Het begrip van COVID-19 evolueert voortdurend en de relatie tussen het humaan immunodeficiëntievirus (hiv) en COVID-19 is daarop geen uitzondering. Op basis van de beperkte gegevens die momenteel beschikbaar zijn, hebben de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) enkele risicovoordelen, preventiestrategieën en behandelingsopties voor COVID-19 geïdentificeerd voor mensen met hiv. Onderzoek naar de relatie tussen hiv en COVID-19 is aan de gang.
![Snel testen op COVID-19](https://www.verywellhealth.com/thmb/vwk_BwraImNMy6PePP9ie2ZxVZc=/2119x1415/filters:no_upscale():max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-1284737507-673d48b6d7c841afbfd4517bb6ab5c73.jpg)
Lucas Ninno / Getty Images
HIV- en COVID-19-risico
De CDC heeft aangegeven dat mensen met hiv die een effectieve hiv-behandeling ondergaan hetzelfde risico lopen om besmet te raken met COVID-19 als mensen zonder hiv. Dit is gebaseerd op gegevens uit twee beperkte onderzoeken:
-
De eerste studie: deze studie, gepubliceerd in mei 2020, met een steekproef van 33 mensen met hiv en COVID-19, ontdekte dat mensen die antiretrovirale therapie (ART) gebruikten, geen buitensporige sterfte- of morbiditeitscijfers van COVID-19 zagen.
-
De tweede studie: deze reeks casestudies uit Istanbul, Turkije, gepubliceerd in april 2020, vond ook dat mensen met hiv die hun ART correct namen, geen verhoogd risico hadden op een COVID-19-infectie.
Het grootste onderzoek naar het COVID-19-risico voor mensen met hiv was een recensie die in januari 2021 werd gepubliceerd en waarin de uitkomsten werden onderzocht van 6.947 personen met hiv en co-infecties met covid-19 tijdens de eerste zes maanden van de pandemie.
De beoordeling omvatte gegevens die zijn verzameld in geografische regio’s, met een scala aan kwaliteit en toegang tot gezondheidszorg, en ART-regimes. Gezamenlijk geven deze gegevens aan dat hiv-infectie geassocieerd kan zijn met een verhoogd risico op de diagnose van COVID-19, maar comorbiditeiten lijken een grotere rol te spelen dan hiv-specifieke variabelen bij de uitkomsten van COVID-19.
Beschermt ART u tegen COVID-19?
ART lijkt een persoon met hiv niet te beschermen tegen de verwerving, progressie of overlijden van de ziekte door COVID-19.
De CDC geeft echter wel aan dat iemand met hiv in sommige gevallen een verhoogd risico loopt om COVID-19 op te lopen. Dit omvat die:
- Met hiv die een laag aantal CD4-cellen hebben (<350 kopieën/cel)
- Met hoge virale lading
- Niet op effectieve antiretrovirale therapie
Mensen met hiv zouden hetzelfde niveau en type blootstelling hebben als iemand anders met een chronische ziekte waarvoor persoonlijke doktersafspraken nodig zijn. Veel mensen met hiv die al een vastgesteld en effectief hiv-behandelingsregime volgen, zouden bijvoorbeeld vaker kunnen kiezen voor telezorgafspraken dan mensen met nieuw gediagnosticeerde hiv of mensen met extra complicaties.
Aangezien hiv een groter risico op een infectieziekte met zich meebrengt, is het voor mensen met hiv vooral belangrijk om:
- Blijf hun antiretrovirale therapieën consequent gebruiken
- Let op mogelijke COVID-19-symptomen (en zoek indien nodig medicatie)
- Neem dezelfde voorzorgsmaatregelen die worden aanbevolen voor de bredere bevolking, waaronder het dragen van een gezichtsmasker, anderhalve meter afstand houden van mensen buiten hun huishouden en vaak de handen wassen
Complicaties van hiv en COVID-19
Als een persoon zowel hiv als COVID-19 heeft, is er kans op complicaties en uitdagingen. De National Institutes of Health (NIH) merkt echter op dat de aanbevelingen voor de triage, het beheer en de behandeling van COVID-19 bij mensen met hiv dezelfde zijn als die voor de algemene bevolking.
Om mogelijke schade of complicaties tot een minimum te beperken, als een persoon met hiv wordt opgenomen in het ziekenhuis vanwege een ernstig geval van COVID-19, moeten ze het ziekenhuispersoneel laten weten dat ze hiv-positief zijn.
Opportunistische infecties
Bij mensen met hiv in een later stadium en vermoedelijke of gedocumenteerde COVID-19 kunnen hiv-geassocieerde opportunistische infecties (OI’s) optreden als complicaties, vooral in situaties waarin de patiënt koorts heeft.
Omdat het aantal CD4-cellen tijdens COVID-19 kan dalen, moeten clinici eraan denken om profylaxe van opportunistische infecties te geven als het aantal CD4-cellen onder de 200 daalt.
Comorbiditeiten
Zoals eerder besproken, lijken comorbiditeiten een grotere rol te spelen bij complicaties met COVID-19 dan hiv zelf. Deze comorbiditeiten kunnen zijn:
- zwaarlijvigheid
- Suikerziekte
- Hart-en vaatziekte
- Longziekte
- Roken geschiedenis
- Sikkelcelziekte
Mensen met hiv en een of meer van de hierboven genoemde comorbiditeiten dienen al hun diagnoses en huidige behandelingsschema’s met hun zorgverlener te bespreken.
medicatie
Behalve OI’s zijn ook complicaties die verband houden met zowel hiv- als COVID-19-medicatie een punt van zorg.
Ongeacht of een persoon al dan niet in het ziekenhuis is opgenomen, moeten ze, zodra ze positief testen op COVID-19, alle ART blijven gebruiken zoals eerder voorgeschreven. Maar als clinici denken dat het voor de patiënt met hiv en COVID-19 het beste is om een specifieke behandeling voor COVID-19 te starten, moeten ze goed letten op:
- Mogelijke geneesmiddelinteracties
- Overlappende toxiciteiten bij COVID-19-behandelingen
- Antiretrovirale (ARV) medicijnen
- Antimicrobiële therapieën
- Andere medicijnen
Evenzo moeten clinici die COVID-19 behandelen bij mensen met hiv een hiv-specialist raadplegen voordat ze ART-medicatie aanpassen of veranderen.
HIV en lang-COVID
Op dit moment is er weinig bekend over de vraag of mensen met hiv een grotere kans hebben om met lang-COVID om te gaan. Ook wel aangeduid als COVID-‘long-haulers’, verwijst long-COVID naar een situatie waarin iemand besmet raakt met COVID-19 en gedurende enkele maanden of langer resterende COVID-19-symptomen ervaart.
Sommige mensen met de vroegst gediagnosticeerde gevallen van COVID-19 hebben op dit moment al meer dan een jaar te maken met langdurige COVID-symptomen.
Onderzoek dat specifiek kijkt naar mensen met hiv die ook al lang Covid hebben, is echter onderweg, dankzij financiering van amfAR, de Foundation for AIDS Research. De onderzoeken zullen zich richten op het beantwoorden van twee vragen:
- Wat zijn de risico’s voor COVID “long-haulers” die met hiv leven?
- Welk effect heeft SARS-CoV-2, indien van toepassing, op het hiv-reservoir?
HIV-behandelingen en COVID-19
Zoals hierboven besproken, is het van cruciaal belang dat mensen met hiv die COVID-19 oplopen hun gebruikelijke ART-medicatie blijven gebruiken. Wat behandelingen voor COVID-19 betreft, moeten mensen met hiv hun arts raadplegen voordat ze met een behandeling beginnen, inclusief behandelingen die vrij verkrijgbaar zijn, zoals Tylenol.
Over het algemeen kunnen mensen met hiv baat hebben bij de behandelingen die worden gebruikt bij mensen met COVID-19 die geen hiv hebben, hoewel clinici extra aandacht moeten besteden aan mogelijke interacties met ART.
Als iemand met hiv bijvoorbeeld extra comorbiditeiten heeft, komt hij mogelijk in aanmerking voor een van de anti-SARS-CoV-2 monoklonale antilichamen die beschikbaar zijn via Emergency Use Authorization van de FDA.
Bovendien moeten zowel remdesivir (momenteel de enige door de FDA goedgekeurde antivirale behandeling voor COVID-19) als dexamethason (een steroïde die vaak wordt gebruikt bij de behandeling van patiënten met COVID-19 die aanvullende zuurstof nodig hebben) beschikbaar worden gesteld aan patiënten met hiv en die worden behandeld. voor COVID-19.
Veel Gestelde Vragen
Hier zijn de antwoorden op drie veelgestelde vragen over hiv en COVID-19.
Moet ik een COVID-19-vaccin krijgen als ik hiv heb?
Ja, dat zou je absoluut moeten doen. Iedereen die met hiv leeft, wordt geadviseerd om een COVID-19-vaccin te krijgen, ongeacht CD4 of virale lading, omdat de mogelijke voordelen opwegen tegen de mogelijke risico’s. Hierbij wordt rekening gehouden met het feit dat mensen met hiv deelnamen aan de klinische onderzoeken voor de twee mRNA-vaccins die momenteel beschikbaar zijn (Pfizer/BioNTech en Moderna), maar specifieke veiligheids- en werkzaamheidsinformatie voor deze subgroep is niet volledig gerapporteerd.
Als het gaat om het prioriteren van COVID-19, wordt aangenomen dat mensen met hiv een onderliggende medische aandoening hebben, wat betekent dat ze in aanmerking komen samen met andere 16- tot 64-jarigen in hun staat met kwalificerende reeds bestaande aandoeningen.
Kan antiretrovirale therapie worden gebruikt om COVID-19 te behandelen?
Op dit moment, terwijl sommige ART-medicijnen worden bestudeerd voor de behandeling van COVID-19, is er nog geen bewijs dat een van de therapieën in deze hoedanigheid effectief is. Dit is echter een gebied dat momenteel wordt onderzocht in lopend onderzoek.
Ten slotte, hoewel ART zelf misschien niet in staat is om COVID-19 te behandelen, is het van cruciaal belang dat mensen met hiv hun ART-regime volgen en bespreken met hun zorgverlener in het licht van hun COVID-19-diagnose.
Hebben mensen met hiv een grotere kans op ernstige complicaties en/of slechtere uitkomsten van COVID-19?
Er is geen duidelijke consensus naar voren gekomen uit de vroege klinische gegevens die momenteel beschikbaar zijn over de resultaten voor mensen met hiv en COVID-19. Gegevens van de Veterans Aging Cohort Study geven bijvoorbeeld aan dat er geen verschil was in COVID-19-gerelateerde ziekenhuisopname, opname op de intensive care, intubatie of overlijden bij patiënten met of zonder hiv.
Andere onderzoeken tonen echter aan dat mensen met hiv en COVID-19 vaak ernstigere gevolgen hebben dan mensen met alleen COVID-19. In een multicenter cohortonderzoek onder 286 patiënten met hiv en COVID-19 in de Verenigde Staten was bijvoorbeeld een lager CD4-aantal (dwz <200 cellen/mm3), ondanks virologische onderdrukking, geassocieerd met een hoger risico op het samengestelde eindpunt van IC-opname, mechanische beademing of overlijden.
Bovendien hadden mensen met hiv in een cohortonderzoek in New York hogere ziekenhuisopnames en mortaliteit met COVID-19 in vergelijking met mensen zonder hiv.
Hoe blijf je veilig?
Mensen met hiv kunnen bepaalde maatregelen nemen om zichzelf te beschermen tegen besmetting met COVID-19. Waaronder:
- Alle ART-medicatie innemen zoals voorgeschreven
- Goed eten
- Minstens 8 uur slaap per nacht krijgen
- Stress zoveel mogelijk verminderen
- Telehealth-afspraken hebben in plaats van persoonlijke medische bezoeken waar mogelijk
- Op de hoogte blijven van griep- en pneumokokkenvaccinaties, met dien verstande dat het COVID-19-vaccin niet binnen twee weken na ontvangst van een ander type vaccin kan worden gegeven
Natuurlijk is het, ongeacht of een persoon hiv heeft of niet, van cruciaal belang om de algemene richtlijnen te volgen om de overdracht van COVID-19 te voorkomen, waaronder:
- Een gezichtsmasker dragen
- Ten minste 2 meter afstand blijven van mensen buiten uw huishouden
- Vermijd drukte en slecht geventileerde ruimtes
- Vaak je handen wassen
- Hoesten en niezen bedekken
- Gevaccineerd worden wanneer het kan
Zelfs een jaar na de pandemie kunnen alle onbekenden die verband houden met COVID-19 iedereen angstig maken, laat staan iemand met een immuunsysteemaandoening zoals hiv.
Mensen met hiv – vooral degenen bij wie de infectie goed wordt behandeld met ART – lijken een vergelijkbaar risico op infectie te hebben als mensen zonder hiv. Hoe meer onderzoek er wordt gedaan naar hiv en COVID-19, hoe beter zorgprofessionals mensen met hiv kunnen helpen bij het voorkomen, beheersen en behandelen van COVID-19-infecties.
De informatie in dit artikel is actueel op de vermelde datum. Zodra er nieuw onderzoek beschikbaar komt, werken we dit artikel bij. Ga voor het laatste nieuws over COVID-19 naar onze nieuwspagina over het coronavirus.
Discussion about this post