Symptomen van multipel myeloom

Multipel myeloom (ook wel myeloom genoemd) is een zeldzame vorm van bloedkanker die wordt gekenmerkt door een onjuiste functie en overmatige productie van plasmacellen – een soort witte bloedcellen – die in het beenmerg worden aangetroffen. Veelvoorkomende symptomen van de ziekte kunnen zijn: botpijn (in de rug of ribben), symptomen van infectie (zoals koorts) en extreme zwakte en vermoeidheid.BEen diagnose van elk type kanker kan overweldigend zijn, maar door meer te weten te komen over de tekenen, symptomen en complicaties, kunnen mensen met myeloom weten wat ze kunnen verwachten.

Symptomen

De specifieke symptomen van multipel myeloom, waaronder de beginleeftijd en de snelheid van progressie, variëren van persoon tot persoon. Sommige mensen hebben helemaal geen symptomen in het vroege stadium van de ziekte. Dit wordt asymptomatisch genoemd. De ziekte kan aanvankelijk asymptomatisch beginnen en vervolgens plotseling ernstige complicaties veroorzaken, waarvan sommige zelfs levensbedreigend kunnen zijn. Gewoonlijk hebben mensen met myeloom niet alle mogelijke symptomen. Veel voorkomende symptomen kunnen echter zijn:BB

• Constipatie
• Misselijkheid en overgeven
• Verlies van eetlust
• Gewichtsverlies
• Overmatige dorst
• Mentale mistigheid
• Verwarring
• Extreme zwakte en vermoeidheid
• Frequent urineren
• Zwakte en gevoelloosheid in de benen
• Frequente infecties, koorts en ziekte
• Kortademigheid
• Slopende botpijn
• Andere botproblemen (zoals tumoren en/of vernietiging van botweefsel)

Naarmate de ziekte voortschrijdt, treden vaak ernstige gezondheidsproblemen op, zoals botafbraak, bloedarmoede en nierfalen.

Onderliggende oorzaken van veelvoorkomende symptomen

Vermoeidheid: Vermoeidheid bij myeloom wordt meestal veroorzaakt door de bloedarmoede die typisch is voor deze ziekte.

Slopende botpijn: Bottumoren kunnen tegen een zenuw drukken door de ophoping van myeloomcellen of door osteolytische laesies, die pijnlijk zijn en kunnen leiden tot botbreuken.

Botvernietiging: plasmaceltumoren veroorzaken verlies van botdichtheid (osteopenie of osteoporose) en verzwakken botten; de botten van de wervelkolom raken vaak betrokken, waardoor de wervels instorten. Dit kan leiden tot compressie van het ruggenmerg, ernstige rugpijn en gevoelloosheid en zwakte van armen en benen. Beschadiging van botten kan ook leiden tot een aandoening die hypercalciëmie wordt genoemd (verhoogde calciumspiegels in het bloed), die symptomen van misselijkheid, gebrek aan eetlust, buik- en spierpijn, zwakte, overmatige dorst en verwardheid kan veroorzaken.

Nierproblemen: Nierproblemen kunnen optreden als gevolg van overproductie en uitscheiding van urinezuur in de urine, wat kan leiden tot nierstenen. Overmatige productie van urinezuur is echter meestal een kleine bijdrage aan de nierinsufficiëntie die vaak wordt gezien bij myeloom. Myeloomcellen die schadelijke eiwitten produceren (genaamd M-eiwitten) die door de nieren worden gefilterd, kunnen ook nierproblemen veroorzaken. Deze eiwitten kunnen uiteindelijk de nieren beschadigen en leiden tot nierfalen. Bence Jones-eiwitten (ook wel lichte keten-eiwitten genoemd), veroorzaakt door stukjes monoklonale antistoffen in de urine of het bloed, kunnen ook in de nieren terechtkomen. Deze eiwitten zijn de belangrijkste oorzaak van nierziekte bij myeloom en veroorzaken soms permanente nierschade.

Laag aantal bloedcellen: de opeenhoping van gezonde bloedcellen door myeloomcellen kan leiden tot een laag aantal witte bloedcellen (leukopenie genaamd), waardoor het lichaam minder goed in staat is om infecties te bestrijden. De meest voorkomende infectie bij mensen met myeloom is longontsteking. Andere aandoeningen die het gevolg zijn van opeenhoping van gezonde cellen door myeloomcellen zijn onder meer een laag aantal rode bloedcellen (bloedarmoede, die symptomen kan veroorzaken zoals zwakte, vermoeidheid, duizeligheid, kortademigheid en een bleke huid) of een laag aantal bloedplaatjes (trombocytopenie genoemd). Trombocytopenie verstoort het vermogen van het lichaam om bloedingen goed te stoppen en kan zich uiten in de vorm van bloedneuzen (epistaxis), blauwe plekken of kleine gebroken bloedvaten op het huidoppervlak.

Terugval symptomen

Vaak zullen mensen met multipel myeloom een ​​zogenaamde remissie ervaren. Dit betekent dat de behandeling (chemotherapie of andere behandeling) de progressie van de ziekte heeft gestopt. Tijdens een remissie van myeloom vertonen laboratoriumtests geen tekenen van de ziekte meer. Als myeloomsymptomen (inclusief positieve laboratoriumresultaten) terugkeren, wordt dit een terugval genoemd.

Hoewel er geen symptomen zijn tijdens een remissie, zijn er nog steeds een paar abnormale myeloomcellen die in het lichaam achterblijven, maar te weinig om door diagnostische tests te kunnen worden vastgesteld. Deze resterende myeloomcellen kunnen actief worden en zich beginnen te vermenigvuldigen – wat veel mensen met multipel myeloom als een terugval ervaren. Tijdens een terugval kunnen dezelfde symptomen die oorspronkelijk zijn opgetreden terugkomen, of een persoon kan verschillende symptomen ervaren. Mensen in remissie van multipel myeloom kunnen maanden of zelfs jaren symptoomvrij zijn.

Symptomen van terugval van myeloom kunnen zijn:

• Extreme vermoeidheid en zwakte
• Blauwe plekken of bloedingen (zoals epistaxis)
• Terugkerende infecties

Het is belangrijk voor mensen met myeloom om hun zorgverlener te raadplegen als een van deze symptomen (of andere ongebruikelijke symptomen) optreden.

complicaties

Complicaties van multipel myeloom zijn meestal het gevolg van de opeenhoping van abnormale eiwitten in het lichaam, de impact van de ziekte op het beenmerg (zoals een afname van het normale aantal bloedcellen) en bottumoren of de vernietiging van normaal botweefsel. Complicaties kunnen zijn:BB

• Rugpijn
• Nierproblemen
• Terugkerende infecties
• Botcomplicaties (zoals fracturen)
• Bloedarmoede
• Bloedstoornissen
• Neurologische aandoeningen (samendrukking van het ruggenmerg en zenuwen, perifere neuropathie, enz.)

Zeldzame symptomen

Zeldzame complicaties die sommige mensen met myeloom hebben, kunnen de volgende zijn.BB

Hepatomegalie of splenomegalie – Een vergrote lever of milt. Symptomen kunnen zijn:

• Buikpijn
• Misselijkheid en overgeven
• Zwelling van de buik
• Koorts
• Aanhoudende jeuk
• Geelzucht
• gele urine

Hyperviscositeitssyndroom – Een abnormaal dikke bloedconsistentie veroorzaakt door de ophoping van M-eiwitten. Symptomen kunnen zijn:

• hoofdpijn
• Vermoeidheid
• Frequente blauwe plekken
• Maagbloeding
• Visuele afwijkingen (zoals retinopathie)

Cryoglobulinemie – Veroorzaakt door een opeenhoping van abnormale eiwitten die cryoglobulinen worden genoemd in het bloed. Bij blootstelling aan kou geleren deze eiwitten of worden ze dikker, wat symptomen veroorzaakt zoals:

• Gewrichtspijn
• Syndroom van Raynaud
• Zwakheid
• Purpura

In sommige gevallen veroorzaakt cryoglobulinemie geen symptomen.

Amyloïdose—Veroorzaakt door de ophoping van een abnormaal, kleverig amyloïde-eiwit in lichaamsweefsels, waardoor aangetaste organen niet goed kunnen functioneren. Symptomen kunnen zijn:

• Zwelling van de enkels en benen
• Ernstige vermoeidheid en zwakte
• Kortademigheid
• Gevoelloosheid, tintelingen of pijn in de handen of voeten
• Carpaal tunnel syndroom
• Constipatie
• Diarree
• Gewichtsverlies
• Vergrote tong
• Huidveranderingen (verdikking of gemakkelijk blauwe plekken krijgen en paarsachtige verkleuring rond de ogen)
• Onregelmatige hartslag
• Moeite met slikken

Wanneer moet u medische noodhulp zoeken?

Een persoon met multipel myeloom moet medische noodhulp zoeken wanneer er een onverwachte verandering in symptomen optreedt, zoals:

• Elke plotselinge verandering in fysieke of mentale toestand
• Ernstige pijn
• Koorts (of andere tekenen van infectie)
• Ernstige misselijkheid, braken of diarree (die niet verbetert door medicatie voorgeschreven door de arts)
• bloeden
• Kortademigheid
• Extreme zwakte (aantasting van een deel van het lichaam)
• Verwarring
• Overmatige blauwe plekken
• Zwelling of gevoelloosheid in de ledematen
• Blessure of trauma