen die tijdens de procedure vrijkomen te negeren.

Na de procedure

Postoperatief heeft u de komende 24 uur bedrust, eventueel in Trendelenburg-houding. En gecontroleerd op baarmoederactiviteit.

Na ontslag uit het ziekenhuis heeft u de rest van de zwangerschap bekkenrust (geen seks). U moet elke dag rustperiodes hebben en minder lichamelijke activiteit. U wordt tot de geboorte minimaal één keer per week op kantoor gezien. U wordt ook gecontroleerd op vroeggeboorte. Als u weeën heeft, moet u onmiddellijk contact opnemen met uw arts.

Cerclage lijkt een zeer effectieve behandeling voor incompetente baarmoederhals. De slagingspercentages kunnen erg hoog zijn (80-90%), vooral wanneer dit eerder in de zwangerschap wordt gedaan. Als u zich zorgen maakt over uw prenatale geschiedenis of een incompetente baarmoederhals vermoedt, vraag dan uw arts om u te onderzoeken.