Gemeenschappelijk bloedonderzoek bij myeloproliferatieve neoplasmata

Voorafgaand aan de diagnose a myeloproliferatief neoplasma, hoeft u slechts zelden bloed te laten prikken. Misschien heeft u een keer per jaar bloed laten afnemen bij uw jaarlijkse lichamelijk onderzoek. Nu kunt u zich echter afvragen: wat is al dat bloedonderzoek? Waar is mijn zorgverlener naar op zoek?

Dit type abnormale groei, of neoplasma, is een aandoening die bloedgerelateerde ziekten kan veroorzaken. In sommige gevallen kan dit leiden tot leukemie. Daarom zijn bloedonderzoeken de sleutel tot het vinden van veranderingen in deze cellen.

Dit artikel probeert uw vragen te beantwoorden over de meest voorkomende soorten bloedonderzoek die de zorgverlener in deze gevallen bestelt. Het kijkt naar drie tests en wat ze u en uw zorgverlener vertellen over de ziekte.

Volledig bloedbeeld (CBC)

Een volledig bloedbeeld (CBC) is een van de meest voorkomende soorten laboratoriumwerk dat wordt gebruikt om bloedaandoeningen te controleren. De CBC kijkt naar al uw bloedcellen, waaronder witte bloedcellen, rode bloedcellen en bloedplaatjes. Deze test, die de eerste aanwijzingen kan geven over de oorzaak van uw symptomen, is vrij routinematig als onderdeel van uw diagnose. Het kan vaak worden herhaald als u een behandeling ondergaat.

Witte bloedcellen (WBC’s): Witte bloedcellen maken deel uit van uw immuunsysteem en helpen infecties te bestrijden. Er zijn vijf soorten WBC’s: neutrofielen, lymfocyten, monocyten, eosinofielenen basofielen. Het aantal WBC’s in uw bloed is meestal het eerste aantal dat op de CBC wordt vermeld. Een deel van de CBC, het differentieel of diff genoemd, kijkt naar welk percentage van elk type WBC aanwezig is.

In polycytemie Vera (PV) of essentiële trombocytemie (ET), kan uw aantal leukocyten enigszins verhoogd zijn. in primair myelofibrose (PMF), zullen sommige mensen een verhoogd aantal leukocyten hebben, sommigen een normaal aantal en anderen een laag aantal.

Rode bloedcellen (RBC): De rode bloedcellen van het lichaam vervoeren zuurstof van de longen naar de organen. Er zijn een paar manieren om naar rode bloedcellen op de CBC te kijken.

Ten eerste is het aantal rode bloedcellen het totale aantal rode bloedcellen dat op dat moment in het bloed circuleert. Hemoglobine is het eiwit dat in de rode bloedcellen wordt aangetroffen en dat zuurstof transporteert. Hematocriet geeft aan hoeveel van het bloed bestaat uit rode bloedcellen als onderdeel van het totale bloedplasma.

In omstandigheden die ervoor zorgen dat het aantal RBC’s stijgt, zoals PV, zijn de hemoglobine- en hematocrietwaarden gestegen. De hematocriet wordt vaak gebruikt om te controleren hoe de behandeling van PV werkt. Medicijnen en aderlaten (fysieke bloedafname) worden aangepast op basis van het gewenste hematocrietbereik. Dit is doorgaans minder dan 45% bij mannen en minder dan 42% bij vrouwen.

In PMF maakt uw hemoglobinegehalte deel uit van de wiskundige formule die wordt gebruikt om uw prognostische score in te stellen. Dit kan in de loop van uw ziekte veranderen. Een hemoglobinegehalte van minder dan 10 gram per deciliter (g/dL) bij baseline telt als één punt in de totale score (meer punten is gelijk aan ziekte met een hoger risico). Het kan ook worden gebruikt om te zien of u een bloedtransfusie nodig heeft.

Bloedtransfusies worden meestal gegeven wanneer het hemoglobine daalt tot onder 8 gram per deciliter. Ze kunnen ook nodig zijn als u symptomen heeft zoals vermoeidheid, duizeligheid of een snelle hartslag. De bloedarmoede, of het lage niveau van RBC’s, kan extra punten toevoegen aan de prognostische score, maar niet noodzakelijk de transfusie zelf. Twee punten worden toegevoegd voor ernstige bloedarmoede en één voor matige bloedarmoede.

Aantal bloedplaatjes: Een aantal bloedplaatjes maakt ook deel uit van de CBC. Bij mensen met ET die zorg nodig hebben, dient het aantal bloedplaatjes als behandelrichtlijn op basis van het gewenste aantal bloedplaatjes. Bij PMF zal een laag aantal bloedplaatjes ook punten toevoegen aan de prognostische score.

Bloedvlek

ET en PV kunnen evolueren naar myelofibrose en leukemie. De vroege tekenen van deze verandering kunnen worden opgemerkt op de CBC, vooral als er een grote daling is in het aantal hemoglobine en het aantal bloedplaatjes. De rode bloedcellen en bloedplaatjes worden abnormaal gevormd bij myelofibrose. Ze zijn te zien op een glaasje bloedcellen onder een microscoop, de bloeduitstrijkje genoemd.

Von Willebrand Paneel

Mensen met ET lopen het risico de verworven ziekte van von Willebrand, een bloedingsstoornis, te ontwikkelen. Dit risico neemt toe naarmate het aantal bloedplaatjes stijgt (meer dan een miljoen bloedplaatjes per microliter). Als u ET en bloeding heeft, kan een von Willebrand-panel worden gedaan om te zien of dit de oorzaak is. De behandeling is gericht op het verminderen van het aantal bloedplaatjes.

Overzicht

De drie bloedonderzoeken die hier worden besproken, behoren tot de meest voorkomende voor mensen die een ernstige bloedaandoening hebben of kunnen hebben. Zij zijn niet de enigen die zorgverleners gebruiken om deze aandoeningen op te sporen en te behandelen.

Na de eerste test is vaak meer bloedonderzoek nodig omdat zorgverleners het niveau van RBC’s en andere cellen in het bloed willen blijven controleren. Het is een maatstaf voor hoe goed de behandeling werkt.

Als u regelmatig bloed laat prikken, kan het moeilijk zijn als u de reden voor deze tests niet begrijpt. Bespreek uw zorgen met uw zorgverlener, zodat u allebei op dezelfde lijn kunt zitten. Hoogstwaarschijnlijk bestelt uw zorgverlener bloedonderzoek om de lopende behandeling bij te houden en u in goede gezondheid te houden.